Clinic Westpoint Stables

Zondag was er een clinic bij Westpoint Stables waarbij je les kon nemen bij Frans van der Meer en Nadieh Haarsma. Van Nadieh had ik al vaker les gehad, maar van Frans nog nooit. Daar begonnen we mee om 9 uur en daarmee was ik als 2e aan de beurt. Een vroege start dus. We hadden les met twee personen tegelijk en er werd eerst aan gymnastiseren gewerkt, daarna aan spierontwikkeling en nog een enkele reiningoefening. Met gymnastiseren was Lightning erg stijf en ik ben weer een paar oefeningen rijker. Daarna moesten we doorrijden! Oei, wat viel dat tegen. Door! Door! Door! Drijven! Drijven! Drijven! Ik hield hem zelf (in gedachten) tegen en zodra ik daarmee ophield, ging hij lópen! Bij het spinnen werkten we aan losse onderdelen en waar hij dat sowieso al best goed kon, kan hij dat nu nog beter.

Na de lunch had ik les van Nadieh en ik koos voor trail. Ook daar kregen we waardevolle tips bij twee figuren: een soort S achteruit en het vierkant. Ik kreeg ook tips om te zorgen dat hij wat minder wiebelig werd omdat hij soms niet wacht op de hulp, maar vast begint.

Tot Lightning’s verassing kwam hij nog een oude bekende tegen: Reata was er ook. Toen hij haar zag, reageerde hij meteen. Toen zij hem zag, hinnikte ze en kort daarna was ze hengstig... Die twee wisten nog waar ze elkaar van kenden!

Deze week in foto's

Zeer succesvol: het nieuwe voeren

Op een zonnige zaterdag lekker op de koets.

Niet echt bedoeld als "even tussendoor" bericht, maar we hebben hier een doorbraak bij het hoofdschudden! Hij doet het voornamelijk bij regen en hier heb ik hem een handdoek over de neus gedaan: weg hoofdschudden!!

Nog een klein bijzonder moment: Reata en Lightning staan samen in een stal! Even goed kijken...

Gisteren gingen we op onderzoek uit: mijn klasgenootje op Lightning en ik op de fiets. Zo doen we dat wel vaker en gisteren hebben we over het plateau van Nuth gereden.

Reata

Ondertussen is het alweer een paar weken geleden, maar op 25 april arriveerde Reata. Net die dag ging ik zelf op vakantie, niet erg handig, maar het waren de eigenaren van Jenny die hun tweede paardje naar Sweikhuizen haalden. De eerste tijd boterde het niet echt. Jenny verdedigde Lightning tegen Reata. Lightning wilde Reata wel wilde versieren, maar Reata moest hem niet. Tegen Furi deed ze wel ok. Op hun blog staan een paar leuke berichten met veel foto's erbij:
Reata in Sweikhuizen
De tweede dag

Toen ik eenmaal terug was, maakte ik me toch wel zorgen. Ik liep ook net op een verkeerd moment de wei in. Ik hoorde geluiden van ruzie makende paarden en trof Reata die Lightning in een hoek dreef en beet, waarop Lightning haar een trap gaf. Oei! Lightning wilde naar me toe komen, maar mocht niet van Reata, ze was erg fel op hem. Jenny en Furi stonden op afstand. De dagen daarna bleken Jenny en Reata al vriendschap te hebben gesloten, maar Reata moet Lightning helaas nog niet. Gek eigenlijk, want normaal versiert hij alles wat los en vast zit. Reata en Furi zijn leuk met elkaar en groomen elkaar ook.

Gelukkig is er ruimte genoeg, maar Lightning uit de wei halen is een hele klus. Reata is namelijk erg mensgericht en komt altijd naar je toe. Leuk, maar dan kom ik dus niet meer bij Lightning. Met een beetje geduld geeft Reata op en kan ik hem gaan halen. Dan merk je pas goed dat paarden er echt aan moeten wennen om ineens 24 uur in een kudde te leven. Jenny was in het begin ook onrustig. Nu Reata er is, merk ik pas hoe zeer Jenny gekalmeerd is. We moeten weer allemaal even wennen, ik ook ;)

Samen eten