Eten

De afgelopen paar dagen ben ik een paar keer per dag langs gereden om te kijken wat hij deed. Iedere keer als ik kom, staat hij namelijk zielig in een hoekje achterin. Af en toe zie ik hem eten, maar dat is steeds van korte duur. Ik dacht steeds dat het kwam omdat er geen plek was voor hem om te eten, maar donderdagavond (ik was er erg laat) was er wel plek, maar hij at even goed niet. Gisterochtend stond hij zelfs naast een ruif, en at er niet van! De paddock was vrij leeg, de meesten stonden op de wei. Hij eet wel wat ik hem geef, brokjes, pulp en ook hooi. En als ik hem terug zet bij een ruif, eet hij wel. Hij wordt nog steeds veel weggejaagd, maar er is door de dag genoeg gelegenheid voor hem om te eten als het rustig is.Ik begrijp dat het een hele omslag is om van een geprogrammeerde dag waar het eten werd klaargezet, het ineens zelf te moeten regelen, maar hij is er nu dik 4 maanden. Je denkt je paard het grootste geschenk te doen door hem natuurlijk te laten leven, en dan zie je dat het niet goed met hem gaat.Ik weet niet wat dat is met hem, waarom eet hij niet zelf?? Het is een paar weken goed gegaan, nu niet meer. Gelukkig komen er nu een paar dagen met beter weer. Ik hoop dat het dan beter zal gaan. 

In de mest gelegen!

Weer gereden

Aangzien er op 5 februari een trail clinic is, werd het langzaam tijd om er weer eens op te gaan zitten. Sinds de wond op de rug had ik dat niet meer gedaan, nu twee maanden geleden. De wond is eindelijk genezen, maar ik aarzelde nog omdat hij soms door zijn achterbenen zakt. Dat ziet er vrij dramatisch uit en ik kon me zo voorstellen om met paard en al om te vallen. Toch geprobeerd na lang warm lopen aan de hand en het ging prima. Af en toe zakte hij door, maar niet zo erg en we hebben zelfs een stuk gedraafd.

Koetsles

Vandaag had ik weer les. Hij loopt steeds rechter aan de wagen en daardoor ook iets voorwaartser en het is snel gecorrigeerd als hij scheef gaat. Ik leer problemen steeds meer voorwaarts oplossen zodat koets veiliger wordt en gemakkelijker. Kai let goed op en ziet alles! En Lightning lijkt koetsen echt fijn te vinden. Hij loopt nog steeds erg slecht op het beton, maar na een half uur warm stappen konden we zelfs een flink stuk draven.

Deken op

Vandaag vond ik hem rillend van de kou in de regen. Hij eet weer slecht en kan zich dan niet warm houden. Ik word er moedeloos van. Ik heb hem een flinke bak pulp gepakt en een deken opgelegd en toen voelde hij zich al beter.

ROM voor Lightning!!

Hij had er slechts 3 shows voor nodig!! Op naar de Superior!

Oliebollen met knollenrit

Gisteren vertrokken we vol hoopvol richting Schimmert met Lightning voor de koets en vriendin Lala in de buurt. Hij liep niet meer zo slecht, maar toch twijfelde ik aan een rit van 3,5 uur. In het begin ging het goed, maar na een eerste drafje was mijn hoop weg. We hebben ons afgemeld en zijn terug naar huis gereden. Zo had hij zijn beweging toch gehad, maar geen lang rit hoeven doen.

Op stal bleek dat de dierenarts gekomen was voor een van de andere paarden die op dezelfde manier slecht liep, alleen zo veel erger dat ze niet meer van de plek te krijgen was. Zijn conclusie was dat de hoeven te kort gekapt waren. Dat zou bij Lightning ook wel kunnen, alleen niet van het kappen, maar wel van slijtage op het beton. Ze komen nu uit zichzelf niet meer op de wei en staan dus de hele dag op nat beton. Daar slijten ze sneller van af dan dat ze bij kunnen groeien. Het lijkt niet zo erg, maar hij loopt er toch slecht van. De spieren worden dan ook stijf van al dat verkrampte lopen. Toch de hoeven! Helaas kan ik hier niet veel aan doen buiten goede voeding en hem in beweging houden. 

Nieuwjaar

We zijn alweer een week het nieuwe jaar in en hebben een paar kletsnatte weken achter de rug. Daar worden mensen en paarden best chagrijnig van. Maandag was ik met hem gaan wandelen en hij presteerde het 3 keer om tegen me aan te lopen. Dáár moet ik dus extra op gaan letten, hij was erg brutaal. Grappig genoeg was hij ook brutaal in de groep, want hij banjerde stoer de paddock op en joeg de anderen uit de stal!

Wat me ook opviel was dat hij erg slecht liep en af en toe door een achterbeen zakte. Dinsdagmiddag dus in de bak met hem en ik heb hem meteen geleerd om aan het touw, maar op een afstand van een meter of drie, rechtdoor te lopen zodat ik hem goed kon bekijken. Daar deed hij het een keer en kon ik verder geen kreupelheid bespeuren en heb gewoon grondwerk gedaan. De schouderoptiloefeningen begint hij leuk te vinden! Leuk om te zien hoe ze zichzelf zo kunnen motiveren.

De andere dagen was het weer gewoon veel te slecht om veel te kunnen doen en het donker hielp niet mee. Wandelen wilde ik hem niet aandoen omdat hij zo'n zere voeten leek te hebben. Er waren overigens meerdere paarden die er last van hadden en we (de eigenaren) weten het aan het beton. Iemand anders dacht dat het van de voordroog kwam en ik was ook bang voor bevangenheid. Omdat hij ook weer een aardig laagje spek heeft gebouwd (goed hè!!), heb ik zijn krachtvoer dan nu maar wat afgebouwd.

Vandaag heb ik dan weer grondwerk gedaan en gelongeerd. Tijdens het werk ging hij steeds beter lopen en zakte alleen in het begin een paar keer door een achterbeen. Daarna heb ik hem nog gemasseerd en ik vond zijn spieren erg hard. Die smolten bij de massage en na nog wat rekoefeningen en een bak bietenpulp, liep hij zonder doorzakken weer over het beton.

Morgen gaan we dus gewoon meedoen met de oliebollenrit. De beweging lijkt hem goed te doen, hoeveel bewijs heb ik nog nodig? Het kan simpelweg aan het vele stilstaan in de regen liggen.

Ik ving ook nog op (de staleigenaren zijn terug van vakantie), dat met het vuurwerk op oudejaarsavond, de paarden een paar keer heen en weer gegaloppeerd hebben tussen de paddock en achter de bak. Dat is een lang modderglibberpad (woord van het jaar 2012?) en ik kan me zo voorstellen dat hij zich daarbij e.e.a. verrekt heeft.

Kudde

Als er hooi wordt bijgevuld, dan wordt de kudde even naar de wei gejaagd zodat de tractor zijn werk kan doen (paarden bang voor de tractor? ze lopen er gewoon tegenaan!).
Net op dat moment zet ik Lightning terug. Hij is niet erg onder de indruk dat hij daar alleen staat en de kudde net over de heuvel voorbij galoppeert.

Buitenpaard

Een pleonasme natuurlijk, maar in deze betekenis als nadruk bedoeld...
We zijn gisteren met de koets weggeweest en hij was fit genoeg. Hij was wat ingevallen, en dan maak ik me meteen zorgen. Maar als ik zie hoe hij nu in de groep is, dan ben ik het geruzie van de eerste maanden nog niet vergeten en hij gelukkig wel! Hij stapt vol vertrouwen tussen de anderen door en weet waar hij wel en niet gaan kan. Hij heeft zijn favoriete hooiplekken en als hij weggejaagd wordt, blijft hij in de buurt en probeert het vrijwel meteen weer, zelfs bij de "bullies". En omdat hij het netjes vraagt, mag het nu ook.
Hij stond gisteren in een verstopt hoekje met zijn vriendinnetje Furi samen te slapen. Ik heb ook het vermoeden (gezien de natte zandplekken aan één kant) dat hij 's nachts in het natte zand gaat liggen. Het is een echt buitenpaard aan 't worden. Het allerleukste vind ik nog steeds dat je de paarden zo duidelijk ziet beslissen wat ze willen doen. Het meer paard zijn, maakt hem nu ook alerter op zijn omgeving. Voorheen besliste ik alles: wat hij at, wanneer hij at, wanneer hij naar buiten en binnen ging, èn waar het veilig was en waar we heen gingen. Nu moet hij bijna alles zelf beslissen (als hij zijn krachtvoer niet lust of hoeft, laat hij het staan!) en let hij ook meer op.

Wollig

Vies weer

Wat een heerlijk gezicht als ik aankom: hij staat hooi te eten onder een afdak!

Dip

Het begint een aardig vervolgverhaal te worden: de aanpassing van luxe paard terug naar de "natuur".

Omdat het zandstuk na de regen van afgelopen week in een zooitje is veranderd, zijn alle ruiven op het betonstuk geplaatst. Ik schat dat dat ongeveer 15x50m is. Daar staan nu dus 24 paarden op. Veel ruimte om te bewegen is er bij gevolg niet. Ze kunnen de weides nog steeds in, maar ze blijven logischerwijze staan waar er eten is. De ruzie is weer deels terug, gelukkig niet zo erg als eerst. De drie ruiven staan nu ook zo dicht op elkaar dat de paarden kont aan kont staan. De hooibakken zijn nu onder de overkappingen geplaatst zodat het hooi droog blijft. Zo staan er iig een paarden paarden onder dak. Want dat doen ze dus niet. Regen of geen regen, ze blijven buiten staan.

Nu zie ik Lightning weer afvallen. Hij eet wel nog, dus of het van de stress is? Of van de natte kou?