Ethmoïdaal hematoom

Vanmiddag is de dierenarts geweest voor een endoscopie van de neus. Het vermoeden werd bevestigd: Lightning heeft een ethmoïdaal hematoom. Dit is een goedaardig gezwel op het zeefbeen in de neus. Volgens de dierenarts zat het niet in de weg en was het niet gevaarlijk. Het zou kunnen krimpen of groeien en daarbij soms kleine bloedingen veroorzaken. Rijden kon ook gewoon. Hij gaf aan dat opereren een optie was, maar niet nodig omdat het geen woekerende cellen zijn, maar alleen een soort bloeduitstorting in het slijmvlies (vergelijkbaar met een liesbreuk, de onderliggende bloedvaten komen er uit). Of er een link met het hoofdschudden was, kon hij niet zeggen omdat hij van het hematoom geen last zou hebben. Tja... 

Ik ga dit maar eens even laten bezinken. Kan ik met deze gedacht leven of neem ik het risico van een operatie? Ik heb natuurlijk het internet al afgestruind en ik kan nergens vinden dat het kwaad kan, maar toch wordt overal de operatie genoemd. Ik denk dat ik de door de dierenarts aanbevolen kliniek maar ga bellen, misschien kunnen zij meer over de operatie vertellen en waarom je het weg zou halen.

Het brave paard liet dit allemaal onder een lichte verdoving gewoon met zich doen, die slang in zijn neus. Ik vind het normaal, maar het is toch wel bijzonder. 

Aha-Erlebnis

Bij een van de vele zoektochten door internet n.a.v. hoofdschudden en de mogelijke oorzaken daarvan, kwam ik een artikel tegen van een Amerikaanse dierenarts over TMD (temporomandibular joint dysfunction). Klinkt ingewikkeld, maar dit is het gewricht waar de kaak aan de schedel zit.

Ik heb geen idee of dat de oorzaak is bij hem, maar van dit gewricht is ook een deel afgebroken toen hij zijn nek brak waardoor zijn kaak ook iets scheef staat. Ik had wel zo’n aha gevoel toen ik het artikel las… Ze schrijven dat dit ook bekkenproblemen geeft (en dat zegt de osteopaat altijd!) en hij bied me steeds de rechterkant van zijn hoofd aan om daar iets weg te halen. Ook mag ik zijn rechteroor bijvoorbeeld niet scheren, van die trilling wordt hij helemaal gek, links is geen probleem. Verder knarst hij regelmatig met zijn tanden.Ze beschreven ook in dat artikel dat paarden met TMD snel haken krijgen omdat hun kaak scheef is. Dat valt dus bij hem wel mee…(de haken, niet de scheve kaak).

Wat heb ik tot nu toe alweer bijgeleerd? Het basisprobleem van head shaking is hoofdpijn. Dit lijdt tot een overgevoeligheid waardoor ze met hun hoofd gaan schudden om ervan af te komen zodra er een trigger optreedt zoals zonlicht, regen, geluid, stress, pollen, vliegen, zonverbrand, etc. Lightning’s triggers zijn regen, sneeuw, vallende bloesem, beestjes, etc. Harde geluiden kan hij ook niet hebben, maar hij is niet allergisch en reageert niet op zonlicht. De hoofdpijn kan natuurlijk diverse oorzaken hebben: allergieën, vernauwde bloedvaten, geblokkeerde zenuwen, voormalig trauma of idiopathische aangezichtspijn (zonder aanwijsbare oorzaak) en…TMD…


Dit schreef ik een tijdje geleden al, maar was er nog niet aan toe gekomen om er verder op door te gaan of het te publiceren. Wel ben ik serieuzer gaan trainen omdat ze bij TMD aangeven dat recht richten enorm belangrijk is. Nu speelt het hele neusbloeden verhaal, waarvan de DA en ik toch wel een donkerbruin vermoeden hebben dat de bloedingen en het hoofdschudden dezelfde oorzaak hebben. Je mag namelijk na het lezen van dit stukje maar één keer raden uit welke neusgat hij bloedt!

Neusbloeden

Mijn medische ontwikkeling wat paarden betreft gaat steeds verder. De laatste tijd heb ik me al kunnen verdiepen in PPID (Cushing), TMD (kaakproblemen), HSS (hoofdschudden), luizen, wonden en nu de meest recente: neusbloeden.

Dinsdag tijdens het rijden zag ik dat Lightning bloedde uit zijn neus. We hadden lekker gereden, niet hard, vooral veel gestapt en gedraafd. daar heb ik ook nog leuke foto's en filmpjes van, maar nu staat mijn hoofd er even niet naar om die te bloggen. We waren nog even van huis en gingen in stap verder. Helaas begon het te regenen waardoor hij weer erg met zijn hoofd begon te schudden (we zijn er achter dat de trigger regen, vliegjes, o.i.d. op zijn neus is); de bloedspatten vlogen in de rondte! Uiteindelijk ben ik ernaast gaan lopen met mijn petje over zijn neus. Je kan je wel voorstellen hoe ik eruit zag toen we thuis kwamen...

Langzaamaan stopte het bloeden en heb ik de dierenarts gebeld. Die gaf kort gezegd twee oorzaken aan, geen van beide dringend omdat hij maar uit één neusgat bloedde en het maar een beetje was: een poliepje in de neus of een ethmoid hematoma. Dat laatste is een tumor bij het zeefbeen in het hoofd. Beiden kunnen (operatief) verwijderd worden, de prognoses verschillen nogal maar de meeste zijn redelijk gunstig.

Gisteren was er niks te zien, vandaag was het helaas weer terug. De dierenarts had eerst niet zo'n haast, maar komt nu toch morgen al om een endoscopie te doen. Hopelijk vinden we dan de oorzaak, anders moeten er nog foto's gemaakt worden of evt. een scan. Ik probeer er van de positieve kant naar te kijken: misschien is dit wel de oorzaak van het hoofdschudden?