Galen op bezoek

Galen is een vriend van Lightning. Ze zien elkaar ongeveer een á twee keer per jaar. Veel vrienden heeft Lightning niet, de meesten zijn een bedreiging voor hem. Hij staat van nature vrij laag in rang, maar wil toch zijn meisjes bescherming. Een slechte combinatie als het om andere ruinen gaat, maar met Galen gaat dat goed, op een paar initiële "hiiiiiiiiiiiee"-s na.

Ik durfde Galen niet in de kudde te zetten die hij niet helemaal goed kende, dus ging Galen apart terwijl wij met de veulens werkten. Met elkaar spelen over het hek heen gaat ook best :).

De training met de veulens was iets uitgelopen, dus vond de eigenaar van Galen het een goed idee om bij ons thuis te rijden. Hij mocht de nieuwe rijbak inwijden! Eerst reed zij met hem terwij wij tips gaven van de zijkant: de beste stuurlui staan immers aan wal. Toch blijft het handig met rijden als er iemand meekijkt. Daarna reed Marc even met hem en kon ik toch niet achterblijven om mijn eigen rijbak te proberen. Ik was een tikkeltje nerveus omdat Galen half Quarter, half volbloed is en vroeger nogal wel eens plotseling opzij wilde springen. Die streken lijkt hij echter achter zich gelaten te hebben en hij deed, na een beetje wederzijds aanvoelen, prima wat ik van hem vroeg.

En onze nieuwe rijbak? Die is super :).

Wandelen met Vicky

Nog een wandeling met Vicky gemaakt vandaag. Furi mocht mee, tot groot ongenoegen van Lightning!

Wat was ze weer braaf, al vond ze het soms echt spannend. Ze leert super snel en ik kon bijna met haar lopen alsof ze volwassen is. Ze is ook al zo groot!

Onkruid wieden in de winter...

... en niet omdat ik in de zomer te lui was om het te laten staan....

Nieuwe paddock in gebruik

Na drie jaar ploeteren in de modder is de paddock vorige week maandag in gebruik genomen. Het is nog niet helemaal klaar, maar de paarden konden er vast gebruik van maken.

Ik hoopte dat ze er net zo blij mee zouden zijn als ik, en aangezien ze er niet meer weg te slaan zijn, is dat geslaagd!

Volgens alle wetenschappelijke informatie, is dit pure verwennerij: contact onder elkaar, een gemengde kudde van "hengst", merries, oude èn jonge paarden, vrije toegang tot ruwvoer, 10.000m2 vrij rondlopen en foerageren tussen struiken, hagen en bomen, ligplaats met stro, ligplaats met zand, geen natte voeten, 80m2 schuilstal, etc....

Lightning waakt 's nachts over de twee veulens.

Ligplaats met zand 

Regenwateropvang

Men at work :p

Tevreden paardjes

Complicaties - vervolg

Woensdag 9 december liep Misty een gat in haar hoef op en Nadiehtje eindigde met hechtingen in haar sprong. Na een paar dagen verzorgen ging ze alleen maar slechter lopen tot ze niet meer van de plek kwam. De dierenarts stelde tot mijn grote schrik hoefbevangenheid vast :(. Ze werd op pijnstillers en aspirine gezet en ik moest twee keer per dag koelen. Krachtvoer werd meteen geschrapt. De oorzaak was een te kort gekapte hoefwand, waardoor ze gedwongen werd om op haar zool te lopen. Normaal gezien zal een paard dan op z'n hielen gaan lopen, in plaats van op de tenen, maar met Misty's beenstand kan ze dat simpelweg niet.

Had ik het maar eerder gezien :(. Had ik maar eerder pijnstiller gegeven, maar gezien haar dracht durfde ik dat niet goed. Een NSAID (ontstekingsremmer ala paracetamol) kan schijnbaar geen kwaad, maar aspirine wel. Tja, dan gaat Misty zelf toch vóór!!

Die combinatie zorgde wel direct voor verbetering. Inmiddels zijn we weer een week verder met medicatie en is ze 70% beter. Ze moet nog twee weken medicijnen krijgen en dan zien we verder.

Langer koelen met koude handdoeken om de hoeven. 

Wat betreft Nadiehtje moest ze de eerste week antibiotica spray op de wond krijgen, maar hoefde ik die niet schoon te maken. Daarna kwam er elke dag vulketan op de wond om littekens te voorkomen, waarbij het nodig was om de wond dagelijks af te spoelen. Met hulp van mijn vriend ging dat vrij makkelijk en het kleine ding leerde elke dag meer manieren. Ze leerde zelfs zoveel dat de dierenarts gisteren de hechtingen eruit kon halen zonder verdoving! Nu is het de bedoeling om elke dag schoon te maken met zeep en water en er honingzalf en vulketan op te doen.

Wandelen met Vicky

Ik lig een beetje achter met berichten over Misty, Nadiehtje en de nieuwe paddock, maar ik kan het niet laten om eerst te delen dat we vandaag met Lightning en Vicky zijn gaan wandelen.

Haar training wordt langzaam aan belangrijk èn dringend, aangezien het plan is om haar en Nadiehtje op 30 december te verhuizen naar Duitsland, het huis van Nadiehtje. Zou ik haar wel zonder haar moeder de trailer op krijgen? En zou ze dan niet in paniek raken? Een manier om dat te proberen was een wandeling zonder haar moeder. Als ze dan niet loopt, dan doet ze dat richting trailer zeker niet.

"We zien wel hoe ver we komen".... letterlijk dan.... Tegen de wind in liepen we met Vicky en Lightning een klein rondje door het bos. Sommige dingen waren wel spannend, maar ze bleef luisteren. Missie geslaagd!

Helaas geen foto van de wandeling, maar wel van de "voorbereiding".

Thee drinken in de zon onder toezicht van Whiskey en Vicky

Complicaties

Woensdag veranderde het bezoek van de hoefsmid in een waar bloedbad :(.

Eerst ging er bij Misty teveel zool af en daarna maakte het logeerveulen Nadiehtje drama dat eindigde in een stapel pallets. Gelukkig had de eigenaar haar zelf in handen. In eerste instantie leek de schade mee te vallen, maar 's avonds is de dierenarts toch nog komen hechten. Het kleine ding krijgt nu dagelijks twee pasta's (antibiotica en ontstekingsremmer) en spray op de wond. Je kan je voorstellen dat ze dat niet geweldig vindt.

Vandaag was haar wond een beetje ontstoken. De wond was nogal vuil geworden, maar schoonmaken is geen simpele klus, maar het moest gebeuren. Het afspoelen met de slang gaat nog goed bij het arm klein dier, maar er daarna de gasprietjes uitpulken was minder makkelijk. Dan kom ik handen tekort en kan ik de bokkesprongen niet goed bijhouden. Met flink gevloek en meer geduld is het uiteindelijk wel gelukt.

Gelukkig is Misty makkerlijker te behandelen, maar hoe loste ik dat op? Het gat is te klein en te gevoelig om een watje in te doen en verband blijft niet zitten, dus heb ik haar uiteindelijk maar met hoefzak en al op de wei gezet. Uiteraard werd dat ook eerst uitgespoeld, ontsmet en ingesmeerd. Ik bedacht me dat je aan de grote van de medicijnkast kan zien hoe lang iemand al paarden heeft :s.
 

Work in progress...

... langzaam mag het wel klaar zijn... Na twee dagen timmeren en zagen zit één van de drie stukken achterwand ertegen. Pfff.... Ik ben nu ècht klaar met het gesop in de modder, zeker nu we twee gewonden hebben. Morgen verder...

de mollen en ik hebben andere ideeën over het doel van de paddock

de eerste schroten zitten ertegen

stroomdraad tegen in- en uitbrekers

Vele handen en een tractor....

....maken licht werk!

Vandaag hebben we met behulp van een goede buur mèt tractor, vrienden en familie de pallets en matten uit de oude stallen gehaald en verhuisd naar de nieuwe stallen. Wat was het een ongelofelijke blubber. Op wat opruimwerk na is deze loodzware klus in één dag geklaard!

Vorige week zijn de rijbak en de paddock aangelegd. De paddock heeft een onderlaag van de oude rijbak (aangestampt zand) met nog een laagje vers zand om te egaliseren. Daarover zijn grasroosters gelegd die opgevuld zijn met zand. De rijbak is eenvoudig zand op een bodem waar de graslaag vanaf gehaald is. Geen Z-dressuur het hele jaar door, maar voor licht gebruik hier boven op de berg (hopelijk) prima geschikt. De bak is zeker groot genoeg om met één paard een paar keer per week in te rijden :D.

Nu nog een omheining van in totaal ongeveer 600m + haag en een achterwand in de stallen en dan zijn we ver klaar.

Bedankt aan alle helpers!!!

wat een blubber :s

paddock goedgekeurd

rijbak: WOW wat groot! 21x38m

paddock klaar :D

Hooi, hooi en nog eens hooi

Deze roosters hebben mazen van 5cm, de helft kleiner dan de roosters van nu. De reden is simpel: ze eten te veel hooi. Ik wil ze graag continue van ruwvoer voorzien, maar geen spekvette paarden. Daarom voer ik twee keer per dag. Liever had ik dat ze er langer over deden, zodat ook de lageren in rang de kans krijgen om op hun gemak te eten.

Even was ik bezorgd dat deze mazen te klein zouden zijn. De foto is van de ochtend erna!

Chaos

De werken voor de paddock en rijbak zijn begonnen....

Dit was dinsdagochtend, vóór het begon te regenen...
De wei is inmiddels onherkenbaar nadat deze zandwagen af en aan reed en we lopen op onze tenen door het vers aangestampte zand om tot bij de paarden te komen. Het is één grote blubber, maar ik ga ervan uit dat deze mannen weten wat ze doen. Ik hoop dat ze weten wat ze doen...

Cursus hoefbekappen

Afgelopen zaterdag deden Lightning en ik mee aan een cursus hoefbekappen. We meenden niet op één dag gediplomeerd hoefsmid te worden, maar ik wilde graag wat meer leren over hoeven en de cursus is bedoeld om de hoeven bij te houden tussen de kapbeurten van de smid in.

De cursus werd gegeven door Emma Arblaster bij Equimotion. We begonnen met theorie over de botten, pezen, zenuwen en bloedvaten in de hoef, gerelateerd aan de functie. Er werd vanuit mechanica gekeken waarom hoeven werken hoe ze werken en waarom ze de bepaalde ideale vorm zouden moeten hebben. Ook de oorzaken van veel voorkomende hoefproblemen werden besproken. We hadden als voorbeeld een kadaverhoef met een lichte hoefbevangenheid die met juist bekappen weer goed in vorm komt. Zelf  Het was erg leerzaam!

Na de lunch gingen we zelf aan de slag met onze paarden. Lightning was na 5 weken alweer aan een kapbeurt toe en het was duidelijk te zien dat hij neigt tot lange tenen en dikke steunsels. De cursus leert je conservatief te zijn waardoor de kans erg klein is dat je (onherstelbare) schade toebrengt, terwijl je toch helpt om de hoeven gezond te houden.

Zelf bijhouden deed ik af en toe al, maar een beetje theorie erbij kennen is echt wel zinvol. Het maakt me een stuk zekerder :). Ik had nog een reden om erg geïnteresseerd te zijn... Misty heeft namelijk twee platvoetjes die voornamelijk in de breedte groeien. Dat maakt dat haar hoeven standaard te kort zijn en ze snel erg gevoelig loopt. Galen (een oude vriend van Lightning) heeft ook een platvoet. Althans, hij hàd een platvoet. Door zelf wekelijks bij te vijlen heeft zijn eigenaresse de vorm helemaal goed gekregen. Dat zag ik ook wel zitten.

Lightning heeft weinig problemen met zijn hoeven. Hij is erg gevoelig is op stenen en heeft erg vaak hoefzweren, maar hij heeft een normale vorm. Daarom ging hij mee als proefkonijn. Ik moest maar eerst oefenen op iets dat normaal werkt.

Onder toeziend oog van Emma vijlden de eigenaresse van Galen en ik samen zijn hoeven. Het is best zwaar, maar Lightning gedroeg zich als normaal: een perfect, zij het nat geworden, model. In vergelijking met voorheen, maakten we zijn hoeven iets ronder en haalden zijn steunsels wat meer weg. De vorm verraadde dat die sterk groeiden en dit was een mogelijke oorzaak van de zweren. Het is nu aan mij om die wekelijks weg te halen in plaats van om de 6 weken.

De grootste verwondering kwam pas achteraf. We gingen nog een klein rondje lopen met Galen en Lightning. Hij stapte heel goed door, maar dat kan veel redenen hebben. Het bijzondere was dat hij ineens over steentjes liep. Ik ging zelf al automatisch aan de kant, ervan uitgaande dat hij opzij zou gaan voor de steentjes. Heel bijzonder! Ik ga zijn hoeven nu vaker bijhouden en hoop dat hij dan niet meer zo gevoelig loopt!

Ik vond nog wat informatie op internet over waarom het een goed idee is om zelf de hoeven bij te houden tussen de kapbeurten door:
http://paardenhoeven.info/de-5-sleutels/bekappen/

Een paar foto's:

Tekenen wat eraf mag

Doen we het goed zo?

Paard denkt er het zijne van

Vele handen maken licht werk

Best netjes na wat hulp van Emma

Braaf paard

Foto's door Equimotion

Jeuk

Op advies van de dierenarts was ik Lightning's "gereedschap" af en toe. Helaas helpt dat niet. Heeft iemand tips wat te doen met een ruin die jeuk aan zijn zaakje heeft?? Ik vermoed dat het de huid aan de buitenkant van de koker zelf is. Zinkzalf of vliegencrème (tegen de knutjes) helpt ook niet....