Naderend NK

Druk, druk, druk met alle voorbereidingen voor het Nederlands Kampioenschap komend weekend. Het is andere koek als je er ineens met drie (!) paarden heen wilt. Vervoer wordt een uitdaging en ze allemaal op tijd gewassen krijgen ook. Ik zou natuurlijk hulp kunnen zoeken, maar wil er niet zomaar iedereen mee opzadelen.

Lightning gaat uiteraard mee, voor hem en mij is dit routine. We hebben zoveel als mogelijk geoefend, maar ook het weer zat niet mee de afgelopen paar weken. Kleine Vicky wordt uitgebracht in de Futurities, een soort van veulenkeuring. Omdat ze nog niet is afgespeend, gaat mama Misty ook mee. Gelukkig heb ik op de dag van de show zelf wel hulp. Met Vicky moest ik dus ook gaan oefenen. Ze leert stilstaan, mee stappen en draven, thuis en op een vreemde locatie, gewassen en geschoren worden (de baard is eraf) en vooral geduld hebben. Vlechtjes maken, dekentje om, etc... Toch wel veel voor zo'n klein ding, maar ze leert het snel.

Alle spullen poetsen en wassen, ook het geleende babyshowhalster (thanks!)

het past haar wel

van alles oefenen

op een vreemde locatie

March Paint Contest

De eerste APHA show van het jaar was gisteren in Nieuwegein. Woensdag had ik Lightning al gewassen omdat het kouder zou worden en ik geen wasplaats binnen heb. Zaterdag hoefde ik alleen nog in te pakken, alles schoon te maken en naar Nieuwegein te rijden. Ik had een stal geboekt voor Lightning en een bed voor mij omdat we rond 9 uur aan start zouden moeten verschijnen.

De eerste klasse was showmanship en dat ging meteen een beetje mis. Ik kwam als eerste aan start en de “judge” stond verkeerd, waardoor je niet uitkwam met het pattern. Ik was even van mijn stuk waardoor er iets mis ging. De volgende deelnemers konden daar natuurlijk van leren en ik eindigde als tweede (van 6). Achteraf gezien had ik er iets van moeten zeggen en hadden we het gewoon over gedaan. Ik was wel tevreden over hoe het ging.

Toen hadden we een tijdje pauze voor de trail begon. Voor de trail hadden we ruim de tijd om warm te rijden en Lightning liep heel goed. De drafbalken-waaier die in het parcours zat lukte steeds niet totdat ik op het heldere idee kwam om het aan de hand te oefenen. Dat was een gouden idee, want daarna lukte het wel en snapte hij wat hij moest doen. In de “green trail” mag je met paarden die nog niet veel showervaring hebben met een snaffle bit en op twee handen rijden. De klasse ging heel goed, de waaier ging goed, daarna soepel door de L, ook heel netjes de L achteruit (zonder balken te raken) en een nette side pass door de L. Het hek was geen probleem, maar daarna volgde een lope-over met twee balken waar we niet goed uitkwamen en hij uit de galop viel. Het bruggetje ging mooi. Een hele nette proef, vond ik. We werden tweede van de vier.

Helaas moest ik daarna meteen door naar de Amateur trail omdat de klasse ertussen was uitgevallen. Daar moet ik met een (shank) bit en op één hand rijden. Ik had geen tijd meer om hem daar nog even aan te helpen herinneren en moesten meteen weer de bak in. Helaas pakte dat slecht uit: de waaier werd mikado, er ging bijna een pion om, in de L ging zijn hoofd in de lucht en hij “wist de weg wel”: klam bam bam en de balken werden even anders geordend :S. Ik kan me niet eens herinneren wat hij van de galop balken heeft gemaakt. Uiteindelijk werden we nog derde van de vier.



Daarna ging ik buiten even oefenen met het bit, maar hij was het daar niet mee eens. Walk en jog gingen heel goed, maar de galop was drama. Zijn benen en hoofd vlogen alle kanten op en hij wilde de bak uitrennen. Ik ging rustig door tot het beter ging. In de pleasure klasse was het weer mis: scheuren en met zijn hoofd gooien. De stress van de trail zat er nog in. Ik heb maar gewoon verder getraind. Een ander paard gedroeg zich niet en we waren derde.

Ik mocht gelukkig ook nog een keer “green pleasure” starten waarbij ik weer met de snaffle mocht rijden. Dat ging in de galop veel beter en ik reed op ontspanning. Die hele klasse kon me gestolen worden, ik vond een positieve ervaring voor Lightning belangrijker. Hierdoor besloot ik ook om de horsemanship op de snaffle te rijden, ook al betekende dat een diskwalificatie. Dat ging netjes en de stress was weer weg.

Het was een super gezellige show met veel deelnemers uit Limburg. Mooi weer, leuke mensen, leuke paarden en een hele dag trainen en quality time met je paard. Grappig was hoe er door een paar ruiters gezegd werd: “Die stomme vlechtjes? Daar doen we niet meer aan!” en “Oh, jij draagt ook gewoon een overhemd?” Doe maar gewoon, dan doen we al gek genoeg. Lijkt me een goede ontwikkeling.

Vanmorgen was Lightning nog zo mooi wit….

Voorbereiden op de wedstrijd van zondag...

Een mooi bosje manen: voor de vogeltjes ;)

APHA show Vliermaalroot

Op 6 en 7 juli vond er een APHA show plaats in Vliermaalroot. Omdat APHA shows normaal alleen in Nederland zijn, en minimaal 2 uur rijden als ik geluk heb, was ik er als de kippen bij om mee te doen met deze thuiswedstrijd. De communicatie rond de show liep wat stroef en ik had al het vermoeden dat er weinig deelnemers zouden zijn. In mijn klasse (amateur) waren er inderdaad maar 3 deelnemers! Er was nog 1 jeugd, 1 open en 3 "in hand" paarden in de open. Zo jammer...

Ik had me voor bijna alle onderdelen in de amateur ingeschreven omdat het niet meer koste en zodat ik dat allemaal eens kon oefenen! Hier zijn de resultaten:
Halter Geldings all ages: 1e en Grand Champion
Showmanship at halter: 2e
Pleasure: 2e

Horsemanship: 2e
Hunter under Saddle: 2e
Hunt Seat Equitation: DQ
Trail amateur: DQ
Green trail (open): 4e

Bij de halter werd Lightning verrassend eerste geplaatst. Dat gebeurt ons niet vaak en ik stond er alleen voor de "punten" van de anderen. Hij presenteerde zich echter goed en de jury was onder de indruk. Leuk!

Toen kwam de concurrentie de ring in... een jonge dame met een mooie merrie die al heel wat showervaring had. Het verschil in de showmanship was niet groot, maar zij was net iets vloeiender en meer show dan ik. 

Van de pleasure had ik niet veel verwacht. Ik moest op één hand rijden en dat zou die dag de 4e keer zijn! Thuis ging hij erg racen in de galop, maar tijdens de show liep hij perfect. Hij gooide een keer met zijn hoofd en viel een keer uit de draf, maar liep verder rustig en in één tempo. De jury vond dat hij goede gangen had!!

In de horsemanship moest ik als eerste en het ging niet slecht, maar ook niet zo vloeiend als het hoorde.

Fris gewassen en mooi in vorm :D

De tweede dag waren de hunter onderdelen. Ook iets nieuws voor me. Lightning was bij het inrijden opstandig, dus ik heb rustig warm gereden en soepel gemaakt. Misschien was hij wat stijf. Het was beide dagen bijna 30 graden en zonnig en hij had de nacht in de stal gestaan. In de ring ging het al beter en hij deed het heel aardig.

Deze twee dagen waren de rail onderdelen echt ons ding, want in de HUS was ik alweer als eerste aan de beurt en ik verprutste mijn proef. Oeps, richting vergeten....

In de trail was ik me druk aan het maken over een dubbele ruit waar we doorheen moesten galopperen, oei! Ook dit moest op één hand en ze hadden er nog een serpentine in gebouwd. Zover kwam ik helaas niet, want gek genoeg durfde Lightning niet over het bruggetje! We zaten bijna bij de jury op schoot!!

In de Green trail mocht ik op twee handen starten en gingen de oefeningen heel goed en was het bruggetje ineens niet meer eng. We gingen zelfs vloeiend over de eerste dubbele lope-over. Ik was alleen de weg weer kwijt, totdat iemand heel behulpzaam riep "wrong way"! Gelukkig net op tijd gecorrigeerd. Een net iets te late stop in het vierkant koste me veel punten, hij stond er met twee benen buiten.

De meid die goed showde won steeds, haha, en de derde deelnemer had een paard dat in de inrijbak mooi liep, maar in de ring totaal zijn eigen ding deed. Zo werd hij ook steeds na mij geplaatst. De resultaten gaven precies ons niveau weer en hij heeft goed zijn best gedaan! Meer kan je niet verwachten. Het was heel leuk en gezellig en ik heb weer zin in wedstrijden. Het was helaas veel te rustig qua deelnemers, maar zo ging het ook vlot door en hadden we nog tijd om gezellig op het terras te zitten. 

Manen eraf!

In volle voorbereiding voor de wedstrijd van komend weekend:

mooie krullen

verschrikkelijk :(

daar liggen ze dan... (ik heb er een tassel van gemaakt)

dit ziet er dan wel weer grappig uit

18 oktober show Wanrooij

(Beter laat dan nooit bericht)

Ik was nog eens bij mijn favorite hengst Blue Quick Command (alias Billy) op wedstrijd gaan kijken. Het was alweer een jaar geleden. Ik had mij zowieso niet meer op de western wedstrijd scene laten zien omdat ik het spelletje “pest je paard” in de inrijbak niet altijd aan kan zien. Het was leuk om te zien dat Billy de wedstrijd (Limited Open) ook nog won en alwéér met een bronzen trofee ging lopen en weer de nodige NRHA verdiensten op zijn naam zette. Net tijdens de prijsuitrijking waren de batterijen van mijn camera leeg!

Kan het haast niet geloven, maar ze zijn zich aan het kwalificeren voor de WEG in Kentucky. Het is zo’n goed paard! *Reclame – reclame*

Ook trof ik wat oude bekenden en was het leuk bijpraten. Onze gefokte veulens Cody en Phoebe zijn blijkbaar in bekende en goede handen en ik mag er zelfs gaan kijken. Kwestie van even plannen natuurlijk. Cody is nu 4 jaar oud en loopt leuk in Duitse WRAN achtige circuits net over de grens. Phoebe is 3 en geniet nog van rust in Midden Limburg. En ook merrie Nina (de moeder van Cody) gaat het goed: ze heeft een veulen aan de zij van Star G Hot Peppy. Op de wedstrijd kon ik ook de vader van Cody, Great Kid Whiz, bewonderen.

Schuldgevoel

Zaterdag en zondag heb ik twee dagen op de stal gewerkt. Dat is erg leuk om te doen, maar met 38 paarden best veel werk. Ik doe dat regelmatig (want ik heb nog niet genoeg te doen, haha) en ik ben het ondertussen goed gewend. Ik kan me nu wel goed voorstellen dat de eigenaar niet zo veel meer rijdt. Dat heb ik namelijk dit weekend ook niet gedaan. Zaterdag wel; in de bak geoefend. Het ging goed, hij was erg attent en reageerde vlot. Bleef lekker lopen en had voldoende energie. Zondag had ik me voorgenomen om naar Houtem te rijden waar een lokale wedstrijd aan de gang was. Enkele western ruiters van onze stal deden mee en het leek me leuk om te gaan kijken met paard en al. In plaats daarvan ben ik naar huis gegaan! Zelden zal ik mijn paard laten staan als ik moe ben (en als ik geen zin heb, maak ik zin), maar ik heb er toch aan toegegeven. Hij stond ondertussen lekker met z’n maatjes op de wei en had helemaal geen last van mijn schuldgevoel:).

Trots

De uitslagen van de endurance rit in Lanaken staan op de site van VET2000. We waren 27e van de 50 deelnemers! WOW! Goed van ons, hè?

Foto's endurance Lanaken

Zo vraag je er wel om...

De laatste meters

Onze mascotte Horsey.

Warm stappen. Links zie je mij en Lightning, rechts mijn maatje met Barat en in het midden een van de grooms. De andere neemt de foto!

Het volledige album
http://www.mijnalbum.nl/Album=BXNWQTM6

Against all odds

Mensen die mij en Lightning al wat langer kennen weten wat ik daarmee bedoel. We hebben de wedstrijd met succes volbracht! Wie had dat ooit gedacht? Wel gehoopt natuurlijk... ben super trots op ons. Een ooit zó ziekelijk paard en een ooit zó angstige ruiter.

We hebben er 2h:34m over gedaan. Dit betekende 20 min over de minimale tijd en 20 min onder de maximale tijd. Op papier was het 28 km, de GPS gaf 31 aan. Een gemiddelde snelheid van 12 km/h. Hartslag vóor 34, na 44. Verder geen opmerkingen. Super gedaan jongen!

Ik was er samen met een ervaren ruiter met een Arabier die ik in eerste instantie volgde. In het moeras raakte ik haar kwijt. Wij moeten nog wennen aan het duiken voor de takken en het wegzakken in de diepe modder. Ook op het 3km stuk asfalt dat volgde gingen we niet zo lekker. Hij had zich in het begin redelijk opgefokt (of ik?) en we hadden een flinke dip. Na de groomplaats waar we wat konden drinken pakte hij het weer op en kwamen we in een mooie tijd over de finish. Ik vond het wel zwaar. Het competitie-element en vreemde omgeving is best stressvol en je eist dan het uitsterste van paard en jezelf. Tja, dat hoort bij een wedstrijd.
We konden rekenen op 2 grooms die erg geholpen hebben. Bedankt, het is een hele zorg minder.

Pessoa

Deze week doen we wat afwisselende training als aanloop voor de wedstrijd van zaterdag. Gisteren was het weer eens tijd voor de Pessoa teugel. Dit in combinatie met de balkjes. Je zag zijn buik goed spannen, maar hij probeerde erg op het bit te gaan hangen waardoor ik hem steeds vooruit moest drijven. Dat maakte de ontspanning weer moeilijker. Toch ontspande hij zich vrij snel (in draf). Een ander nadeel van deze teugel is dat je ze niet kunt vast maken zoals je rijdt. Een voordeel is dan weer dat je als mens nooit zo consequent kunt zijn als een hulpmiddel dat nageeft als hij los laat.

Training

juli 2006: Saskia op Lightning en Ben op Roper


juli 2006: Ben op Lightning

Lightning is zadelmak gemaakt toen hij ruim 3 jaar oud was. Hij bleef vrij klein, te klein voor een volwassen man en zelf had ik er de vaardigheden niet voor. We hadden al 3 jaar grondwerk, round pen werk, longeren en aan de hand wandelen achter de rug, dus er was weinig nieuws voor hem. Ook was hij op wedstrijd al uitgebracht in Halter en Horsemanship at Halter. Tijdens het zadelmak maken kreeg hij last van blessures en we zijn ermee gestopt. Veel dierenartsen en rust later zijn we rustig weer begonnen toen hij 4 was. Met grondwerk en aan de hand wandelen. Toen hij 5 was is hij werkelijk ingereden i.s.m. Natural Horsemanship trainer Ben Segers. Lightning deed het super, maar wat heb ik afgezien: ga op je kont zitten, Saskia! Bloed, zweet, tranen en blaren.... ik kon immers zelf nog niet rijden!!! Dat was ik in de tussentijd helemaal vergeten. Ondertussen trainen we nog steeds af en toe bij Ben: http://www.bensegers.com/