Nieuwe foto's

Er zijn een aantal nieuwe foto's geplaatst in de albums. Zie hiervoor de rechter kolom van de volledige blogpagina als je alleen de reader volgt.

Koetsrit

Zijn we gewaaid of uitgewaaid?
(Windkracht 6 maakte de bossen gevaarlijk en de velden guur en koud...)

Nieuwe vrienden!

Tijdens een wandeling kwamen we een stel koeien tegen in een veld. In eerste instantie sprong Lightning 5 meter achteruit, de koe BEWOOG! Daarna was de nieuwsgierigheid gewekt - wederzijds zoals je op de foto's ziet. Toen we doorliepen, liepen de dames mee langs het hek zover ze konden. Op de laatste foto staan de dames verlangend in de hoek van het veld te kijken waar hun nieuwe vriend heen ging. Ze bleven loeien! Echt grappig.

Clinic Horsemanship - foto's

http://www.mijnalbum.nl/Album=87HHCCNS
Eindelijk staan de foto's online!

Kruidenbuffet

Mooi om te zien hoe hij zich precies de planten uitzoekt die hij wil eten.

Genieten

Even genieten van het herfstzonnetje.

Training

Net even in de bak gereden. Op de foto staat hij gezichten te trekken omdat ik hem, naar zijn zin, niet snel genoeg in zijn stal zet.

Regen

Gisterenavond zijn we een stukje gaan rijden met een dame die ook een Quarter heeft. Het was fijn om met een paard samen te gaan die net zo hard (of langzaam) loopt als Lightning. Ik hoefde me niet bezwaard te voelen dat hij achterblijft. Het was een beetje aan of uit, want gedraafd hebben we niet veel. Kletsen in stap en af en toe even in galop. De merrie kroop af en toe heel lief achter hem, zo van: “ga jij maar voorop”. Hij doet dat dan ook zonder morren. Ze wist de weg naar het ruiterpad door Schinnen, dus hopelijk gaan we daar een keer heen!

Tijdens de rit werden we door een zwarte wolk achtervolgd, waarop zij de historische woorden sprak: “ik dacht dat we vandaag eerder regen zouden rijgen, maar het ziet ernaar uit dat we het droog houden”. Je raadt dus al dat wij in de laatste 5 minuten dóór en dóór nat werden!!

Vierlandsheren rit

24 Kilometer door de bossen van Lanaken, Rekem en Zutendaal. Met recht de fijnste plek waar ik ooit gereden heb. Geen asfalt of stenen in zicht, alleen maar brede zandpaden tussen de bomen door! En wat is paardrijden dan gemakkelijk :). Je kon ook merken dat hij het fijn vond. Hij liep lekker door, constant tempo op de losse teugel. Je hoefde je niet af te vragen waar ergens een stukje was waar je kon galopperen, het kon overal. De endurance rit die ik eerder dit jaar in hetzelfde gebied heb gereden was niet vergelijkbaar. Daar hadden ze het je erg moeilijk gemaakt door de smalste paden uit te zoeken met veel moeras en overhangende takken, gevolgd door 5 kilometer asfalt. Maar ja, een race mag ook niet te makkelijk zijn.

De tocht was erg populair en er waren veel deelnemers. Het merendeel was met de koets, waardoor we zelfs op een moment in de file stonden! Gewoon te druk. Gelukkig hiel wel iedereen rekening met elkaar en waar het kon lieten ze je netjes passeren. Af en toe had je een groep “stampeding” paarden die je om de oren vlogen, iedereen die wel eens buiten rijdt herkent ze wel. Dat ging steeds net goed!! Het was even spannend toen ze een niets vermoedende koets hadden omsingeld vlak voordat het veld weer overging in bos. Ook hadden we een aanspanning Halflingers achter ons met een zelfgemaakte huifwagen op autobanden. De koets had volgens mij geen rem en de Haflingers al helemaal niet! Na de pauze waren we ze kwijt en konden we weer rustig ademhalen.

Het weer zat mee ondanks de slechte start. Iedereen heeft het drooggehouden. De rit werd afgesloten met een lekkere BBQ.

Tot volgend jaar!

Training

Ondanks het late uur het het kapotte licht in de bak, toch maar even gereden. Hij ontspande zich aardig en liep fijn. Toen tegen het einde het licht weer aanging en er nog 3 anderen in de bak verschenen, werd de concentratie duidelijk minder. Iets om aan te werken.

Zondag is de 4 Landsheren rit en beginnen we weer met de training voor de laatste endurance race voor dit jaar. Voor volgend jaar lijkt het me leuk ons eens op Horsemanship en misschien Trail te concentreren.

Missen

Iets zegt me dat hij me vandaag niet zal missen. Als ik na het nemen van deze foto echter weer wegloop, komt hij toch achter me aan. Laat 'm vandaag maar doen waar paarden het beste in zijn: paard zijn.

Mobieltje

Ik heb sinds gisteren een andere telefoon, met dank aan een vriendin die bij Vodafone werkte. Het is in ieder geval een recenter toestel dan mijn vorige, waar ik toch al zo'n 4 jaar mee rond liep. Het trouwe ding begon uitvalsverschijnselen te vertonen, waardoor ik het wel langzaam nodig vond om een andere te zoeken. Recenter betekent ook méér functies. Een van de nieuwe functies is bellen, haha, nee: rechtstreeks foto's en tekst op je eigen blog plaatsen. Leuk hè. Het instellen was ook kinderspel. Dus nu zullen er vaker korte berichtjes en ook vaker foto's opkomen. Foto's zijn vaak leuker dan die lange verhalen. Zie hieronder het eerste bericht via de telefoon "Wandelen".

Wandelen

Even het paard uitlaten.