Uit logeren

Een tijdje geleden kreeg ik het aanbod om een wei in de buurt te “maaien” met behulp van de paarden. In eerste instantie leek het me niks om een paar keer per dag heen en weer te reizen naar die plek, maar toen het gras bij ons op was en ik een week weinig tijd had om te rijden, besloten we om ze alle 5 daar te laten logeren voor een week. Uiteindelijk werden er dat 2,5!

Op 1 juli gingen we er heen: Lightning en Misty voorop en ik met Vicky erachter. Vicky had wel wat oefening aan het halster, maar ze liep zeker nog niet volleerd mee en verkeer kende ze ook niet. Dit bleek wel toen ze bij de eerste de beste fiets bijna de greppel in schoot, laat staan de auto’s. Gelukkig konden we het grootste stuk binnendoor en was het maar 1,5 km lopen. Ondertussen is ze nu gewend aan verkeer, een bonus!

Het is een prachtig stukje met veilige omheining. Ze hebben zelf alpaca’s, schapen, herten, kippen, eenden en een hond. Dit was erg interessant om te bekijken. Ook had het stuk wat hoogteverschil: leuk om te spelen!

Het was een gedoe om te rijden, omdat ik òf mijn spullen mee daarheen moest nemen, òf Lightning mee naar huis (zeker als je de sleutel vergeet!). Dat laatste leek me het makkelijkst en ik haalde Lightning met de fiets op: dat hadden we ook nog nooit gedaan! Lightning was het er niet mee eens om zijn meiden daar achter te laten en maakte nogal drama, maar na een paar keer was dat ook al weer gewend. We hadden afgesproken dat we alle mest zouden opruimen, dus het waren lange avonden eer dat je drie karren mest tussen het lange gras uit had gepulkt!

dat slaapt heerlijk in lang gras!

spelen op de heuveltjes

verkoeling tijdens extreme hitte

Lightning heeft ondertussen ook door dat deze kleine niet zo gemeen is: samen knuffelen

ons hebben en houden ging ook mee

wat is dat allemaal??

onderweg

Smulrit met Lightning en Lala

Het kaartje

De dag zelf had ik een stukje geschreven op mijn telefoon, maar die slaat soms op tilt en dan kun je je tekst niet meer zien L. Een maand later weet ik het niet meer, behalve dat we leuk gereden hebben, nieuwe paadjes hebben gezien en ook een paar “cojboj stuiter pony’s”.

onderweg aan de schnaps

met vriendin Lala

Clinic Nadieh Haarsma

Met beide voeten terug op de grond…. Ik dacht dat het best goed ging en had me voorgenomen om vanaf de wedstrijd van 5 juli (die niet doorging), met een hand te gaan rijden. Blijkbaar was hij daar nog niet klaar voor, want het aanspringen in galop is weer terug bij af L. Aan de andere kant moet ik véél meer met mijn benen gaan rijden en trek ik hem krom met de snaffle. Ook is het veel moeilijker om ècht los te laten met de snaffle (vind ik). Thuis heb ik toch de snaffle maar weer gepakt om eerst de galop weer te repareren. Gelukkig lukt me dat nu wel. Liefst zou ik met beide tegelijk rijden, zodat je de snaffle kan pakken als je ‘m nodig hebt. Misschien een shanked snaffle nemen met extra bevestiging? Of met een hand rijden met de snaffle?? Ik zit er tussenin, ik zou vooruit moeten (?), maar de stap lijkt te groot voor ons. Hoe kan ik dat in kleinere stappen opbreken zonder dat ik smoesjes verzin om het niet te hoeven doen?

Creatief met hout

En wat liep hij super goed! Aanspringen in galop geeft geen paniek meer: eindelijk!!!

Gisteren heb ik nog meer balken bijgelegd, oude palen van bomen uit de wei zijn ineens heel handig :)

Bootcamp

Ik was nog nooit eerder op ruiterkamp geweest: bucket list –> check!

Het idee leek me ook nooit erg aantrekkelijk: hordes ruiters die hun pony's niet onder controle hadden en hele nachten feesten…. Niet mijn ding…

Dit ruiterkamp was anders: het was een Bootcamp :D. 14 Min of meer ervaren western ruiters die bij elkaar kwamen om tijdens een intens programma zoveel mogelijk bij te leren. Er waren clinics van Eron Dampier, (die wij natuurlijk al jaren kennen), een lezing van dierenarts Bob van der Heijden (een van onze dierenartsen) en een zadel-pas-clinic van Evelien Velthuis (Eurohorse, waar mijn zadel vandaan komt).

De locatie oogde wat rommelig, maar de bak en kantine waren heel netjes. De stallen waren aan de binnenkant voorzien van een stroomdraad. Barbaarse toestanden waar die arme Lightning wel even aan moest wennen. Gelukkig konden ze overdag tussen het rijden door in de paddocks en hoefden ze ‘s nachts maar een paar uurtjes in die enge stallen te staan. Ook de manegepaarden gingen de hele dag op de wei of paddock. De locatie was gelegen aan de Altweerterheide. Het weer zat niet mee, maar ik kon het toch niet laten om ter ontspanning even de benen te strekken in de prachtige bossen en velden.

Er werd vier keer twee uur gereden. Dat was best lang voor ons, maar goed om daar ook eens aan te wennen. Alle clinics waren interessant en leerzaam en met het rijden hebben we onze grenzen weer verlegd. Het goed rijden wordt een gewoonte als je er de hele dag mee bezig bent en werkt enorm motiverend. Eron kent ons al vanaf het prille begin en vond dat Lightning goed vooruit was gegaan, altijd leuk om te horen. Ook hadden ze ons bij de gevorderden ingedeeld :D. Op vrijdag en zaterdag werd aan de basis gewerkt, waarbij bleek dat die er bij Lightning goed in zit. Ik voelde dat we goed meekonden, zelfs toen we aan de contragalop gingen werken. Dat hadden we nog niet vaak gedaan (één keer!), maar hij kon dat best goed. Zondag werkten we aan horsemanship, dat goed ging zolang ik op mezelf lette en Lightning zijn werk liet doen. ’s Middags was trail aan de beurt. Daar was de gevorderde groep wat veel van het goede en hielden wij ons bezig met de lope-overs. Ook spannend, maar dat gaat ook al heel goed.


Lightning had daar natuurlijk ook weer twee van de dames versierd, hahaha.

Tandarts

Vandaag is de tandarts geweest. Voor Misty was dat de eerste keer, maar gezien haar karakter verwachte ik weinig problemen. Het stalletje dat normaal voor opslag dient, was nog leeg van de tijd dat ze er met een nog zwakke Vicky in stond, dus dat kwam goed uit. Het is even lastig plannen met Misty, want aangezien ze een paar weken na de bevalling weer gedekt wordt en ik haar terwijl ze drachtig is niet wil sederen. Ik was wel benieuwd wat Vicky van dat geweld zou vinden!


Misty werd licht verdoofd en liet het hele gebeuren rustig toe, Vicky trok zich ook nergens iets van aan en nadat ze het zat was om aan mijn broek te knabbelen, ging ze liggen slapen.


Bij Lightning is dat wel anders. We noemen hem regelmatig "drama queen" en tja, als mannen een pijntje hebben.... Hij krijgt de hoeveelheid verdoving voor een trekpaard en nog extra "roze wolken spul". Dan nog is het vechten met hem :(.


Hier staat hij bij te komen van zijn verdoving:

Hoefzweer

Het is wéér zover...
een hoefzweer :-(

Elk half jaar prijs. Mijn andere paard ook. Hoe kan dat toch??

Volgend weekend een ruiterkamp gepland. Hopelijk krijg ik het onder controle voor die tijd.

Zweten in de les...

Vanmorgen had ik les en zo goed als het de laatste tijd kan gaan, nou... laten we zeggen... vanmorgen was de les de moeite :-s.

Lightning en ik hebben flink gezweet en ook Nadieh (Haarsma) moest haar best doen! Pfff, het lukte gewoon niet goed. En had ik het een onder de knie, viel het ander uit elkaar. Ik wist niet hoe ik het voor elkaar moest krijgen en zit nog steeds met dat gevoel. Volgende keer beter afstemmen... en oefenen...

Mens goed getraind?

Gisteren mocht Lightning met Lala op stap: vanuit station Spaubeek gingen we langs de Geleenbeek door Neerbeek naar de Meule in Beek, via een ijsje in Oensel door Schimmert naar Valkenburg.

Tegen het einde was de fut er ver uit en overtuigde hij me ervan dat ik af moest stappen :s. Wie traint nu wie??

Paardrijles

Lightning is efficient van nature. Zo heb ik hem verder ook opgevoed, want het is wel duidelijk: als de ruiter iets doet, doet hij ook wat, anders niet. Voor een beginner is dat ook makkelijk, want die leren snel hoe het moet. Zijn hulpen zijn altijd gelijk, waardoor zijn reactie dat ook is en hij kent ook een stel stemcommando's, waaronder het onmisbare Whoa!

Menigeen heeft zijn eerste lessen op Lightning gehad: van 4 jarigen tot jonge mannen en iets minder jonge dames. Lightning vindt dat best, want dan wordt er weinig van hem gevraagd en dat geknuddel boeit hem niet.

Zaterdag was een jonge knul aan de beurt die voor de 2e keer kwam. Onder begeleiding van zijn vriendin op Misty en ik op de fiets, gingen we naar buiten. Hij leert snel, want hij kan al sturen, draven, galopperen en stoppen!

Energie

Een paar dagen geleden las ik dit artikel: take control and move

Het komt op twee dingen neer: beweeg je meer in het zadel om meer te ontspannen en doe actief oefeningen (in plaats van af te wachten).

"Don’t work to keep an even keel. Instead, get active while riding, and feel your confidence blossom."

Dit leek me wel wat en gisteren volgde een experimentje :D en wat was dat leuk, en wat gaf het een energie; zowel voor mij als Lightning. Hij werd alert en actief en ik stuiterde vrolijk in de rondte met als gevolg een vloeiende beweging (hoe tegenstrijdig dat ook klinkt, maar in plaats van zo hard mogelijk mijn best te doen om netjes te rijden, werkte dat loslaten veel beter). Ik bekeek video's van anderen en ook die bewegen in het zadel. Ik voelde me meteen een stuk zekerder en meer ontspannen en toen hij een sprong maakte (hij was wat voorwaarts geworden, haha), verkrampte ik niet.

En wat het belangrijkste was: ik had me toch een lol!
 
Vanmorgen las ik deze:
3 tips to glue you in the saddle
Die gaan we ook nog maar weer eens herhalen....

Over 3 dagen: ik verken mijn grenzen en ga vast een bericht schrijven over hoe ik in de heg beland LOL ;)

Nuttige training

de bak en de paden slepen

dar wordt hij rustig van

mooi weer, mooie paardjes :)

Fotosessie: the day after...

De dag na de wedstrijd van 22 maart was Lightning nog redelijk schoon. Het was prachtig weer en de weiden waren allemaal open. Lightning had wel zin om zijn kunsten te laten zien en Furi is altijd in voor een spelletje. Misty en Janka laten zich af en toe verleiden tot meedoen.

Geniet ervan! Het zijn meerdere berichten, maar je kan de foto's ook in een online album bekijken.

Misty heeft wat beters te doen

Stoer hoor!

Daar komt Furi (31 jaar oud)

Cutting

Ze bijt van zich af

Geen haast

Toch maar mee

Dan ineens wat meer haast

Stretchhhhh

Misty is nog steeds bezig

Klaar!

Tot ziens!

Waar gaan jullie heen?

Oh ja, ze was bezig

Fotosessie: voetjes van de vloer

Ze kunnen het allemaal :D.

2e bericht in de reeks...

Je kan de foto's ook in een online album bekijken.