woensdag 13 mei 2015

Vicky

Schreef ik op 10 mei nog dat Misty geen aanstalten maakte tot bevallen en ik een geboortemelder had besteld (die ik as vrijdag zou gaan ophalen :s), gisterochtend vond ik haar in de wei.

Geen goed nieuws, er was iets vreselijks gebeurd.

Ik ging om 7 uur voeren, nog half in pyama. Lightning, Janka en Furi stonden in een van de weiden rustig te grazen. Misty stond in een andere wei, ook rustig te grazen. Op zich een normale situatie. Ik riep haar om haar voer te komen halen en ze komt de berg op gegaloppeerd. Halverwege stopt ze abrupt voor iets dat daar ligt: de nageboorte. De schrik slaat me om het hart: wáár is dat veulen!

Ik ren erop af en zie het veulen liggen: in het akkerveld van de buren, àchter het "heras" hekwerk. HOE IS DAT VEULEN DAAR BELAND??????????????????????????????? Over het hek gaat niet, het is 1,80 hoog. Het enige dat ik zag was een klein gat onder in het hek, amper 20cm bij 10cm groot. Ik zag ook dat het veulen nog leefde. Ik klom over het hek en belde in paniek de buurman. Daarna de dierenarts. De eerste kon niet komen, de tweede vond dat ik maar zelf moest proberen om de merrie te melken en het veulen te voeren. Ik vond dat een heel slecht plan: ze lag daar in de modder, nog een beetje te spartelen, maar veel leven zat er niet meer in. Ze moest sonde krijgen, want tegen mijn fles zou ze zich alleen maar verzetten. Ik belde een derde dierenarts, Schiffelers uit Bingelrade, die wel kwam. Top!
Daar vond ik haar! Misty was er inmiddels bijgehaald. Dan valt je niks meer in....

Zo lag ze daar ;(
Ik was iets bij m'n positieven gekomen en de buurman had allerlei spullen gehaald (het is bijna een halve km lopen naar de plek waar ze lag!) die ik vooraf had klaargelegd met "bevallingsmateriaal". Toen hebben we Misty naar de plek gebracht, een heel stuk omlopen via een hek wat er van oudsher nog was naar die wei. Misty stond in ieder geval bij haar. Ondertussen was het me gelukt om Misty te melken en kwam de dierenarts. Misty's biest was te dik voor de slang van de sonde, maar na mengen met de biest van de DA lukte het wel. Om 9 uur had ze de eerste melk binnen, twee uur nadat ik haar gevonden had. Na de sonde moesten ze allebei nog terug naar onze eigen wei, liefst ergens waar ik ze in de gaten kon houden. Toen hadden we nog de hoop dat ze na een sondevoeding zou aansterken en zelf zou opstaan. Ze was zo zwak dat ze dat niet eens meer probeerde.  

We hebben haar in een kruiwagen gelegd en met hulp van wandelaars naar boven gebracht. Het is een behoorlijk steile berg die we op moesten. We hebben haar in de rijbak op hooi gelegd, zodat ik haar makkelijk kon bewaken.



Om 10 uur kwam er weer wat leven in en probeerde ze op te staan. Meer dan paniekerige pogingen waren dat niet en ze schaafde zichzelf steeds verder open. Een kant was al helemaal schaafwond van de pogingen in de wei en één oog was zo dik dat ze het niet open of dicht kon doen. Ondertussen kon ik Misty heel makkelijk melken en probeerde ik het veulen te laten drinken.

Een van de betere pogingen om op te staan.
Om half 1 kreeg ze de tweede sonde en was het me net twee keer gelukt om haar echt te laten drinken. Ze werd sterker, maar kon niet overeind en was nog steeds in paniek. We hebben haar toen terug naar een afgesloten wei gebracht, waar ze op het gras kon liggen. Deze keer hebben we haar gedragen in een paardendeken, samen met andere buren. Fijn hoor, dat je daar zo op kan rekenen hier. We hebben top buren!!

Ze ligt nog op de deken, maar is al veel kalmer.
Eenmaal in de wei, ging ze een uur echt slapen. Daarna wilde ze wel weer drinken en werden de pogingen om op te staan iets sterker. Als ze wilde drinken, likte ze haar lippen en ik sprong op. Dan kreeg ik een zachte hinnik :). Misty week geen twee meter van haar, maar liet het me allemaal doen. Ondertussen had ze al gemest en geplast. Alles deed het wel :).

Lijkt een heel vredig tafereel, als je niet beter weet.
Om 17 uur kreeg ze haar derde sonde, steeds met Misty's eigen melk aangevuld met poederbiest. Ze was nog steeds te zwak, maar mijn vriend was ondertussen gearriveerd en met z'n drieën konden we haar pogingen om op te staan ondersteunen en hadden we haar recht: ze stond! Ze kon niet zelf blijven staan, maar wel met onze hulp. Het lukte zelfs om haar 2 slokken bij Misty te laten drinken voor ze weer in elkaar zakte.

Om 19 uur was dat nog niet veel beter, ze was te zwak om te staan èn drinken tegelijk. Aangezien wij dit geen nacht en nog dagen konden volhouden (met melken en voeren lukt het niet om tussendoor te slapen) en ik wilde weten of er meer aan de hand was, besloten we om met haar naar de kliniek in Someren te gaan. Doodeng, natuurlijk, met een veulen op de trailer dat niet kan staan, maar dat wel probeert, maar daar gingen we, nog met hulp en steun van mijn vriendin. Op zo'n dag is dat echt fijn om te weten dat je er niet alleen voor staat.

De reis verliep spoedig en eenmaal in Someren kregen we haar overeind en lukte het om 10 slokken te drinken. Er zat nog steeds verbetering in! Zij deden een bloedtest en haar suikerwaarden waren goed. De nierwaarden waren te hoog, maar dat zouden ze later nog eens testen. Ik maakte me vreselijk veel zorgen dat Misty op haar zou gaan staan, want ze kan nogal eens lomp zijn (en in de wei stond ze op haar hoef!). Ik liet ze met een gerust hart achteren: de nachtdienst mocht melken en voeren. Onderweg hebben we haar Vicky gedoopt,  een idee van mijn vriendin: we gaan voor victory!

Het gat in het hek, met haar sporen erachter. Je kan het bijna niet zien. 
Natuurlijk sla ik mezelf voor mijn kop dat ik er weer niet bij was en dit mogelijk had kunnen voorkomen. Feit is dat ik geen flauw idee heb wat er is gebeurd. Is ze tegen het hek bevallen en heeft ze het veulen door twee "gaten" tegelijk naar buiten geduwd? De nageboorte met binnenste vlies, navelstreng en al, lag 50m verder? Is ze bij de andere paarden weggerend? Heeft ze het veulen geschopt(?) Ze had een dik gezicht... Zijn ze moeten vluchten??? Was er een worsteling? Is ze de berg afgerold op haar lange benen??? Ik zal het nooit weten. Je ziet aan de sporen door welk gat ze gegaan is. Ik weet niet of ze ooit gestaan heeft.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen