So cute!

Dan smelt je toch?

Een "tussen-de-buien-door" weekend

Sinds Lightning anderhalf jaar geleden begon met hoofdschudden, kon ik niet meer met hem rijden als het regende (of hard waaide of sneeuwde of er vliegen waren). Om te voorkomen dat ik af moet stappen (soms is het zo erg dat hij ervan omvalt of zichzelf begint te schoppen), begin ik er meestal maar gewoon niet aan. Gisteren dacht ik: "ik gok het erop", het bos in aan de overkant voor wat horse agility ;). Altijd goed. Helaas begon het na nog geen kwartier te regenen. Tot mijn grote vreugde schudde hij niet met zijn hoofd! Jippie, zo blij! Zou het langzaam over gaan?

ziet er zo niet zo spannend uit, maar was een rottige boomstronk op hoogte

Op 200m lopen vinden wij dit horse agility park met een hoogteverschil van 100m op nog geen halve kilometer breed: goed voor de bilspieren van paard en mens

Net was het ook weer even droog en was Misty de klos. Al een week gaat Ora niet meer mee met voeren en zit er een hek tussen moeder en kind. Ora gaat zelf in de wei al een hele tijd haar eigen gang en kwam alleen bij mama om te eten en te slapen bij droog weer. Als het regent staat Ora in de stallen met een babysit, terwijl Misty op de wei staat!. Voor de duidelijkheid: dit kunnen ze zelf bepalen.

Omdat ik eerst Misty's grondwerk wilde herhalen, had ik niet zoveel zin in een veulen ertussen, en bleef Ora in de wei. Op een beetje zacht gehinnik, ging dat prima en op een gegeven moment hoorde ik ze niet meer en was ze zelf terug naar de wei gewandeld op zeer korte afstand door oppas Lightning gevolgd. Weer kon ik het niet laten om er toch op te gaan zitten :D. Ze rijdt zo heerlijk en voelt zo stevig!

Tevreden met dit trainingsweekend :)!

Door het water

Voor de fotoshoot zou Lightning in het water moeten. Ik twijfelde niet dat hij dat zou doen, maar vond het een leuke aanleiding om nog eens te gaan rijden met Lala in de velden van Hulsberg. (Helaas werd de fotoshoot verzet naar een andere, waterloze locatie, maar dat mag de pret niet drukken!)

Volgende keer in galop!

Ora is niet gauw onder de indruk

Nadat Misty's voerbakje per ongeluk over haar hoofd zakt nadat ze ermee speelde, schrikt ze niet, maar zoekt uit hoe ze ervan af komt. Als dat niet lukt, maar blijkt dat ze er wel mee kan drinken, vindt ze het prima dat dat daar hangt.  

Een van Lightning's "geen zadel" momenten

Misty is drachtig!

De 16 dagen scan....

Schinveldse bossen

Vanmorgen mocht Lightning nog eens met Lala mee. Dit keer was de bestemming in Schinveld, een ideale omgeving om te rijden. 

We hebben veel (wilde) dieren gezien, zoals een enorme stier die achteloos over een pad liep. Daarna nog een heel stel koeien (de eersten waren nog een beetje eng), een kat in de struiken, een roofvogel, kamelen, wallabies, honden, twee koetsen... Om van hekken nog maar te zwijgen (dat zijn net roosters op z'n kant!). 

De omgeving was mooi met fijne paden. Helaas begon het te regenen en te donderen. Met Lightning's hoofdschudden viel het heel erg mee vandaag, gelukkig, we konden er redelijk mee door rijden. En met Lala is het altijd relaxed rijden :-D.

Dit doen we snel weer!

Ze zijn weer thuis!

Horse & Hunk

Kennen jullie de kalenders van Horse & Hunk? Mooie paarden met mooie mannen, met een knipoog naar de pitspoezen die wulps op de foto gaan met auto's. De opbrengst is voor Brooks Animal Hospital, dus wij steunen dit mooie doel ;) en de kalender hangt in onze zadelkamer.

Elke maand als ik de kalender omdraaide, had ik zoiets van "daar moet Lightning eigenlijk op staan", dus toen ik op FB de oproep tegen kwam waar je je paard kon aanmelden, heb ik niet geaarzeld. Het aantal reacties was enorm, dus ik was blij verrast toen Lightning werd uitgekozen!

Lightning wordt een HORSE van Horse & Hunk!! Wie de hunk wordt vind ik niet spannend, haha! Op 6 juli gaan we naar Bussloo voor de fotosessie. Ik vind het zo ontzettend leuk!!

Gevecht?

Gisteren had ik les in Houtem en het was een waar gevecht. Hij was afgeleid, schrikachtig en een bruine pony was een ware bedreiging. Hij deed wel alles, maar het was zo zwaar. Ik kwam ervan aan het hijgen! Woensdag in het bos was hij ook al zo afgeleid en ging bijna achter een kudde manegeruiters aan.

De instructrice vroeg waar ik aan wilde werken, en ik wist zo gauw niks. Dat vechten leverde genoeg op om aan te werken! Op de wedstrijd van Westpoint was dat ook al zo en tijdens buitenritten de laatste tijd ook. Dit sluipt er zo langzaam in. Nu is Lightning altijd al een paard geweest dat niet graag gereden werd, maar ik ben gestopt met me daar druk over te maken. Het is òf rijden òf met pensioen en van dat laatste wordt hij zeker niet beter. Ook is hij een paard met buien en hij kan soms echt een boefje zijn. De meeste mensen kennen hem niet zo en zijn dan verbaasd als hij een keer zo is. Ook moet je streng zijn bij hem: geef hem een vinger en hij neemt je hele hand. Dat streng zijn heeft niet veel om het lijf, want hij is (als je het goed doet) snel onder de indruk. Van dat vechten moeten we af! En ik moet het verschil maken tussen hem aanpakken en aan het werk zetten.

Ik heb wel gemerkt dat hij beter aan het worden is (of ik krijg het er beter uit?), fase misschien? Nieuwe uitdaging geven? Ik heb het idee dat het best wat moeilijker/uitdagender mag, dus dat gaan we doen. Het is overigens geen fysiek verzet wat hij doet, maar mentaal: hij is met andere dingen bezig, onze "hengst". Het is wel leuk om te zien dat hij echt een heel goed paard kan zijn :D.

PS Misty is nog steeds op het dekstation waar ze met dat arm veulen al een week in een stal staat. Ovuleren, meid, dan mag je naar huis!

Heuvel training :-o

Heldere ingeving! Waarom je paard nerveus maken in het bos, als je thuis ook kunt oefenen? Berg op is terug naar huis waardoor het een gevecht wordt. Toch is het goed voor ons om wat steviger ter been te worden op die heuvels hier.

In de wei heb ik de ruimte om de helling op te bouwen en is hij al thuis. In het begin voelde hij zich heel erg thuis, hij wist de weg zelf wel, haha. Ging hij rennen? Trok ik hem om! Het werkte goed en er zat veel verbetering in :-D

Misty x Crackers

Misty x Crackers.... 

... staat er op het krijtbortje aan de stal in het dekstation.

Misty wordt dit jaar opnieuw gedekt (door Hes Assets Sense, aka Crackers). Een dikke drie weken na de veulenhengstigheid moest ik me op het dekstation melden met Misty (èn Ora) voor een scan. Ik had dus ruim de tijd om het sperma te gaan halen (verzenden naar België was veel duurder dan zelf halen). We zouden haar op de natuurlijke manier hengstig laten worden. Buiten een toenadering van Lightning van een paar meter, had ik helemaal niets van de hengstigheid gemerkt. In dat geval moest ik op 25 dagen laten scannen. Dat was afgelopen vrijdag al!

Oei, ik had mijn trailer uitgeleend en geen hulp om beiden op die trailer te krijgen. Misty is geen probleem, maar of Ora zo mee zou lopen? Vorige week had ik op de valreep mijn enkelpaards trailer ingeruild voor een 2-paards, dus daar pasten ze wel in.

Ik had de buurman ingeschakeld en hij liep met Misty zo de trailer op. Ora had echter zoiets van: "dat doe ik niet!". Ze had geen behoefte om achter mama aan te gaan, dus mama weer van de trailer af en rondjes om Ora laten lopen zodat ze wat meer ging plakken. Zo gingen we steeds dichter naar dat enge ding en met wat rustige overtuiging van de buurman wilde ze toch wel eens gaan kijken.

Ik moest er alleen mee op weg en dat vond ik toch wel erg spannend. Paarden vinden trailers spannend, maar ik ook! Misty stond wel vast, maar kon nog steeds met haar achterhand om en Ora pletten. Dat deed ze ook, maar ik kon niks meer doen als ik eenmaal onderweg was. Het moest maar. Ik reed heel rustig, tot grote ergernis van half Limburg. Eenmaal daar was er deskundige en zeer daadkrachtige hulp aanwezig. Misty eraf, Ora mee. Ora ging ook daar eens goed om zich heel kijken, maar dat is niet erg handig als ze daar met de merrie heen en weer moeten lopen. Die jongen gaf haar kordaat een flinke duw richting mama en vanaf dat moment plakte ze aan de zijkant vast: handig!

Meteen ging Misty met Ora de behandelbox in. Wat was Misty braaf! Grote ogen, maar ze deed het allemaal gewoon. Bij de scan was het geel lichaam van de vorige hengstigheid goed te zien en een stuk of 10 nieuwe eitjes, waarvan er één al heel groot was. Alles zag er ook goed uit. Mooi! Ze mocht meteen daar blijven en ik moest als de sodemi*ter het sperma gaan halen! Pffjew, ze hoefde niet mee terug, dat scheelde alweer minimaal één enge rit! Huppakee, paard en veulen in een stal en in nog geen 10 minuten was alles geregeld en was ik weer op weg naar huis. Het dekstation werkte ongelofelijk professioneel, terwijl ze toch klantvriendelijk waren en vragen beantwoordden.

Gisteren hebben we dan gauw het sperma opgehaald en zijn we meteen de hengst en twee van zijn veulens gaan bezoeken. De veulens waren beiden erg correct en ook Crackers zag er goed uit. Hij was thuis ook erg rustig.

Nu is het afwachten wanneer ze geïnsemineerd wordt en weer naar huis mag. Spannend :D

Misty maakt een dekentje voor Ora