vrijdag 24 maart 2017

Vicky's zorgen

Roxy lijkt op het eerste oog misschien het veulen dat de meeste aandacht nodig heeft, maar Vicky heeft ook haar uitdagingen. Zo is het bij haar aan of uit. Ze is heel onverstoorbaar net als haar moeder Misty, maar dat heeft ook nadelen. Als ze namelijk ergens wèl van onder de indruk is, gaat het dak eraf en dring je niet meer tot haar door. En uiteindelijk is er altijd wel iets waar ze van onder de indruk zijn, dus kun je het maar beter opzoeken en oplossen.

Na het NK had ze een tijdje pauze. Het NK was voor haar geen leuke ervaring. Lightning die er wel was, maar steeds verdween (en ook weer terug kwam). Ze vond het er doodeng en was soms een ongeleid projectiel (behalve in de ring, daar deed ze keurig haar best). Nu we het weer oppakken is dat ook zo, zolang ze oplet is er niks aan de hand.

Een paar weken geleden schreef ik over haar ervaringen met de vlag. Afgelopen weekend kon ik niet verder oefenen in de wei met netjes naast me lopen. In de bak gaat het allemaal perfect, maar zodra ze de anderen uit het oog verliest is het drama. Het had echter hard geregend waardoor het spekglad was. Tja, dan maar de weg op richting bos. Het waaide hard en overal hoorde en zag ze spoken. Ik zette haar net als toen weer met de vlag aan het werk. Die vlag houdt haar op afstand, maar doet geen pijn. Een half uurtje later verbeterde ze en konden we weer terug naar huis. Uiteindelijk zijn we geen 100 meter ver gekomen, maar dat hoeft ook niet.

Ik begon me wel zorgen te maken dat het steeds erger zou worden. Als jaarling ging ik regelmatig met haar in het bos wandelen en was er op een eng rooster na, niks aan de hand. Waarom was het nu ineens zo'n probleem? Te lang pauze gehad op het verkeerde moment? Te zeer gehecht aan haar kudde?

Ik bekeek nog wat meer video's online of ik wel goed bezig was en besloot vol te houden. Gisteren gingen we weer en het ging super goed! De omstandigheden waren prima, maar ze zag toch overal spoken. Het grote verschil was, dat ze op bleef letten en er niet vandoor probeerde te gaan. We hebben zelfs aan de Grand Canyon geoefend! Dat is door water uitgesleten geultje, maar voor haar een groot probleem.

Nog wel bezorgd, maar niet in paniek. Ze bleef ook keurig staan.

De angstaanjagende Grand Canyon ;)

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen