Centered riding

les in de luxe binnenbak in Beek.

Galen

Hoe gaat het met oude vriend Galen?

Galen stond ook bij Ben in 2006 toen Lightning en ik werden opgeleid. Ze stonden regelmatig samen in de paddock en speelden graag samen. Galen (een vos Quarter ruin) was wel eens interessant om te rijden. Zijn ruiter had al menig spannend moment meegemaakt als Galen plotseling besloot om rechtsomkeert te maken of opzij te springen. Opzij springen was in zijn geval ook ècht opzij springen. Ze stonden dan abrubt aan de andere kant van de rijbak.

Nu staat Galen sinds enkele jaren in Geel. Lees hier het bericht:

“En yep, Galen is nog steeds zijn eigen zelve. Het gaat goed tussen ons. Laten we het een nieuw evenwicht noemen. Hij kent nog steeds grote paniek aanvallen van (voor mij althans) onzichtbare dingen. Ik ga er nu anders mee om en de wetenschappelijke inzichten die Marc me daar in gegeven heeft zijn een grote hulp geweest. Het doet hem wel goed van in kudde te staan. Hij kan zijn nieuwsgierigheid helemaal kwijt en ravotten met de andere paarden is zijn favoriete bezigheid. Onlangs beleefden hij en zijn broer zo'n plezier in de weide. Spelen, spelen, spelen, ... wat voor zijn broer een grote uitzondering is. Was echt fijn om te zien.

Morgen ga ik trouwens een leuke wandeling maken. Ben eens benieuwd. Het is weer een beetje frisser aan het worden en dat voel ik wel aan hem. Hou de kranten dus maar in het oog voor op hol geslagen paarden (grapje) :-)”

Uitdaging

Binnenbak luxe

De bak was bevroren en het regende buien. Ook stond er veel wind. Hij stapte niet meer door, hij had geen zin maar was wel zo gespannen als een bommetje. Een paar dagen binnen staan en te weinig beweging maakt zelfs hem anders. Iedere keer als er een auto langskwam (ik was zo verstandig op de weg te gaan vanwege de nog steeds gladde veldwegen) kreeg hij spetters water in z’n gezicht en protersteerde heftig – bok bok bok (zachtjes hoor) – echt slechte zin. Ik was naar Geraedts in Beek gereden om daar in de bak te rijden: dat was super. In zo’n enorme bak kun je op de lange zijde galop tempo wisselingen rijden en kon ik mooi grote en kleine cirkels maken. Ook waren er verschillende Engelse ruiters (ik werd aangesproken als dat meisje met het "cojboj"paard). Altijd grappig om te zien hoe die er de ene na de andere bok uitgooien. Jammer dat het toch een uur stappen is. Je bent er al met al veel tijd mee kwijt. Woensdag weer, maar dan ga ik met de trailer.

Dubbele lijnen

Zo’n mooi weer, alleen de wegen waren helaas spekglad. Dus zelfs geen wandelen op asfalt. ’s Avonds was de boel een beetje ontdooid en kon ik in de bak. Ik heb ‘m aan de dubbele lounge door, langs en over allerlei hindernissen gevoerd in 3 gangen. Hij werd er een beetje gestressed van en probeerde er onderuit te komen. Even volhouden en toen werd het minder. Samen hindernissen opruimen vindt hij altijd wel erg gezellig.

Let maar niet op de vlek...

Wandelen

Het is zo glad op de weg, met name de veldwegen. Ook de bak is een spiegel. Tja, dan gaan we maar op het asfalt wandelen.
Maandag gewandeld, gisteren gewandeld, zo dadelijk wandelen...

Mooi, hè?

Lightning's nieuwe touwhalster. Van touw gekocht op vakantie, op maat gemaakt door mijn vriend :)






De foto is overigens gemaakt door een stalgenoot. Bedankt.

Sneeuwpret

Ik gunde hem na afloop nog wel even vrij spelen en rollen in de sneeuw, samen met maatje Tarzan.

Sneeuwstorm

Toen ik pas onderweg was vond ik het helemaal niet leuk. Lightning was de eerste paar honderd meter nog aan het spelen in de sneeuw, maar toen we het veld in liepen wilde hij rechtsomkeert maken, terug naar huis. De wind waaide hard en de sneeuwvlokken boorden zich als ijspegeltjes in onze gezichten. Bah!

Maar ik had in Schimmert voor een centered riding les buiten afgesproken met iemand die een beetje (!?) wind wel lekker vond, dus door! Uiteindelijk 3,5 uur gereden en het was heerlijk zolang je de wind niet in je gezicht had.  

brrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr!

Winter

Er ligt sinds deze week nieuwe zand in de bak die nog niet bevroren is. Een super goed plan! Hoewel de thermometer aangeeft dat het om 2 uur 's middags nog maar -10 graden is, schijnt de zon en is het heerlijk rijden. Welkom winter, baai baai vies nat weer!

Wandelen

Nog even een stukje gewandeld. Beetje beweging en frisse lucht als ze zo vaak binnen staan. Aftellen tot we naar een andere stal gaan...

Het sneeuwt!

Hele kleine vlokjes.

18 oktober show Wanrooij

(Beter laat dan nooit bericht)

Ik was nog eens bij mijn favorite hengst Blue Quick Command (alias Billy) op wedstrijd gaan kijken. Het was alweer een jaar geleden. Ik had mij zowieso niet meer op de western wedstrijd scene laten zien omdat ik het spelletje “pest je paard” in de inrijbak niet altijd aan kan zien. Het was leuk om te zien dat Billy de wedstrijd (Limited Open) ook nog won en alwéér met een bronzen trofee ging lopen en weer de nodige NRHA verdiensten op zijn naam zette. Net tijdens de prijsuitrijking waren de batterijen van mijn camera leeg!

Kan het haast niet geloven, maar ze zijn zich aan het kwalificeren voor de WEG in Kentucky. Het is zo’n goed paard! *Reclame – reclame*

Ook trof ik wat oude bekenden en was het leuk bijpraten. Onze gefokte veulens Cody en Phoebe zijn blijkbaar in bekende en goede handen en ik mag er zelfs gaan kijken. Kwestie van even plannen natuurlijk. Cody is nu 4 jaar oud en loopt leuk in Duitse WRAN achtige circuits net over de grens. Phoebe is 3 en geniet nog van rust in Midden Limburg. En ook merrie Nina (de moeder van Cody) gaat het goed: ze heeft een veulen aan de zij van Star G Hot Peppy. Op de wedstrijd kon ik ook de vader van Cody, Great Kid Whiz, bewonderen.