String test

Voor haar leeftijd is Vicky al een flinke meid. We proberen haar groei niet te stimuleren om te voorkomen dat ze later problemen met haar gewrichten krijgt. Buiten eiwitrijk hooi en gras, krijgt ze daarom alleen maar een vitaminekoek.

Uiteraard ben ik wel nieuwsgierig hoe groot ze zou gaan worden! In de USA is een string test populair. Je meet daarbij bepaalde afstanden en die geven een indicatie hoe groot ze wordt.

Bij de eerste methode meet je de lengte van de kroonrand tot het kniegewricht. Het aantal inches wat je meet vertaalt zich in aantal hands dat je paard zal worden. Volgens deze methode wordt Vicky 1,60m. Klinkt aannemelijk, haar moeder is 1,58 en haar vader is groter.

De tweede methode meet van de kogel tot de oksel. Je slaat dan je touwtje om naar boven en weet de uiteindelijke hoogte. Daarmee meet je hoeveel groter ze wordt, dan dat ze nu is. Dat was 12 cm. Nu is ze 1,40 (gemeten met een laser door de paardenweegschaalmeneer). Hiermee komt ze dan maar op 1,52.

De waarheid zal wel ergens in het midden liggen :).

Geboortemelder

Vorig jaar had ik een geboortemelder besteld voor Misty, maar was 3 dagen te laat met ophalen :(. Dit jaar wilde ik er zeker op tijd bij zijn en mailde mijn dierenarts begin april. Helaas waren beide melders uitgeleend. Via via kon ik er een huren en we zouden 'm samen omdoen en testen. In de melder zit namelijk een simkaart die je belt als de merrie langer dan ... seconden plat op haar zijde gaat liggen. Het was gezellig, maar de melder deed het helaas niet. Misty had al verslapte banden en de melk staat ook al klaar, dus ik kreeg het spaans benauwd. Gelukkig was een andere merrie in de buurt net bevallen en regelde zij dat ik die melder kon huren.

Zo makkelijk als Misty is, die melder, daar kon ze wel zonder! De eerste nacht ging het alarm uiteraard een paar keer af, maar met volle maan en mooi weer, was ze lekker in het zand gaan liggen.

De eerste nacht!

De tweede nacht besloot ik niet meer steeds de paddock in te lopen, maar de rest te vertrouwen. We hebben nu namelijk ook een camera die het deel van de schuilstal laat zien waar stro ligt. Ik ga er vanuit dat als Lightning en Vicky liggen te slapen, dat Misty niet op dat moment aan het bevallen is.

Helaas zag ik dat Misty een vervelende wond had van de band, precies in haar oksel. Geen wonder dat ze dat ding niet moest hebben. Tot zo ver de melder en ik moest erop vertrouwen dat als ze niet kegelde, ze niet zou bevallen. Ik werd automatisch een paar keer per nacht wakker en zag steeds een slapende Lightning en Vicky. Het is erg leuk om zo de gewoonten van je paarden te leren kennen. Wat verder in de nacht kunnen de anderen ook gebruik maken van de stal, als Lightning even iets anders gaat doen. Het is nogal een bullebak!

Sinds twee nachten heeft ze 'm toch weer om, de wond is niet meer dik en zonder bontje aan de melder gaat het prima. Hij hoeft totaal niet strak te zitten en zo is het voor haar beter te verdragen. Met hete slechte weer is ze een paar nachten niet gaan liggen, maar afgelopen nacht ging de telefoon om half 2. Ik keek op de monitor van de camera en zag tot mijn verbazing alle drie mijn paarden, samen slapend (liggend) in de strostal. Dat heb ik een uurtje mogen bekijken en toen stond ze weer op.

Misty is overigens pas op 9 mei uitgeteld....

Paardenweegschaal Bertus

Lightning weegt bijna hetzelfde als 2 jaar geleden.  Misty is 100 kilo zwaarder met haar veulen in de buik en Vicky is nog maar 11 maanden oud!

Vicky heeft toch iets met hekken :s

Vicky's training

Op Vicky's logeeradres werd Vicky elke week getraind. Hieronder versta ik opvoeding. Een jong paard komt vanalles tegen in haar jonge leven en wij proberen Vicky daar zo goed mogelijk mee om te leren gaan.

Thuis gaan we daar mee verder, al is de verleiding groot om haar lekker te laten staan... We proberen haar toch één keer per week te blijven trainen. Met Lightning heb ik vroeger teveel gedaan, hij werd snel zuur van dat dagelijks gepruts.

Samen onderweg

Jong geleerd: je zou bijna denken dat ze zwaar onder de indruk is ;)



Om een stok achter de deur te hebben en om een goede start te maken, halen we er professionele hulp bij. De eerste les maakten we een begin met longeren. Stap ging heel goed, draf in het begin ook, maar toen kwam de poppenkast ;). Na een aantal pogingen van Vicky om een andere uitweg te zoeken dan wij in gedachten hadden, ging het heel goed.
 

Halter training: stilstaan is LEUK!

We namen haar mee uit "rijden". Ik reed op Lightning en zij ging aan de hand mee. Het was voor mij een kleine droom die uitkwam. Ons veulen en Lightning, samen mee rijden. We stapten en draafden, kwamen enge schapen en racende scooters tegen, maar ze herstelde zich snel.


Leren vast staan: stilstaan is LEUK!

Vooruit! Niet te weinig, maar ook niet te veel.

Vandaag was trail aan de beurt. Vicky vindt balken leuk! Ze probeert het ook uit te zoeken als de balken te ver uit elkaar liggen en verruimt haar pas dan. Ze ging ook al prima achteruit tussen de balken door en draaien kan ze mooi. Tussendoor viel ze zomaar in slaap, zo kon ze steeds even bijkomen.

We leren haar karakter leuk kennen zo :). Ze is niet snel onder de indruk en ook niet bijzonder gevoelig. Ze leert snel en vindt het allemaal prima om te doen. Na de training rent ze niet gauw terug naar de rest van de kudde, waar ze ook tijdens de training niet naar om kijkt.

Nog een paar weken en het is zover....

Misty bakt vast een prachtig veulen voor ons. Ik ben bij voorbaat al verliefd ;).

Wie wil er nog raden wat het wordt??? Een fles bubbels voor de winnaar(s) :)
Raad het veulen

Bewaking

Dit weekend hebben we camera's opgehangen: één in de loopstal/paddock om Misty te bewaken bij de aankomende geboorte en één in de trailer.

Tada!

Hoe meer zielen....

Vicky is weer thuis

Op 20 maart haalden we Vicky op van haar "opvoedadres". Omdat de heenreis nogal stressvol was verlopen, had ik allerlei voorzorgsmaatregelen getroffen. Uiteraard zijn die dan volledig overbodig, en dat alleen was voldoende reden!

• Ik had veel met Vicky geoefend waardoor het laden in ieder geval geen probleem zou zijn. Ik had zelfs mijn eigen trailer meegebracht.
• Lightning ging mee zodat ze niet alleen zou zijn en ze mochten eerst hernieuwd kennis maken.
• Mijn vriend was mee als kalmerend effect.
• Mijn vriendin was mee omdat ik niet zelf durfde te rijden.
• Ik had een camera besteld die niet op tijd aankwam, maar Skype bood een niet werkbaar alternatief ;)

Het weerzien met Lightning was leuk: hij hangt dan altijd zo mooi de hengst uit, maar daar was ze niet van gediend. Na korte tijd was de rust wedergekeerd en gingen ze de trailer op. Lightning was diegene die moeilijk deed, Vicky liep er zo op. De reis verliep spoedig, het blijkt dat ik 60 minuten mijn adem kan inhouden ;).

Aan mijn helpers: bedankt voor de hulp en steun!!

Eenmaal thuis was het alsof ze nooit was weggeweest. Ze probeerde bij mama Misty te drinken, maar gelukkig vond ze dat niet goed. Later op de dag was er een uitgebreide knuffelsessie met Lightning, iets dat ze een paar keer per dag blijven herhalen. Ze spelen ook veel samen :).

Misty's voeten

Ondertussen ben ik jullie wel een update schuldig over Misty's voeten. Ik heb nog steeds geen idee wat er in gras zit, dat hooi niet kan leveren (buiten de anti-oxidanten die we aanvullen met voeding), maar gras doet wonderen!

De hoefsmid heeft haar zweer uiteindelijk toch maar open gesneden, maar het bleef zeuren na nog weer een week weken. Ik besloot het even aan te kijken en inmiddels kan ik met een gerust hart zeggen dat ze beter is. Ze ligt lang niet meer zo veel en huppelt vrolijk op de wei. Haar hoef is niet meer dik en warm. Gelukkig!

Volgend weekend gaan haar ijzers eraf. Haar hoeven groeien ontzettend langzaam, ze zou er nog zeker een maand mee door kunnen lopen, maar ze zijn voldoende gegroeid zodat ze (hopelijk) op eigen kracht verder kan.

Bak slepen met je paard...

... en je slaat twee vliegen in één klap: je paard is getraind en je bak is onderhouden! Leuk vindt hij het niet, maar ja, onze "Koos-liever-werkeloos" vindt niks leuk dat moeite kost. Het allerliefst wordt hij bediend, hij zal het toch ergens van gewend zijn :S.

In ieder geval ...

het resultaat

goed voor de spieren

ze lopen vanzelf in de goede houding als de training klopt!

Misty kan zich goed ontspannen!

De eerste keren dat ik haar zo zag liggen, was ik er niet helemaal gerust op, maar dit is heel normaal voor haar. Zo doet ze bijna elke dag een middagdutje. Lightning bewaakt haar. Soms droomt ze ook en schopt ze met haar benen en laat ze een "nicker" horen.

Vicky

Sinds de vorige keer waarbij alles eng was en ze steeds bij me op schoot kroop, heb ik voor haar Lightning's oude veulentraining boven gehaald. Ik herlees mijn boeken, artikelen en kijk video's na. Ik ben namelijk niet zo'n natuurtalent, maar dat mag de pret niet drukken.

De keer erna hadden Vicky en ik een korte discussie over dat ze niet uit zichzelf tegen me aan mocht lopen, zelfs niet in mijn richting. Ze moest zich maar ergens anders een uitweg zoeken. Dat had ze vrij snel door en we zetten de trailer klaar om met de veulens te oefenen. Omdat ik juist dat had geoefend "jij gaat waar ik zeg dat jij gaat", was richting trailer lopen niet meer zo'n probleem. Zelfs niet als ze helemaal alleen was (de andere paarden stonden op stal)! Ze wilde eerst niet, maar na een 10 minuten volhouden, stond ze met twee voeten op de klep. Als ze zich druk begon te maken, deed ik iets makkelijks om te kalmeren en dan vroeg ik opnieuw om naar dat enge ding te gaan. Nog wat kleine beloningen erbij (brokjes) en het was geen probleem om met alle vier de voeten op de klep te staan :).

Het is zo grappig om te merken hoe anders ze is dan Lightning. Misty is ook anders uiteraard, maar die train ik niet zo vaak (dat is helemaal niet nodig). Vicky moet ik zeggen dat ze moet bewegen, maar niet HOE. Lightning weet dat hij moet bewegen, maar moet ik zeggen HOE. Vicky is pittiger, maar ook makkelijker. Lightning zal altijd proberen om voor zichzelf de makkelijkste uitweg te vinden, Vicky doet dat niet. Ze zegt twee keer "wil ik niet", en dan doet ze wat je vraagt. Je merkt dat ze veel meer rijpaard is (van nature veel meer verzameld), terwijl Lightning meer als ranchpaard beweegt. Dat gaat een goed paard worden!

PS: vanwege haar gedrag naar andere paarden staat ze niet meer samen in een stal, maar apart :s. Ach ja, er moet er een de baas zijn. Waarom niet een jaarling :s.

PS2: ze heeft het halster van Lightning om van toen hij 2 jaar was

 

Langzaam opbouwen

Sinds de vorige keren waarbij Lightning nogal wat verzet toonde hebben we hier verder aan gewerkt. Geen gekkigheid meer toestaan en de training goed opbouwen.... We wandelden veel in het bos en deden grondwerk in de bak. Langzaam aan ging dat steeds beter en het verzet wordt minder. Hij is nog steeds vrij gestrest in het begin, maar ik heb tijdens de wandelingen gemerkt dat als hij goed opgewarmd is, hij niet meer zo gek doet.

Het ging met ups en downs.... Zo had hij vorig weekend een slechte dag; hij liep kreupel op de cirkel. Dan maar wat rek en strek oefeningen doen. De dag erna had hij koliek. Niet ernstig, maar hij lag de halve middag in het zand te draaien. Uiteraard heb ik getwijfeld of ik de dierenarts moest bellen, maar hij bleef er redelijk rustig onder. Ach ja, iedereen heeft wel eens buikpijn, toch? 's Avonds was het weer over.

Vandaag had ik er weer eens een zadel opgelegd. Zo gingen we met zadel en al wandelen in het bos. Elke keer als hij zijn neus onder mijn arm in steekt (slechte gewoonten sluipen en zo in...), vraag ik om iets: omdraaien, rond een boom, over een boomstam, draven, stoppen, etc. Alles verliep soepel en toen hij goed warm was, ben ik erop gaan zitten: in stap een lange berg op: goed voor de spieren! Daarna hebben we zelfs nog gedraafd zonder hoofdschudden :). De laatste jaren kon ik niet meer goed alleen met hem naar buiten: hij wilde nogal wel eens erg gespannen zijn. Vandaag was hij weer zijn normale ontspannen zelf, het paard waar je overal mee kan komen.

We zagen nog twee herten, maar je ziet ze niet op de foto

PS: kunnen paarden jaloers zijn? Toen ik terug kwam, duwde Misty zich tussen ons in; zij wilde aandacht hebben! Andersom heb ik het ook al meegemaakt.