It's a girl! (again....)

Everybody, meet Roxy!

Donderdagavond 5 mei rond 22:40 is ze geboren.

Donderdag was er ook een wedstrijd, het NK van de WRAN in Wanroij. Ik wilde er graag met Lightning heen, maar Misty ging voor, dus het was tot het laatste moment onzeker of ik wel kon gaan. Misty had al een paar weken 's nachts de melder om, ik was na vorig jaar een beetje paranoïde. Tot donderdagochtend was er niks te zien. Ik achtte de kans dat Misty overdag zou bevallen niet zo groot, maar ik had toch diverse hulp ingeschakeld om een oogje in het zeil te houden.

Ik vertrok om 6 uur naar de wedstrijd, nog niks te zien. Om 9 uur kwam de eerste: nog niks te zien. Om 1 uur ook nog niks, maar om 3 uur het eerste bericht dat Misty kegelde! Aaaaaaaah! Nu kon het nog wel een paar dagen duren... Om 5 uur was mijn laatste klasse, dus ik ging direct daarna naar huis. Net voordat ik thuis was, kreeg ik nog een bericht: de melk droop haar langs de benen. "Nog even wachten, Misty, ik ben er bijna!"

Toen ik thuis aankwam, werd ze al iets onrustig en ik deed de band maar om voor het geval ik niet zou zien dat ze ging liggen. Ze liepen nog op de weide. Ondertussen ruimde ik mijn spullen op en bedacht ik me dat het slim was om iets te eten: het kon wel eens een lange nacht worden. Ze kwam een keer helemaal in haar eentje de paddock op, onder de stallen. Een soort inspectie?

Toen het donker werd, ben ik ze van de wei gaan halen. Al snel ging Misty in de strostal staan, iets dat ze normaal niet doet. Ondertussen bekeek ik ze op de camera. Ze liep rondjes met haar staart naar achteren en Vicky besnuffelde haar overal. Toen ze ging liggen ben ik pas naar buiten gegaan. Sorry meis, maar ik maak toch echt het licht aan!

Vicky maakte het wel héél erg bont met nieuwsgierigheid.
Ze dronk zelfs van de melk! Ik hield haar daarna op afstand.

Het gaat erg snel!

Daar is ze dan!

We staan met z'n vijven te kijken.

Even snuffelen is ok, ze is er erg lief mee. Jong geleerd...

Vier Paint Horses in één foto!

Ze hebben iets spinachtigs over zich, de veulens



Opstaan is gelukt en de melk is ontdekt! Misty wees haar de weg, als ervaren moeder.

Het is nog erg vermoeiend

's nachts op de monitor

Het was duidelijk te zien hoe ervaren Misty was. Ze bleef rustig liggen tot het veulen stond en ging toen zelf staan. Ze wees haar de weg naar de melk en duwde zachtjes aan haar. Ze werd mooi schoon gelikt. Misty zorgde er ook voor dat Roxy niet de stal uit ging, ook al is het een loopstal. Roxy stond na een tijdje gemakkelijk op en kon de melk goed vinden. Ze had ook gemest, dus ik kon naar bed zzzzzzz rond half 2. Het ging zo snel! In bed kon ik nog op de camera kijken wat er zich afspeelde, maar alles was rustig. De andere paarden kenden het spelletje inmiddels en keken toe vanaf een respectabele afstand. Ik kon ze samen laten.

Bezoek niet gewenst!

De nacht na de geboorte was rustig verlopen. Misty liet Roxy nog steeds niet uit de stal, maar ik wilde Misty toch even verzorgen: temperatuur opmeten, de enigszins gehavende uitgang schoonmaken en de staart wassen. Roxy's dagindeling bestond de eerste dag alleen nog uit slapen en drinken, dus ze ging op de klinkers liggen terwijl ik bezig was :o. Ik merkte ook dat ze al een beetje bang voor me was: één nacht geen aanraking en het is al voorbij.

Ik kon thuis werken die dag, dus met de monitor naast het bureau :D. Ze bleef toch de hele tijd in de stal (uit zichzelf). Ik maakte me daar wel wat zorgen om, maar ja, ik moest ze maar laten die eerste dag. Tegen de avond ging ze toch maar even richting wei, maar ze kwamen niet ver. Roxy hing ook meteen aan de stroom :( met als gevolg dat ze beiden heel hard terug naar de stal renden en niet meer durfden.

Vrijdag kwam er redelijk wat bezoek om het kleintje te bewonderen. Helaas was Misty hier niet zo blij mee. Ik kon op de monitor zien dat ze vriendelijk was naar de anderen als er niemand buiten was, maar bij elke bezoeker werd ze agressiever naar de andere paarden. Tegen de avond was het zo erg dat ze niet meer wilde eten en al rondjes lopende door de paddock iedereen wegjoeg. De nacht verliep ook erg onrustig.

Ik besloot alle bezoek af te bellen en ze een paar dagen rust te gunnen. In de loop van zaterdag was ze gekalmeerd en kreeg ik haar en Roxy weer mee naar de wei. Ik had voor hun een stukje apart met lekker veel gras. Dat beviel ze erg goed en Roxy begon haar benen te testen.

Even rusten voor moeder en kind

De eerste stapjes buiten de stal

Een zusje is reuze interessant!

Vermoeiend hoor, naar de wei lopen

Wandeling

Gisteren hebben we een wandeling gemaakt met Lightning en Vicky.

Wat is ze toch al volwassen voor haar leeftijd!

Ze wil zo graag doen wat je vraagt, dat ze het bijna overdrijft. We hebben geoefend dat Lightning even iets verder weggaat en weer terugkomt en andersom. Eenmaal thuis loopt Lightning direct terug naar de rest. Vicky blijft bij me staan nadat ik het halster heb afgedaan. Als ik richting wei loop, loopt ze met me mee. Als ik stop, stopt zij ook zonder dat ze een halster om heeft! Nadat ik haar een zetje geef, loopt ze uiteindelijk toch terug naar de kudde.

String test

Voor haar leeftijd is Vicky al een flinke meid. We proberen haar groei niet te stimuleren om te voorkomen dat ze later problemen met haar gewrichten krijgt. Buiten eiwitrijk hooi en gras, krijgt ze daarom alleen maar een vitaminekoek.

Uiteraard ben ik wel nieuwsgierig hoe groot ze zou gaan worden! In de USA is een string test populair. Je meet daarbij bepaalde afstanden en die geven een indicatie hoe groot ze wordt.

Bij de eerste methode meet je de lengte van de kroonrand tot het kniegewricht. Het aantal inches wat je meet vertaalt zich in aantal hands dat je paard zal worden. Volgens deze methode wordt Vicky 1,60m. Klinkt aannemelijk, haar moeder is 1,58 en haar vader is groter.

De tweede methode meet van de kogel tot de oksel. Je slaat dan je touwtje om naar boven en weet de uiteindelijke hoogte. Daarmee meet je hoeveel groter ze wordt, dan dat ze nu is. Dat was 12 cm. Nu is ze 1,40 (gemeten met een laser door de paardenweegschaalmeneer). Hiermee komt ze dan maar op 1,52.

De waarheid zal wel ergens in het midden liggen :).

Geboortemelder

Vorig jaar had ik een geboortemelder besteld voor Misty, maar was 3 dagen te laat met ophalen :(. Dit jaar wilde ik er zeker op tijd bij zijn en mailde mijn dierenarts begin april. Helaas waren beide melders uitgeleend. Via via kon ik er een huren en we zouden 'm samen omdoen en testen. In de melder zit namelijk een simkaart die je belt als de merrie langer dan ... seconden plat op haar zijde gaat liggen. Het was gezellig, maar de melder deed het helaas niet. Misty had al verslapte banden en de melk staat ook al klaar, dus ik kreeg het spaans benauwd. Gelukkig was een andere merrie in de buurt net bevallen en regelde zij dat ik die melder kon huren.

Zo makkelijk als Misty is, die melder, daar kon ze wel zonder! De eerste nacht ging het alarm uiteraard een paar keer af, maar met volle maan en mooi weer, was ze lekker in het zand gaan liggen.

De eerste nacht!

De tweede nacht besloot ik niet meer steeds de paddock in te lopen, maar de rest te vertrouwen. We hebben nu namelijk ook een camera die het deel van de schuilstal laat zien waar stro ligt. Ik ga er vanuit dat als Lightning en Vicky liggen te slapen, dat Misty niet op dat moment aan het bevallen is.

Helaas zag ik dat Misty een vervelende wond had van de band, precies in haar oksel. Geen wonder dat ze dat ding niet moest hebben. Tot zo ver de melder en ik moest erop vertrouwen dat als ze niet kegelde, ze niet zou bevallen. Ik werd automatisch een paar keer per nacht wakker en zag steeds een slapende Lightning en Vicky. Het is erg leuk om zo de gewoonten van je paarden te leren kennen. Wat verder in de nacht kunnen de anderen ook gebruik maken van de stal, als Lightning even iets anders gaat doen. Het is nogal een bullebak!

Sinds twee nachten heeft ze 'm toch weer om, de wond is niet meer dik en zonder bontje aan de melder gaat het prima. Hij hoeft totaal niet strak te zitten en zo is het voor haar beter te verdragen. Met hete slechte weer is ze een paar nachten niet gaan liggen, maar afgelopen nacht ging de telefoon om half 2. Ik keek op de monitor van de camera en zag tot mijn verbazing alle drie mijn paarden, samen slapend (liggend) in de strostal. Dat heb ik een uurtje mogen bekijken en toen stond ze weer op.

Misty is overigens pas op 9 mei uitgeteld....

Paardenweegschaal Bertus

Lightning weegt bijna hetzelfde als 2 jaar geleden.  Misty is 100 kilo zwaarder met haar veulen in de buik en Vicky is nog maar 11 maanden oud!

Vicky heeft toch iets met hekken :s

Vicky's training

Op Vicky's logeeradres werd Vicky elke week getraind. Hieronder versta ik opvoeding. Een jong paard komt vanalles tegen in haar jonge leven en wij proberen Vicky daar zo goed mogelijk mee om te leren gaan.

Thuis gaan we daar mee verder, al is de verleiding groot om haar lekker te laten staan... We proberen haar toch één keer per week te blijven trainen. Met Lightning heb ik vroeger teveel gedaan, hij werd snel zuur van dat dagelijks gepruts.

Samen onderweg

Jong geleerd: je zou bijna denken dat ze zwaar onder de indruk is ;)



Om een stok achter de deur te hebben en om een goede start te maken, halen we er professionele hulp bij. De eerste les maakten we een begin met longeren. Stap ging heel goed, draf in het begin ook, maar toen kwam de poppenkast ;). Na een aantal pogingen van Vicky om een andere uitweg te zoeken dan wij in gedachten hadden, ging het heel goed.
 

Halter training: stilstaan is LEUK!

We namen haar mee uit "rijden". Ik reed op Lightning en zij ging aan de hand mee. Het was voor mij een kleine droom die uitkwam. Ons veulen en Lightning, samen mee rijden. We stapten en draafden, kwamen enge schapen en racende scooters tegen, maar ze herstelde zich snel.


Leren vast staan: stilstaan is LEUK!

Vooruit! Niet te weinig, maar ook niet te veel.

Vandaag was trail aan de beurt. Vicky vindt balken leuk! Ze probeert het ook uit te zoeken als de balken te ver uit elkaar liggen en verruimt haar pas dan. Ze ging ook al prima achteruit tussen de balken door en draaien kan ze mooi. Tussendoor viel ze zomaar in slaap, zo kon ze steeds even bijkomen.

We leren haar karakter leuk kennen zo :). Ze is niet snel onder de indruk en ook niet bijzonder gevoelig. Ze leert snel en vindt het allemaal prima om te doen. Na de training rent ze niet gauw terug naar de rest van de kudde, waar ze ook tijdens de training niet naar om kijkt.

Nog een paar weken en het is zover....

Misty bakt vast een prachtig veulen voor ons. Ik ben bij voorbaat al verliefd ;).

Wie wil er nog raden wat het wordt??? Een fles bubbels voor de winnaar(s) :)
Raad het veulen

Bewaking

Dit weekend hebben we camera's opgehangen: één in de loopstal/paddock om Misty te bewaken bij de aankomende geboorte en één in de trailer.

Tada!

Hoe meer zielen....

Vicky is weer thuis

Op 20 maart haalden we Vicky op van haar "opvoedadres". Omdat de heenreis nogal stressvol was verlopen, had ik allerlei voorzorgsmaatregelen getroffen. Uiteraard zijn die dan volledig overbodig, en dat alleen was voldoende reden!

• Ik had veel met Vicky geoefend waardoor het laden in ieder geval geen probleem zou zijn. Ik had zelfs mijn eigen trailer meegebracht.
• Lightning ging mee zodat ze niet alleen zou zijn en ze mochten eerst hernieuwd kennis maken.
• Mijn vriend was mee als kalmerend effect.
• Mijn vriendin was mee omdat ik niet zelf durfde te rijden.
• Ik had een camera besteld die niet op tijd aankwam, maar Skype bood een niet werkbaar alternatief ;)

Het weerzien met Lightning was leuk: hij hangt dan altijd zo mooi de hengst uit, maar daar was ze niet van gediend. Na korte tijd was de rust wedergekeerd en gingen ze de trailer op. Lightning was diegene die moeilijk deed, Vicky liep er zo op. De reis verliep spoedig, het blijkt dat ik 60 minuten mijn adem kan inhouden ;).

Aan mijn helpers: bedankt voor de hulp en steun!!

Eenmaal thuis was het alsof ze nooit was weggeweest. Ze probeerde bij mama Misty te drinken, maar gelukkig vond ze dat niet goed. Later op de dag was er een uitgebreide knuffelsessie met Lightning, iets dat ze een paar keer per dag blijven herhalen. Ze spelen ook veel samen :).

Misty's voeten

Ondertussen ben ik jullie wel een update schuldig over Misty's voeten. Ik heb nog steeds geen idee wat er in gras zit, dat hooi niet kan leveren (buiten de anti-oxidanten die we aanvullen met voeding), maar gras doet wonderen!

De hoefsmid heeft haar zweer uiteindelijk toch maar open gesneden, maar het bleef zeuren na nog weer een week weken. Ik besloot het even aan te kijken en inmiddels kan ik met een gerust hart zeggen dat ze beter is. Ze ligt lang niet meer zo veel en huppelt vrolijk op de wei. Haar hoef is niet meer dik en warm. Gelukkig!

Volgend weekend gaan haar ijzers eraf. Haar hoeven groeien ontzettend langzaam, ze zou er nog zeker een maand mee door kunnen lopen, maar ze zijn voldoende gegroeid zodat ze (hopelijk) op eigen kracht verder kan.

Bak slepen met je paard...

... en je slaat twee vliegen in één klap: je paard is getraind en je bak is onderhouden! Leuk vindt hij het niet, maar ja, onze "Koos-liever-werkeloos" vindt niks leuk dat moeite kost. Het allerliefst wordt hij bediend, hij zal het toch ergens van gewend zijn :S.

In ieder geval ...

het resultaat

goed voor de spieren

ze lopen vanzelf in de goede houding als de training klopt!