Slokdarmverstopping

In maart had Lightning slokdarmverstopping. Ik schrok me toen rot, ik dacht dat hij dood ging! Gelukkig was het snel over en toen ik wist wat het was, kon ik ook weer rustig slapen. Nu vond Misty het nodig om de eigenaar van Furi te laten schrikken. Zij verzorgde de paarden die avond. Ze keek het even aan, maar na een uur was Misty nog niet gekalmeerd en belde ze de dierenarts en ging ik ook naar huis. Ik kwam gelijk met de dierenarts aan, waar Furi's eigenaar al twee uur met een paard rondzeulde dat in paniek was. Alsof de duvel ermee speelde was het spontaan over bij het zien van de dierenarts! Die hoefde niks meer te doen en vanwege de dracht van Misty gaf ze ook geen medicatie uit voorzorg. Ze gaf wel aan dat de kans aanwezig was dat ze de vrucht zou verliezen. Gisteren mochten we gaan voor de (iets verlate) 40 dagen scan en gelukkig zat het er nog!

Hoefzweer

Het is wéér zover...
een hoefzweer :-(

Elk half jaar prijs. Mijn andere paard ook. Hoe kan dat toch??

Volgend weekend een ruiterkamp gepland. Hopelijk krijg ik het onder controle voor die tijd.

Vicky

Jaaaaaaaa!
We mogen haar ophalen :-D

Vicky update

Op dit moment is ze van de medicatie af en gaat het goed. Als het vandaag goed blijft gaan, mag ze morgen naar huis. Nog even verder duimen voor onze uk!

Vicky: goed nieuws en slecht nieuws

Steeds als ik de kliniek bel (of zij mij), hoor ik goed nieuws en slecht nieuws.


Voor vandaag is ze van het infuus af: JOEPIE!


Helaas heeft ze nu koorts. Blijkbaar zodanig hoog dat ze er heftige medicatie voor krijgt :(.


Toen ik haar gisteren zag, was ik zo blij dat ze het goed deed, nu bekruipt me toch weer een heel akelig gevoel... Bah. Kom op, ukkie!

Op bezoek bij Vicky

Goed nieuws! Ik ben blij dat ik haar zelf even gezien heb. Er zit zoveel leven in :). Ze zit nog aan het infuus om de twee uur, maar als ze eenmaal uit de stal mag, laat ze haar ware aard zien en bokt naar de arts, LOL. Het is al net zo'n brutaaltje als Ora (o-o!).

Toen we daar aankwamen lag ze nog aan het infuus

Ze kan zelf drinken 

Naar buiten.

Nergens bang voor, zegt de DA: Oh-ô

Als het niet goed lukt, kun je op mama leunen

Halster om. 

Poeh! Vermoeiend hoor. 

Ze kan nog niet goed lopen, maar heeft dan ook nog niet zoveel oefening gehad. Ze probeert het wel en waagde een galopje (ahum).

Oh ja, ze woog 53 kilo.

Vicky update

Deel I: http://lightningph.blogspot.nl/2015/05/vicky.html
Deel II: http://lightningph.blogspot.nl/2015/05/vicky-update.html

Deel III: sinds ze gisteren het infuus kreeg, zijn haar nierwaarden verbeterd. Ze krijgt nu één uur infuus, één uur bij de moeder. Ze kan zelf opstaan en drinken, dus dat is goed nieuws. Na dat uur bij Misty is ze zo moe, dat ze daarna het uur met infuus slaapt. Ik ga haar straks opzoeken.

Vicky update

Deel I: http://lightningph.blogspot.nl/2015/05/vicky.html

Deel II:
Vanmorgen belde de kliniek dat ze haar al een paar keer overeind hadden gekregen, maar dat haar nierwaarden nog steeds slecht waren. Ze wilde wel goed drinken.

Vanmiddag belden ze dat de nierwaarden verslechterden en dat ze haar aan het infuus gingen hangen. Ze kan inmiddels wel zelf staan voor korte tijd en kan ook zelf drinken.

Vicky en Misty in Someren

Vicky is trouwens een dun tobiano merrie (ik denk zelfs tovero). De poll is gewonnen door CJ (voor het 2e jaar op rij!), MP en TjS (dun merrie met wit). Ik zou zeggen: we drinken die drie flessen bubbels met z'n allen samen leeg als ze weer thuis is!!
PS: ze is op precies dezelfde dag geboren als Ora vorig jaar. Misty maakt het overigens heel goed, zo stond er nog lekker fris bij en heeft het niet zo zwaar gehad als vorig jaar.

Vicky

Schreef ik op 10 mei nog dat Misty geen aanstalten maakte tot bevallen en ik een geboortemelder had besteld (die ik as vrijdag zou gaan ophalen :s), gisterochtend vond ik haar in de wei.

Geen goed nieuws, er was iets vreselijks gebeurd.

Ik ging om 7 uur voeren, nog half in pyama. Lightning, Janka en Furi stonden in een van de weiden rustig te grazen. Misty stond in een andere wei, ook rustig te grazen. Op zich een normale situatie. Ik riep haar om haar voer te komen halen en ze komt de berg op gegaloppeerd. Halverwege stopt ze abrupt voor iets dat daar ligt: de nageboorte. De schrik slaat me om het hart: wáár is dat veulen!

Ik ren erop af en zie het veulen liggen: in het akkerveld van de buren, àchter het "heras" hekwerk. HOE IS DAT VEULEN DAAR BELAND??????????????????????????????? Over het hek gaat niet, het is 1,80 hoog. Het enige dat ik zag was een klein gat onder in het hek, amper 20cm bij 10cm groot. Ik zag ook dat het veulen nog leefde. Ik klom over het hek en belde in paniek de buurman. Daarna de dierenarts. De eerste kon niet komen, de tweede vond dat ik maar zelf moest proberen om de merrie te melken en het veulen te voeren. Ik vond dat een heel slecht plan: ze lag daar in de modder, nog een beetje te spartelen, maar veel leven zat er niet meer in. Ze moest sonde krijgen, want tegen mijn fles zou ze zich alleen maar verzetten. Ik belde een derde dierenarts, Schiffelers uit Bingelrade, die wel kwam. Top!

Daar vond ik haar! Misty was er inmiddels bijgehaald. Dan valt je niks meer in....

Zo lag ze daar ;(

Ik was iets bij m'n positieven gekomen en de buurman had allerlei spullen gehaald (het is bijna een halve km lopen naar de plek waar ze lag!) die ik vooraf had klaargelegd met "bevallingsmateriaal". Toen hebben we Misty naar de plek gebracht, een heel stuk omlopen via een hek wat er van oudsher nog was naar die wei. Misty stond in ieder geval bij haar. Ondertussen was het me gelukt om Misty te melken en kwam de dierenarts. Misty's biest was te dik voor de slang van de sonde, maar na mengen met de biest van de DA lukte het wel. Om 9 uur had ze de eerste melk binnen, twee uur nadat ik haar gevonden had. Na de sonde moesten ze allebei nog terug naar onze eigen wei, liefst ergens waar ik ze in de gaten kon houden. Toen hadden we nog de hoop dat ze na een sondevoeding zou aansterken en zelf zou opstaan. Ze was zo zwak dat ze dat niet eens meer probeerde.  

We hebben haar in een kruiwagen gelegd en met hulp van wandelaars naar boven gebracht. Het is een behoorlijk steile berg die we op moesten. We hebben haar in de rijbak op hooi gelegd, zodat ik haar makkelijk kon bewaken.

Om 10 uur kwam er weer wat leven in en probeerde ze op te staan. Meer dan paniekerige pogingen waren dat niet en ze schaafde zichzelf steeds verder open. Een kant was al helemaal schaafwond van de pogingen in de wei en één oog was zo dik dat ze het niet open of dicht kon doen. Ondertussen kon ik Misty heel makkelijk melken en probeerde ik het veulen te laten drinken.

Een van de betere pogingen om op te staan.

Om half 1 kreeg ze de tweede sonde en was het me net twee keer gelukt om haar echt te laten drinken. Ze werd sterker, maar kon niet overeind en was nog steeds in paniek. We hebben haar toen terug naar een afgesloten wei gebracht, waar ze op het gras kon liggen. Deze keer hebben we haar gedragen in een paardendeken, samen met andere buren. Fijn hoor, dat je daar zo op kan rekenen hier. We hebben top buren!!

Ze ligt nog op de deken, maar is al veel kalmer.

Eenmaal in de wei, ging ze een uur echt slapen. Daarna wilde ze wel weer drinken en werden de pogingen om op te staan iets sterker. Als ze wilde drinken, likte ze haar lippen en ik sprong op. Dan kreeg ik een zachte hinnik :). Misty week geen twee meter van haar, maar liet het me allemaal doen. Ondertussen had ze al gemest en geplast. Alles deed het wel :).

Lijkt een heel vredig tafereel, als je niet beter weet.

Om 17 uur kreeg ze haar derde sonde, steeds met Misty's eigen melk aangevuld met poederbiest. Ze was nog steeds te zwak, maar mijn vriend was ondertussen gearriveerd en met z'n drieën konden we haar pogingen om op te staan ondersteunen en hadden we haar recht: ze stond! Ze kon niet zelf blijven staan, maar wel met onze hulp. Het lukte zelfs om haar 2 slokken bij Misty te laten drinken voor ze weer in elkaar zakte.

Om 19 uur was dat nog niet veel beter, ze was te zwak om te staan èn drinken tegelijk. Aangezien wij dit geen nacht en nog dagen konden volhouden (met melken en voeren lukt het niet om tussendoor te slapen) en ik wilde weten of er meer aan de hand was, besloten we om met haar naar de kliniek in Someren te gaan. Doodeng, natuurlijk, met een veulen op de trailer dat niet kan staan, maar dat wel probeert, maar daar gingen we, nog met hulp en steun van mijn vriendin. Op zo'n dag is dat echt fijn om te weten dat je er niet alleen voor staat.

De reis verliep spoedig en eenmaal in Someren kregen we haar overeind en lukte het om 10 slokken te drinken. Er zat nog steeds verbetering in! Zij deden een bloedtest en haar suikerwaarden waren goed. De nierwaarden waren te hoog, maar dat zouden ze later nog eens testen. Ik maakte me vreselijk veel zorgen dat Misty op haar zou gaan staan, want ze kan nogal eens lomp zijn (en in de wei stond ze op haar hoef!). Ik liet ze met een gerust hart achteren: de nachtdienst mocht melken en voeren. Onderweg hebben we haar Vicky gedoopt,  een idee van mijn vriendin: we gaan voor victory!

Het gat in het hek, met haar sporen erachter. Je kan het bijna niet zien. 

Natuurlijk sla ik mezelf voor mijn kop dat ik er weer niet bij was en dit mogelijk had kunnen voorkomen. Feit is dat ik geen flauw idee heb wat er is gebeurd. Is ze tegen het hek bevallen en heeft ze het veulen door twee "gaten" tegelijk naar buiten geduwd? De nageboorte met binnenste vlies, navelstreng en al, lag 50m verder? Is ze bij de andere paarden weggerend? Heeft ze het veulen geschopt(?) Ze had een dik gezicht... Zijn ze moeten vluchten??? Was er een worsteling? Is ze de berg afgerold op haar lange benen??? Ik zal het nooit weten. Je ziet aan de sporen door welk gat ze gegaan is. Ik weet niet of ze ooit gestaan heeft.

Het is weer tijd voor wormtesten!

Even schrikken...

Het is alweer een week geleden, maar vorige week was er EHBO cursus. Gauw na het werk even de paarden voeren en dan snel door naar de cursus. Helaas was er zelf thuis EHBO en die cursus? Die heb ik gemist :s.

Gauw even de paarden voeren? Het was al donker in de wei en ik heb zo mijn routine. Ik hang de voermandjes om bij Lightning en Misty en laat Furi langs tot in de rijbak, zodat zij haar bak leeg kan eten. Janka wacht geduldig tot ik het hooi breng. Ik loop de hoek om en hoor Lightning tegen zijn mandje schoppen en onrustig heen en weer lopen. Dat is vreemd...

Ik ga kijken en hij maakt drama, er is duidelijk iets mis. Ik ga een halster en een zaklamp halen. Hij houdt zijn kaken stijf op elkaar en wandelt onrustig rond. Ik neem hem mee naar voren waar ik wel licht heb. Zijn ogen zijn roze en wijd open, hij zweet en blijft zijn kaken op elkaar klemmen.

Hij is ondertussen totaal in paniek en wil gaan liggen op de stenen, dus ik laat hem in de rijbak. Hij gooit zich tegen de grond, terwijl ik ondertussen de dierenarts bel. Hij blijft liggen, rol met zijn ogen en ademt zwaar en met veel gekreun. Mijn vriend denk dat hij zijn laatste adem uitblaast en terwijl ik met de dierenarts spreek, staat hij weer op en het is ineens weg. Hij doet weer normaal, zij het iets uit z'n doen. Hij is ook geschrokken.

Vermoedelijk had hij zich verslikt of was zijn slokdarm korte tijd verstopt. Die avond was hij nog wat gevoelig en stond hij met zijn buik te trekken. Na een paar uur durfde hij weer te eten en kon ik naar bed.

Vitamine E

Enkele weken na het vorige bericht waarbij ik net begonnen was met het voeren van extra vitamine E (Pavo EPlus) ben ik nog enthousiaster. Het gespannen gedrag is bijna helemaal weg! Er zit nog een beetje onrust in bij bepaalde oefeningen, maar daar komt met training al veel verbetering in. Hij geeft veel beter na en is veel minder nerveus, ook op buitenrit.

Een groot voordeel voor mij is dat hij de brokjes ook goed eet, poeder liet hij altijd liggen. Wat kan ik er meer over zeggen?? We houden deze erin! Binnenkort hoop ik ook het hoefsupplement van Pavo te mogen testen omdat Misty zo vaak last van hoefzweren heeft. Lightning heeft dat ook regelmatig, maar Misty mag eerst proefkonijn zijn.