Route "ontdek je plekje"

Grotere kaart weergeven

NP de Meinweg

Zou de geplande rit door kunnen gaan? Er was erg slecht weer voorspeld... Ik had helaas geen auto, maar gelukkig kon ik er een lenen. Die had ik gisteravond al opgehaald, dus dat was in orde (alhoewel, ik realiseerde me op de terugweg dat ik in overtreding was omdat de combinatie meer woog dan toegestaan, ahum). We gingen met z'n drieën: vriendin Lala, Naïma (ook een mooie bruine dame) en Lightning. Helaas vond Naïma Lightning niet zo leuk en haar dreigementen werden steeds erger, dus we bleven bij haar achterwerk weg ;). Lala was gelukkig wel blij met zijn gezelschap en wij hadden het onderling ook erg naar onze zin. Naïma was vrij onervaren, maar liep onverschrokken (behalve bij de wapperende aspergedoeken dan) voorop. Had ik bij het opzadelen nog beweerd dat Lightning eigenlijk helemaal niet graag gereden werd, vandaag leek hij het erg naar z'n zin te hebben. Hij liep ontspannen, en ongehaast dóór zonder achter te blijven. We hadden een zanderige ondergrond, dus hij kon lekker op blote voeten. Af en toe was er een stenen pad, maar de stenen waren vrij groot en rond. Na afloop had hij geen enkel steentje in zijn hoeven, je zag zelfs niet dat hij 2 uur door het zand had gedraafd. De mooie omgeving was ook een bonus, bossen met brede paden, varens, heide en een elfenmeer. Andere beesten hielden zich schuil (de insecten ook!). En het weer? Tja... we zijn erg nat geworden, maar dat mocht de pret niet drukken.

"Nieuwe" koets uitgeprobeerd

Zondag zijn we voor het eerst met de nieuwe koets geweest. Wat waren we (Lightning, de groom, de hond en ik) blij! Het kwaliteit- en comfortverschil met de oude was ongelofelijk. We hebben er meteen maar spetters op gemaakt :D

Liggend

Ik denk dat er in de honderden foto's op deze blog geen enkele bij is waar Lightning ligt. Ik heb dat ook ooit pas 3 keer gezien en de vorige keren stond hij te snel weer op voor een foto. Dichterbij dat dit kwam ik niet, de kudde kwam kijken of ik iets te snoepen had (ze hebben helaas geleerd dat mensen soms snoep hebben) en toen stonden ze allemaal op. Rust verstoord.

Prikkeldraad

TREC wedstrijd

TREC wedstrijd

We hadden het niet slechter kunnen treffen met het weer, het regende continu, het was maar 10 graden en de weiden waar de hindernissen stonden waren glad geworden. De paarden van de deelnemers waren vrij wakker (het koude weer, de vreemde obstakels in de weiden en het schuttersfeest in de buurt hielpen niet). Dat mocht toch de pret niet drukken en de deelnemers bleven lachen. Voor één paard in het bijzonder dat ongevraagd de berg af galoppeerde en ons liet zien dat zij best kon stijgeren :D.

Omdat Lightning kreupel was (vrijdag draafde hij nog slecht maar vandaag zag ik hem door de wei galopperen!), had ik besloten niet mee te doen en in plaats daarvan mee te helpen. Zo werd ik jury bij 3 hindernissen. Alle deelnemers waren in vier groepen van ongeveer 4 paarden verdeeld, onder zadel en in de hand. De groepen gingen de hindernissen samen langs. Dat werkte heel goed, want zo kon ik met de groep mee van hindernis naar hindernis. Alle groepen begonnen tegelijk bij een andere hindernis. Door het zo te doen waren we in een uur klaar! Het ging heel soepel en voor de paarden was het ook prettig.

Mijn hindernissen waren een slalom, een sprong aan de hand en stilstaan met de ruiter. Dat ging voor bijna alle deelnemers erg goed. Verder hadden ze nog: zo snel mogelijk stappen/zo langzaam mogelijk galopperen, een hek, een brug, een labyrint, een sprong onder zadel, voor- en achterwaarts door een smalle doorgang, ground tie, stapblokken naast het paard en laaghangende takken. Foto's volgen!

Zonverbrand

Omdat Lightning erg kreupel was vrijdag en de kudde van 30 andere paarden daar geen rekening mee houdt, hebben we hem in een weide apart gezet zodat hij kon herstellen. Jammer genoeg was het een wei zonder beschutting en smeerde ik zijn witte neus in tegen verbranding door de zon. Ook hebben we de trailer in de wei geparkeerd voor schaduw (maar daar maakte hij geen gebruik van).

Op zaterdag liep hij slechter dan vrijdagavond en de vreemde zwellingen zaten er nog, sterker nog, er waren er meer bijgekomen. De cortisonenspuit had niks uitgehaald, ik moest 3 dagen andere ontstekingsremmers gaan geven. Ok, dat hebben we nog wel in de kast! Na drie dagen liep hij beter, maar nog niet helemaal goed. De zwellingen waren er ook nog. Op dinsdag heb ik niks gegeven, en woensdag waren de zwellingen erger en zijn gewrichten waren ook gezwollen. Ook was zijn neus helemaal gebarsten van de zon en ontstoken: terug aan de ontstekingsremmers! Gelukkig liep hij wel weer helemaal goed en kon de groep weer in. Het was grappig om te zien, want hij ging alles verkennen alsof hij er nieuw was. Toen hij de anderen zag, hield hij zich maar even afzijdig!  

Vandaag was hij in heel goede doen. De zwellingen waren bijna weg en hij liep goed. Neus insmeren vond hij minder, maar de ontstekingen waren weg. Ik kan me dan toch niet aan de indruk onttrekken dat er iets in het gras zit waar hij niet tegen kan. Eén dag van het vette gras af en de zwellingen zijn weg! Ook heeft hij in zijn hele leven pas drie keer een verbrande neus gehad, de zon schijnt echt wel vaker. De kreupelheid kan toeval zijn geweest. Ik zou het namelijk echt vreemd vinden als een ander paard hem zo had toegetakeld. De zwellingen waren overigens niet pijnlijk en dat zou je verwachten als hij kneuzingen had.

Agenda

Dieren en agenda's gaan niet samen. Vorig weekend had ik een ritje op de Brunssummerheide gepland, dat ik heb moeten afzeggen vanwege een verlamde kat.

Gisteren zou voor de 4e (!) keer de Trail clinic doorgaan die al 3 keer was geannuleerd om uiteenlopende redenen, komt Lightning stokkreupel uit de wei. Ook had hij een enorme zwelling op zijn rug. Ze hadden blijkbaar in de rondte gegaloppeerd nadat een van de paarden terug de groep in ging die apart stond vanwege een blessure. In dat gek gedoe heeft hij waarschijnlijk ergens een klap gekregen of is gevallen. De dierenarts gebeld en die vermoedde dat hij een trap op zijn schouder had gehad, op het bot. Het herstel kon best enkele weken gaan duren. De komende wedstrijd (waar ik me zo op verheugd had!) gaat dan ook niet door. Natuurlijk is het voor hem erger dat hij nu pijn heeft. Toch kan ik "het is ook altijd wat" gevoel niet verbergen.

Om het leuk te houden hier nog een paar plaatjes onder het motto: mooi gevlekt is niet lelijk :)

Knappe kop

Tweewieler

Er zijn nog wat kinderziektes met de tweewieler, zoals loszittende bouten, niet werkende remmen en een doorschietende lamoen, maar dat mag de pret niet drukken. Elke week wordt het geheel een beetje steviger. Het was zo leuk weer, dat we schrokken van de tijd toen we terug waren. We waren dik twee uur weg geweest!

IR opnamen

https://docs.google.com/file/d/0B2ZtUw51owlUV3Z3WVBHa2RnUzA/edit

Alweer een tijdje geleden hebben we van Lightning Infra Rood opnamen gemaakt. Het was iets waar ik altijd al nieuwsgierig naar was (ik raak noooooit uitgeleerd) en toevallig heeft iemand op onze stal zo'n camera. Hij heeft een eigen zadelmakerij (Art & Cuir) en gebruikt de opnamen om te zien of een zadel ergens teveel druk geeft. Een selectie van de beelden staat in bijlage. Er worden geen conclusies aan verbonden; er is alleen te zien waar Lightning meer warmte afgeeft dan op andere plaatsen. Plaatjes kunnen onderling niet vergeleken worden omdat er per foto een andere temperatuurschaal gebruikt is. Lightning staat "koud", opgewarmd aan de lounge en gereden op de foto's. De enige conclusie die ik er zelf uit getrokken heb is dat ik de zadelpad nu iets beter optrek zodat die niet op de schoft drukt!
Bedankt Stef! Het was erg leerzaam.

PS als de link niet opent, laat dan even een reactie achter

Tweewieler

Op de dag dat ik op vakantie vertrok (10 mrt), heb ik het klaar gekregen om nog gauw even een tweewieler (sulky) te kopen! Via via, en een instapmodel met wat schade tegen een gunstige prijs. Meenemen die handel!!

Ik wilde er al jaren een hebben. Zelfs voordat ik begon met mennen leek me dat al het ultieme. Je beweegt mee, maar hoeft er niet op. Echter, het werd me door iedereen afgeraden. En wie ben ik om zelf op mijn gezicht te gaan, dus ik luisterde braaf en kocht er geen. Totdat ik (ook inmiddels alweer jaren geleden) met een vriendin op een tweewieler achter een vlotte Haflinger hing. Wat was dat leuk!! Nu moest ik er toch ook een hebben. Maar op stal was er geen plek meer voor, dus ging het plan in de ijskast. Bovendien was het alleen leuk in stap en galop. In draf was het een marteling.

Totdat ik die kans kreeg vlak voor de vakantie. Na de vakantie meteen nieuwe onderdelen besteld (na wat meetwerk) die dan eindelijk geïnstalleerd konden worden. De eerste keer was de menleraar erbij zodat alles goed in evenwicht kon worden ingesteld en ik niet meteen brokken zou maken.

Eerst stapte ik voorzichtig het erf af (het ding heeft geen remmen LOL), maar al gauw ging het in draf. Wat is dat leuk: spontaan begin ik dan dingen te roepen in de trant van "Yippieeeeeeeeh!". Gelukkig is mijn tweewieler wel erg comfortabel in draf (en goed afgesteld). Daarna ook maar even in galop :). Berg af ging ook goed, even balanceren en weer berg op.

Het enige kleine nadeel is dat het wagentje erg laag is en ik dus tegen zijn billen kijk. Ik kan zo zijn gemoedstoestand niet beoordelen en de kuilen in de weg niet zo goed zien.

In ieder geval gaan we gauw weer! En we verheugen ons vast op de winter, want het wagentje is om te bouwen tot slee!!