Energie

Een paar dagen geleden las ik dit artikel: take control and move

Het komt op twee dingen neer: beweeg je meer in het zadel om meer te ontspannen en doe actief oefeningen (in plaats van af te wachten).

"Don’t work to keep an even keel. Instead, get active while riding, and feel your confidence blossom."

Dit leek me wel wat en gisteren volgde een experimentje :D en wat was dat leuk, en wat gaf het een energie; zowel voor mij als Lightning. Hij werd alert en actief en ik stuiterde vrolijk in de rondte met als gevolg een vloeiende beweging (hoe tegenstrijdig dat ook klinkt, maar in plaats van zo hard mogelijk mijn best te doen om netjes te rijden, werkte dat loslaten veel beter). Ik bekeek video's van anderen en ook die bewegen in het zadel. Ik voelde me meteen een stuk zekerder en meer ontspannen en toen hij een sprong maakte (hij was wat voorwaarts geworden, haha), verkrampte ik niet.

En wat het belangrijkste was: ik had me toch een lol!
 
Vanmorgen las ik deze:
3 tips to glue you in the saddle
Die gaan we ook nog maar weer eens herhalen....

Over 3 dagen: ik verken mijn grenzen en ga vast een bericht schrijven over hoe ik in de heg beland LOL ;)

Rijden in een grote hal

Bij het rijden in onze eigen bak merk ik dat die toch wel erg smal is voor Lightning die sowieso al moeite heeft met zijn balans. Hij struikelt en glijdt regelmatig uit. Dat bevordert het vertrouwen van mij niet, iets dat hij juist nu nodig heeft met het hoofdschudden. Daarom nam ik me al weken geleden voor om ergens in een grote binnenbak te gaan rijden met een goede bodem.

Helaas kwam dat er steeds niet van. Het sneeuwde bijvoorbeeld vaak en de avonden zijn er net te kort voor na het werk. Of ik krijg de trailer niet uit de bak. Vandaag ging ik het proberen (omdat we zondag een clinic hebben en ik wat eerder thuis was vandaag) en het lukte! Toen de trailer toch achter de auto hing, ben ik Lightning maar gaan halen. Op naar de bak in Genhout! Die is namelijk 25x70m!!

Toen we daar kwamen was Lightning erg wakker. Ik meteen weer nerveus natuurlijk, terwijl ik wéét dat hij niks doet. Ik heb om mezelf gerust te stellen dan maar twee rondjes door de bak gelopen en toen pas opgestapt. Lightning had wel wat energie, en dat betekende dat hij lekker doorliep. Helaas struikelde hij toch weer veel, nu ook achter. Ik kon alleen maar negatieve dingen denken: "dadelijk vallen we weer", "dadelijk schrikt hij", "zie je nu wel, hij is niet goed, ik moet hem niet rijden, nooit meer", "mijn angst gaat ook nooit weg, waarom is het nu weer zo erg?", "oh nee, de andere ruiters gaan weg, zou Lightning wel rustig blijven?",

"Stel je niet aan, domme doos", zei ik tegen mezelf. Ik lijk soms net zelf een paard. Ik zie overal spoken! Maar na een tijdje ontspan ik me dan toch. De oplossing bij paarden is vaak om ze aan het werk te zetten, dan hebben ze geen tijd om na te denken. Bij mij is dat net zo ;). Dus we gingen lekker draven en oefeningen doen. Hij liep best goed en voorzichtig liet ik hem in galop gaan. Dat ging ook goed, wat een opluchting!. Hij viel er een paar keer uit, maar in zo'n grote bak hoef je niet op te letten of er net een bocht aankomt of een glad stuk. Overal heb je ruimte zat!

Gewoon even lekker doordraven en galopperen was zo heerlijk om te doen. Er zat zelfs wat zweet rond zijn oren. En ik voelde me heerlijk. Dat had ik ook weer overwonnen! Dat heerlijke gevoel van goed gereden te hebben was alweer zo lang geleden. We komen er wel weer...

Zondag

Ondanks het mooie weer stonden de paarden binnen. Dus gingen we weer een stuk rijden, lang leve het weekend. Hij was erg fris en voorwaarts en liep alsof er een endurance rit van hem verlangd werd. Na een dik uur werd hij rustiger en ontspande hij beter. Hij wilde ook niet zo makkelijk rond lopen, voelde erg gespannen aan. Tja…

Had ik toch gehoopt dat de galopfoto iets flitsender zou uitvallen...

Toen we terug kwamen was een verzorgmeisje van stal op zoek naar een van de ponies om haar dressuurproef op te oefenen. Dat ponietje was ook buiten rijden, dus bood ik Lightning aan. Hij is zo braaf en doet wat je van hem verlangt, zeker in de bak. Dus het westernzadel eraf, Engels zadel erop en hup daar ging ze. De zon scheen zo fijn dat mij een extra uurtje hobbelen met een kind beter leek dan opsluiten in de stal.

Effect

Na het rijden gisteren zei ik dat ik nog nooit zo lekker gereden had. Een super tevreden en ontspannen gevoel. Eindelijk begin ik te ervaren waar het allemaal om draait. Lekker meebewegen met je paard en samen ergens heen gaan en samen iets doen. De centered riding les begint te werken. Zou ik dan na al die jaren angst en spanning eindelijk ontspannen leren rijden? 

Lightning kwam wat stijf van de wei en draafde niet zo lekker. Maar wat een "try" heeft dat dier. Ik werd er gewoon ontroerd van hoezeer hij probeert zijn best te doen. Hij spinde zo hard dat ik me moest vasthouden.
In stap begint het meebewegen echt te werken en hij stapt nu actief en ontspannen. Ik ontspande me ook half. De helft meer dan ooit... Wat een gevoel gaf dat :). In draf en galop lukt het nog niet zo goed, maar die les heb ik ook nog niet gehad ;). *Zucht*