Veel gebeurd!

Oh jee, het is al bijna een maand geleden dat ik voor het laatst heb geblogd!

Ondertussen zijn ze uit wezen logeren, hebben we Vicky getraind, weer op Misty gereden, een clinic gevolgd, de smulrit gereden, is de tandarts geweest, zijn ze verkouden geweest, heeft Misty slokdarmverstopping gehad en de eigenaar van Furi de stuipen op het lijf gejaagd en zijn we gisteren met Misty voor de 40 dagen scan geweest. Vaak heb ik gedacht "dat moet ik ècht bloggen", om het dan vervolgens te vergeten! We zijn gewoon lekker buiten met de paarden bezig geweest! De beste reden om niet te bloggen :).

Ik ga maar gewoon beginnen: de berichten komen dan hieronder te staan (in de berichtenlijst). oh ja, ik heb ook maar meteen een twitter account gekoppeld! #goedbezig ;)


Tandarts
Slokdarmverstopping
Smulrit
Uit logeren
Clinic

Uit logeren

Een tijdje geleden kreeg ik het aanbod om een wei in de buurt te “maaien” met behulp van de paarden. In eerste instantie leek het me niks om een paar keer per dag heen en weer te reizen naar die plek, maar toen het gras bij ons op was en ik een week weinig tijd had om te rijden, besloten we om ze alle 5 daar te laten logeren voor een week. Uiteindelijk werden er dat 2,5!

Op 1 juli gingen we er heen: Lightning en Misty voorop en ik met Vicky erachter. Vicky had wel wat oefening aan het halster, maar ze liep zeker nog niet volleerd mee en verkeer kende ze ook niet. Dit bleek wel toen ze bij de eerste de beste fiets bijna de greppel in schoot, laat staan de auto’s. Gelukkig konden we het grootste stuk binnendoor en was het maar 1,5 km lopen. Ondertussen is ze nu gewend aan verkeer, een bonus!

Het is een prachtig stukje met veilige omheining. Ze hebben zelf alpaca’s, schapen, herten, kippen, eenden en een hond. Dit was erg interessant om te bekijken. Ook had het stuk wat hoogteverschil: leuk om te spelen!

Het was een gedoe om te rijden, omdat ik òf mijn spullen mee daarheen moest nemen, òf Lightning mee naar huis (zeker als je de sleutel vergeet!). Dat laatste leek me het makkelijkst en ik haalde Lightning met de fiets op: dat hadden we ook nog nooit gedaan! Lightning was het er niet mee eens om zijn meiden daar achter te laten en maakte nogal drama, maar na een paar keer was dat ook al weer gewend. We hadden afgesproken dat we alle mest zouden opruimen, dus het waren lange avonden eer dat je drie karren mest tussen het lange gras uit had gepulkt!

dat slaapt heerlijk in lang gras!

spelen op de heuveltjes

verkoeling tijdens extreme hitte

Lightning heeft ondertussen ook door dat deze kleine niet zo gemeen is: samen knuffelen

ons hebben en houden ging ook mee

wat is dat allemaal??

onderweg

Slokdarmverstopping

In maart had Lightning slokdarmverstopping. Ik schrok me toen rot, ik dacht dat hij dood ging! Gelukkig was het snel over en toen ik wist wat het was, kon ik ook weer rustig slapen. Nu vond Misty het nodig om de eigenaar van Furi te laten schrikken. Zij verzorgde de paarden die avond. Ze keek het even aan, maar na een uur was Misty nog niet gekalmeerd en belde ze de dierenarts en ging ik ook naar huis. Ik kwam gelijk met de dierenarts aan, waar Furi's eigenaar al twee uur met een paard rondzeulde dat in paniek was. Alsof de duvel ermee speelde was het spontaan over bij het zien van de dierenarts! Die hoefde niks meer te doen en vanwege de dracht van Misty gaf ze ook geen medicatie uit voorzorg. Ze gaf wel aan dat de kans aanwezig was dat ze de vrucht zou verliezen. Gisteren mochten we gaan voor de (iets verlate) 40 dagen scan en gelukkig zat het er nog!

Smulrit met Lightning en Lala

Het kaartje

De dag zelf had ik een stukje geschreven op mijn telefoon, maar die slaat soms op tilt en dan kun je je tekst niet meer zien L. Een maand later weet ik het niet meer, behalve dat we leuk gereden hebben, nieuwe paadjes hebben gezien en ook een paar “cojboj stuiter pony’s”.

onderweg aan de schnaps

met vriendin Lala

Clinic Nadieh Haarsma

Met beide voeten terug op de grond…. Ik dacht dat het best goed ging en had me voorgenomen om vanaf de wedstrijd van 5 juli (die niet doorging), met een hand te gaan rijden. Blijkbaar was hij daar nog niet klaar voor, want het aanspringen in galop is weer terug bij af L. Aan de andere kant moet ik véél meer met mijn benen gaan rijden en trek ik hem krom met de snaffle. Ook is het veel moeilijker om ècht los te laten met de snaffle (vind ik). Thuis heb ik toch de snaffle maar weer gepakt om eerst de galop weer te repareren. Gelukkig lukt me dat nu wel. Liefst zou ik met beide tegelijk rijden, zodat je de snaffle kan pakken als je ‘m nodig hebt. Misschien een shanked snaffle nemen met extra bevestiging? Of met een hand rijden met de snaffle?? Ik zit er tussenin, ik zou vooruit moeten (?), maar de stap lijkt te groot voor ons. Hoe kan ik dat in kleinere stappen opbreken zonder dat ik smoesjes verzin om het niet te hoeven doen?

Hes Got The Assets

Nog maar een keer de foto :)

Even voorstellen aan de vader van het veulen van 2016 (mits alles goed gaat). Hij is ook de vader van de vader van Vicky, dus dat hij mooie hengsten kan geven weten we al. De laatste jaren wordt deze legendarische hengst nog maar beperkt ingezet en we voelen ons vereerd dat we hem mochten lenen.

Hij was niet makkelijk te vinden, maar daar schreef ik al eerder over:
http://lightningph.blogspot.nl/2015/02/een-hengst-voor-misty.html

Waarom is deze hengst zo bijzonder? Hij heeft zelf goed gepresteerd in de sport en heeft nu zelf nakomelingen die als dekhengst succesvol zijn, zoals Sacred Assets, Whata Vested Asset en Hes Assets Sense.

Even wat zitten grasduinen:
Zijn website
Zijn stamboom
Hes Got The Assets, also known as “Leggs”, is by the 1990 AQHA Res. World Champion Jr. Western Pleasure stallion Investment Asset and by APHA World and Res. World Champion
Shes Got The Zip.

Zijn eigen wedstrijdresultaten:

APHA Reserve World Champion Western Riding; 10 superior awards, 10x ROM, over 600 performance points, amateur versatility award.

Wat hebben zijn nakomelingen bereikt:

Sire of Superior, ROM, Futurity winners, Versatility Awards and the 2004 APHA Res. High Point Youth All-Round. Samen hebben ze meer dan 10.000 punten bij elkaar gelopen!

Misty is drachtig!

Perfectie zou niet bestaan, maar met Misty komen we toch een heel eind: al voor het 2e jaar op rij is ze in één keer drachtig, met diepvriesspul nog wel. Het is een super fokmerrie, heerlijk lief, onverstoorbaar en ze zorgt goed voor haar kleintjes. Ze kan zelf bevallen, mits ze de veulens binnen het hek kan houden :o. Ze is ook nog eens uit top bloedlijnen en we gaan zelf nog lekker met haar rijden waarbij het haar ook niet uitmaakt wie je op haar rug zet. Ze is de "baas" in huis, maar ik heb haar nog nooit gemeen zien doen. Ook bij de minder prettige procedures zoals scannen, hechten en de tandarts, blijft ze onverstoorbaar staan. Ik snap tot vandaag niet waarom de vorige eigenaar haar verkocht.

Om een lang verhaal kort te maken, zijn we heel blij dat ze drachtig is :).

De vader: Hes Got the Assets

de 15 dagen echo

Creatief met hout

En wat liep hij super goed! Aanspringen in galop geeft geen paniek meer: eindelijk!!!

Gisteren heb ik nog meer balken bijgelegd, oude palen van bomen uit de wei zijn ineens heel handig :)

Ze zijn weer thuis

Dit keer ging het gelukkig vlotter dan vorig jaar en Misty en Vicky zijn weer thuis. Vicky gaf nog een mooie show terwijl ze iedereen uitgebreid ging begroeten.

Nu maar duimen dat ze drachtig is!!

Misty en een van de dingen waar ze super goed in is...

Misty is uit logeren bij “tante Hanna”, oftewel ze is op het dekstation. Gisteren hebben we haar (en Vicky) gebracht voor een scan en ze mocht meteen daar blijven. Net als vorig jaar had ze een mooi groot follikel klaar om te barsten. Ik krijg zo de indruk dat ze die doorlopend klaar heeft… Dit jaar had ik de veulenhengstigheid wel opgemerkt, en konden we twee weken erna gaan.

Vorig jaar was ik nog erg nerveus om met merrie en veulen op pad te gaan, dit jaar viel dat mee. We hadden natuurlijk met Vicky al gereisd naar de kliniek en alles went.... Misty loopt zo de trailer op, maar met haar zelfstandige veulens is dat anders. Met een beetje geduld stond Vicky er toch zo naast. Ook dat leren we bij.

Waar Ora stevast bleef staan, gaat Vicky lekker liggen in de trailer. We kwamen daar aan en Misty stond stokstijf stil terwijl Vicky languit in de trailer lag. Opstaan?? Dat was ze niet van plan en we hebben haar moeten overtuigen om van de trailer af te gaan.

Misty wordt dit jaar gedekt door de opa van Vicky (van vaders kant uiteraard) Hes Got the Assets, een legende tussen de Paints uit Amerika. Hij heeft al de nodige succesvolle nakomelingen op de wereld gezet waar er een aantal zelf dekhengst van zijn geworden (waaronder de vader van Vicky).

Nog steeds ben ik ongelofelijk onder de indruk van de professionaliteit van het dekstation. Buiten dat zijn ze ook nog eens super klantvriendelijk. Ik ben daar vorig jaar drie keer geweest en ze wist bijvoorbeeld meteen wie ik was. De hulp van dit jaar was helaas een lolbroek die meende Vicky te moeten uitdagen. We duimen dat alles goed gaat en dat ze snel weer thuis zijn!

Training voor Vicky

Jong geleerd is oud gedaan....

We leren Vicky dat je overal aangeraakt mag worden en we maken haar halstermak. Om de paar dagen 5 minuten en ze vindt het allemaal prima. In het begin verzette ze zich heftig tegen de druk van het halster, maar met wat geduld en nòg zachter vragen, gaat het best. Wil ze niet? Dan geeft mama Misty haar op mijn commando even een zetje. Zo werkt dat perfect omdat je gebruik maakt van wat ze al kent: bij haar moeder blijven. Voetjes optillen mag ook al en een handdoek is helemaal niet eng :).

Heeft ze slechte zin? Of is ze helemaal nat van de regen? Dan vraag ik niks, kan ze ook geen fout antwoord geven. Toen we de eerste keer te veel druk gaven, ging ze simpelweg liggen. Slimme meid...

Ze is veel onderdaniger (nog) dan Ora (van vorig jaar), dus het is veel makkelijker om haar uit je ruimte te houden. Ze is ook veel actiever, vrolijker, voorwaartser èn gevoeliger.

Ze zet zich schrap....

...Misty duwt haar om....

... en we zijn vertrokken.

handdoek erop...

... en mee naar mama lopen

Bootcamp

Ik was nog nooit eerder op ruiterkamp geweest: bucket list –> check!

Het idee leek me ook nooit erg aantrekkelijk: hordes ruiters die hun pony's niet onder controle hadden en hele nachten feesten…. Niet mijn ding…

Dit ruiterkamp was anders: het was een Bootcamp :D. 14 Min of meer ervaren western ruiters die bij elkaar kwamen om tijdens een intens programma zoveel mogelijk bij te leren. Er waren clinics van Eron Dampier, (die wij natuurlijk al jaren kennen), een lezing van dierenarts Bob van der Heijden (een van onze dierenartsen) en een zadel-pas-clinic van Evelien Velthuis (Eurohorse, waar mijn zadel vandaan komt).

De locatie oogde wat rommelig, maar de bak en kantine waren heel netjes. De stallen waren aan de binnenkant voorzien van een stroomdraad. Barbaarse toestanden waar die arme Lightning wel even aan moest wennen. Gelukkig konden ze overdag tussen het rijden door in de paddocks en hoefden ze ‘s nachts maar een paar uurtjes in die enge stallen te staan. Ook de manegepaarden gingen de hele dag op de wei of paddock. De locatie was gelegen aan de Altweerterheide. Het weer zat niet mee, maar ik kon het toch niet laten om ter ontspanning even de benen te strekken in de prachtige bossen en velden.

Er werd vier keer twee uur gereden. Dat was best lang voor ons, maar goed om daar ook eens aan te wennen. Alle clinics waren interessant en leerzaam en met het rijden hebben we onze grenzen weer verlegd. Het goed rijden wordt een gewoonte als je er de hele dag mee bezig bent en werkt enorm motiverend. Eron kent ons al vanaf het prille begin en vond dat Lightning goed vooruit was gegaan, altijd leuk om te horen. Ook hadden ze ons bij de gevorderden ingedeeld :D. Op vrijdag en zaterdag werd aan de basis gewerkt, waarbij bleek dat die er bij Lightning goed in zit. Ik voelde dat we goed meekonden, zelfs toen we aan de contragalop gingen werken. Dat hadden we nog niet vaak gedaan (één keer!), maar hij kon dat best goed. Zondag werkten we aan horsemanship, dat goed ging zolang ik op mezelf lette en Lightning zijn werk liet doen. ’s Middags was trail aan de beurt. Daar was de gevorderde groep wat veel van het goede en hielden wij ons bezig met de lope-overs. Ook spannend, maar dat gaat ook al heel goed.


Lightning had daar natuurlijk ook weer twee van de dames versierd, hahaha.

Tandarts

Vandaag is de tandarts geweest. Voor Misty was dat de eerste keer, maar gezien haar karakter verwachte ik weinig problemen. Het stalletje dat normaal voor opslag dient, was nog leeg van de tijd dat ze er met een nog zwakke Vicky in stond, dus dat kwam goed uit. Het is even lastig plannen met Misty, want aangezien ze een paar weken na de bevalling weer gedekt wordt en ik haar terwijl ze drachtig is niet wil sederen. Ik was wel benieuwd wat Vicky van dat geweld zou vinden!


Misty werd licht verdoofd en liet het hele gebeuren rustig toe, Vicky trok zich ook nergens iets van aan en nadat ze het zat was om aan mijn broek te knabbelen, ging ze liggen slapen.


Bij Lightning is dat wel anders. We noemen hem regelmatig "drama queen" en tja, als mannen een pijntje hebben.... Hij krijgt de hoeveelheid verdoving voor een trekpaard en nog extra "roze wolken spul". Dan nog is het vechten met hem :(.


Hier staat hij bij te komen van zijn verdoving: