☼ Lightning ☼

Slee pret video

2012-02-06T22:56:00.000+01:00

Slee pret

2012-02-06T22:07:00.000+01:00

Mooi wit

2012-02-05T12:11:00.000+01:00

billen met sneeuwvlokjes

Week van kou en sneeuw

2012-02-05T12:09:00.000+01:00

Dat paarden daar uitstekend tegen kunnen blijkt wel weer. Na het weekend gaat het sowieso altijd beter met hem (?) en de eerste paar weekdagen eet hij dan goed. De kou bleek geen enkel probleem en op stal hebben een aantal mensen zelfs de dekens af gedaan, blij dat die natte periode eindelijk (even) voorbij is. De paarden hebben in snel tempo geleerd de vorstvrije waterbak te gebruiken, ze moeten daarvoor een bal opzij duwen om toegang te krijgen tot het water. Wel heb ik elke avond met hem oefeningen gedaan en gewandeld. Gewoon in de wei en in de bak. Schoenen kan ik immers niet aandoen met sneeuw en zijn hoeven blijven erg gevoelig. In het begin van de week met de verse sneeuw ging dat prima, maar nu het ijs geworden is, is lopen weer een hele uitdaging. Vrijdag en gisteren merkte ik weer een teruggang en stond hij weer met lege buik en opgetrokken flanken. Het was wel rustig op de paddock omdat de paarden dicht tegen elkaar waren gaan staan. Lightning maakte van de gelegenheid gebruik om in de stal te gaan staan. Ik zag gisteren ook een buik vol stro als bewijs dat hij daar gelegen had. Fijn! En getuige een paar nieuwe happen uit zijn billen, is hij wat brutaler geweest.

Maandag

Dinsdag

Mooi uitzicht

Rolplekken in de sneeuw

Woensdag ochtend

Vrijdag, al slapend in het zonnetje

Hooi kan je ook gewoon van de pony's eten

Koud?

2012-01-31T15:40:00.000+01:00

Deze foto kreeg ik doorgestuurd van stal. Mooie foto, hè? Kijk mijn stoer paard daar staan met zijn vriendin aan de directieruif! Wat heb ik gisteren op hete kolen op mijn werk gezeten tot ik kon gaan. En afgelopen nacht en de nacht ervoor nu het kouder wordt en het maar blééf sneeuwen. "Als hij maar eet", was het enige dat ik kon denken. Want dan krijgt hij het niet koud. Op stal gevraagd of ze hem in de gaten wilden houden of hij stond te rillen. Gelukkig tot nu toe niet en hij lijkt sinds zondag ook beter te eten en staat er niet meer met ingevallen flanken bij. Gisteren liep hij ook heel goed (sneeuw is zachter!)en was zelfs brutaal en vroeg om een snoepje door zijn "stoer doen" oefening zelf aan te bieden. Omdat ik merk dat de beweging hem zo veel goed doet (logisch!), neem ik hem nu maar dagelijks mee de bak in. Donker of niet...
Zo, ik ga er dadelijk weer heen. Vannacht wordt het -11 graden, brrrrr!

Stukje wandelen

2012-01-29T21:40:00.000+01:00

Wel mooi weer, maar geen zin om met de koets te gaan... wandelen, altijd goed :)!

Eten

2012-01-28T08:42:00.000+01:00

De afgelopen paar dagen ben ik een paar keer per dag langs gereden om te kijken wat hij deed. Iedere keer als ik kom, staat hij namelijk zielig in een hoekje achterin. Af en toe zie ik hem eten, maar dat is steeds van korte duur. Ik dacht steeds dat het kwam omdat er geen plek was voor hem om te eten, maar donderdagavond (ik was er erg laat) was er wel plek, maar hij at even goed niet. Gisterochtend stond hij zelfs naast een ruif, en at er niet van! De paddock was vrij leeg, de meesten stonden op de wei. Hij eet wel wat ik hem geef, brokjes, pulp en ook hooi. En als ik hem terug zet bij een ruif, eet hij wel. Hij wordt nog steeds veel weggejaagd, maar er is door de dag genoeg gelegenheid voor hem om te eten als het rustig is.Ik begrijp dat het een hele omslag is om van een geprogrammeerde dag waar het eten werd klaargezet, het ineens zelf te moeten regelen, maar hij is er nu dik 4 maanden. Je denkt je paard het grootste geschenk te doen door hem natuurlijk te laten leven, en dan zie je dat het niet goed met hem gaat.Ik weet niet wat dat is met hem, waarom eet hij niet zelf?? Het is een paar weken goed gegaan, nu niet meer. Gelukkig komen er nu een paar dagen met beter weer. Ik hoop dat het dan beter zal gaan.

In de mest gelegen!

2012-01-24T17:02:00.002+01:00

Weer gereden

2012-01-22T21:29:00.001+01:00

Aangzien er op 5 februari een trail clinic is, werd het langzaam tijd om er weer eens op te gaan zitten. Sinds de wond op de rug had ik dat niet meer gedaan, nu twee maanden geleden. De wond is eindelijk genezen, maar ik aarzelde nog omdat hij soms door zijn achterbenen zakt. Dat ziet er vrij dramatisch uit en ik kon me zo voorstellen om met paard en al om te vallen. Toch geprobeerd na lang warm lopen aan de hand en het ging prima. Af en toe zakte hij door, maar niet zo erg en we hebben zelfs een stuk gedraafd.

Koetsles

2012-01-21T21:29:00.000+01:00

Vandaag had ik weer les. Hij loopt steeds rechter aan de wagen en daardoor ook iets voorwaartser en het is snel gecorrigeerd als hij scheef gaat. Ik leer problemen steeds meer voorwaarts oplossen zodat koets veiliger wordt en gemakkelijker. Kai let goed op en ziet alles! En Lightning lijkt koetsen echt fijn te vinden. Hij loopt nog steeds erg slecht op het beton, maar na een half uur warm stappen konden we zelfs een flink stuk draven.

Deken op

2012-01-20T21:26:00.003+01:00

Vandaag vond ik hem rillend van de kou in de regen. Hij eet weer slecht en kan zich dan niet warm houden. Ik word er moedeloos van. Ik heb hem een flinke bak pulp gepakt en een deken opgelegd en toen voelde hij zich al beter.

ROM voor Lightning!!

2012-01-09T21:34:00.001+01:00

Hij had er slechts 3 shows voor nodig!! Op naar de Superior!

Oliebollen met knollenrit

2012-01-08T21:23:00.000+01:00

Gisteren vertrokken we vol hoopvol richting Schimmert met Lightning voor de koets en vriendin Lala in de buurt. Hij liep niet meer zo slecht, maar toch twijfelde ik aan een rit van 3,5 uur. In het begin ging het goed, maar na een eerste drafje was mijn hoop weg. We hebben ons afgemeld en zijn terug naar huis gereden. Zo had hij zijn beweging toch gehad, maar geen lang rit hoeven doen.

Op stal bleek dat de dierenarts gekomen was voor een van de andere paarden die op dezelfde manier slecht liep, alleen zo veel erger dat ze niet meer van de plek te krijgen was. Zijn conclusie was dat de hoeven te kort gekapt waren. Dat zou bij Lightning ook wel kunnen, alleen niet van het kappen, maar wel van slijtage op het beton. Ze komen nu uit zichzelf niet meer op de wei en staan dus de hele dag op nat beton. Daar slijten ze sneller van af dan dat ze bij kunnen groeien. Het lijkt niet zo erg, maar hij loopt er toch slecht van. De spieren worden dan ook stijf van al dat verkrampte lopen. Toch de hoeven! Helaas kan ik hier niet veel aan doen buiten goede voeding en hem in beweging houden.

Nieuwjaar

2012-01-07T15:42:00.000+01:00

We zijn alweer een week het nieuwe jaar in en hebben een paar kletsnatte weken achter de rug. Daar worden mensen en paarden best chagrijnig van. Maandag was ik met hem gaan wandelen en hij presteerde het 3 keer om tegen me aan te lopen. Dáár moet ik dus extra op gaan letten, hij was erg brutaal. Grappig genoeg was hij ook brutaal in de groep, want hij banjerde stoer de paddock op en joeg de anderen uit de stal!

Wat me ook opviel was dat hij erg slecht liep en af en toe door een achterbeen zakte. Dinsdagmiddag dus in de bak met hem en ik heb hem meteen geleerd om aan het touw, maar op een afstand van een meter of drie, rechtdoor te lopen zodat ik hem goed kon bekijken. Daar deed hij het een keer en kon ik verder geen kreupelheid bespeuren en heb gewoon grondwerk gedaan. De schouderoptiloefeningen begint hij leuk te vinden! Leuk om te zien hoe ze zichzelf zo kunnen motiveren.

De andere dagen was het weer gewoon veel te slecht om veel te kunnen doen en het donker hielp niet mee. Wandelen wilde ik hem niet aandoen omdat hij zo'n zere voeten leek te hebben. Er waren overigens meerdere paarden die er last van hadden en we (de eigenaren) weten het aan het beton. Iemand anders dacht dat het van de voordroog kwam en ik was ook bang voor bevangenheid. Omdat hij ook weer een aardig laagje spek heeft gebouwd (goed hè!!), heb ik zijn krachtvoer dan nu maar wat afgebouwd.

Vandaag heb ik dan weer grondwerk gedaan en gelongeerd. Tijdens het werk ging hij steeds beter lopen en zakte alleen in het begin een paar keer door een achterbeen. Daarna heb ik hem nog gemasseerd en ik vond zijn spieren erg hard. Die smolten bij de massage en na nog wat rekoefeningen en een bak bietenpulp, liep hij zonder doorzakken weer over het beton.

Morgen gaan we dus gewoon meedoen met de oliebollenrit. De beweging lijkt hem goed te doen, hoeveel bewijs heb ik nog nodig? Het kan simpelweg aan het vele stilstaan in de regen liggen.

Ik ving ook nog op (de staleigenaren zijn terug van vakantie), dat met het vuurwerk op oudejaarsavond, de paarden een paar keer heen en weer gegaloppeerd hebben tussen de paddock en achter de bak. Dat is een lang modderglibberpad (woord van het jaar 2012?) en ik kan me zo voorstellen dat hij zich daarbij e.e.a. verrekt heeft.

Kudde

2011-12-28T20:00:00.000+01:00

Als er hooi wordt bijgevuld, dan wordt de kudde even naar de wei gejaagd zodat de tractor zijn werk kan doen (paarden bang voor de tractor? ze lopen er gewoon tegenaan!).
Net op dat moment zet ik Lightning terug. Hij is niet erg onder de indruk dat hij daar alleen staat en de kudde net over de heuvel voorbij galoppeert.

Buitenpaard

2011-12-19T09:08:00.000+01:00

Een pleonasme natuurlijk, maar in deze betekenis als nadruk bedoeld...
We zijn gisteren met de koets weggeweest en hij was fit genoeg. Hij was wat ingevallen, en dan maak ik me meteen zorgen. Maar als ik zie hoe hij nu in de groep is, dan ben ik het geruzie van de eerste maanden nog niet vergeten en hij gelukkig wel! Hij stapt vol vertrouwen tussen de anderen door en weet waar hij wel en niet gaan kan. Hij heeft zijn favoriete hooiplekken en als hij weggejaagd wordt, blijft hij in de buurt en probeert het vrijwel meteen weer, zelfs bij de "bullies". En omdat hij het netjes vraagt, mag het nu ook.
Hij stond gisteren in een verstopt hoekje met zijn vriendinnetje Furi samen te slapen. Ik heb ook het vermoeden (gezien de natte zandplekken aan één kant) dat hij 's nachts in het natte zand gaat liggen. Het is een echt buitenpaard aan 't worden. Het allerleukste vind ik nog steeds dat je de paarden zo duidelijk ziet beslissen wat ze willen doen. Het meer paard zijn, maakt hem nu ook alerter op zijn omgeving. Voorheen besliste ik alles: wat hij at, wanneer hij at, wanneer hij naar buiten en binnen ging, èn waar het veilig was en waar we heen gingen. Nu moet hij bijna alles zelf beslissen (als hij zijn krachtvoer niet lust of hoeft, laat hij het staan!) en let hij ook meer op.

Wollig

2011-12-19T08:56:00.000+01:00

Vies weer

2011-12-14T15:51:00.001+01:00

Wat een heerlijk gezicht als ik aankom: hij staat hooi te eten onder een afdak!

Dip

2011-12-14T08:40:00.000+01:00

Het begint een aardig vervolgverhaal te worden: de aanpassing van luxe paard terug naar de "natuur".

Omdat het zandstuk na de regen van afgelopen week in een zooitje is veranderd, zijn alle ruiven op het betonstuk geplaatst. Ik schat dat dat ongeveer 15x50m is. Daar staan nu dus 24 paarden op. Veel ruimte om te bewegen is er bij gevolg niet. Ze kunnen de weides nog steeds in, maar ze blijven logischerwijze staan waar er eten is. De ruzie is weer deels terug, gelukkig niet zo erg als eerst. De drie ruiven staan nu ook zo dicht op elkaar dat de paarden kont aan kont staan. De hooibakken zijn nu onder de overkappingen geplaatst zodat het hooi droog blijft. Zo staan er iig een paarden paarden onder dak. Want dat doen ze dus niet. Regen of geen regen, ze blijven buiten staan.

Nu zie ik Lightning weer afvallen. Hij eet wel nog, dus of het van de stress is? Of van de natte kou?

Onweersbui met hagel

2011-12-07T14:46:00.000+01:00

De titel van dit bericht laat niet meer veel te raden over. Na een nacht van regen, klaarde het vanmorgen op en ik was zo optimistisch gestemd dat ik mijn regenbroek uit liet.

Ik had koetsles. We vertrokken met een waterig zonnetje dat voorzichtig doorbrak. Ik wilde wat heuveltraining doen, dus eerst de Raarberg naar beneden. *Rommel rommel rommel* "Is dat een vliegtuig of onweer?" ROMMEL!! Ok, onweer dus. Midden in het veld met een ijzeren karretje en bliksemafleider (lees zweep) in de hand, besloten we de inmiddels ingeslagen veldweg naar beneden te volgen en daar om te draaien (om prikkeldraadongelukken te voorkomen). Daar stond de hagelbui ons op te wachten! Om een lang verhaal kort te maken, keerden we snel om, en in een drafje terug naar huis - de neiging bedwingend om direct door de deur de poetsplaats op de rijden. Zal niet nodig zijn te vermelden dat alles doornat was. De koets is nu ook meteen schoon!
Jammer van de les....

Bal

2011-12-05T18:50:00.001+01:00

Een aantal weken geleden hadden we op stal een workshop "natuurlijke rijkunst", wat erop neerkwam dat het een cursus "gymnastiseer je paard" was. Heel welkom. Zij leerde ons om het paard de schouders te laten liften zonder trek- en duwwerk: het paard deed het zelf. De oefeningen kreeg ze voor elkaar met snoep. Een oefening was om het paard zijn hoofd in een bepaalde houding te zetten waardoor hij zijn bovenhalsspieren gebruikte, zijn schouders oprichtte, zijn bekken kantelde en zijn rug gebruikte.

Een goede hulp daarvoor was een fitnessbal. Die had ik toevallig al een aantal maanden geleden gekocht om met Lightning te gaan voetballen als Mia nog eens les had (5 jaar). Dat voetballen kwam er niet van, maar als ik de bal toch had? Dus, bal opgepompt, in de auto (nam de hele achterbank in beslag!) en daar in de bak. Vol goede moed Lightning mee èn een emmer snoep. Na 2 snoepjes snapte hij dat hij tegen de bal moest schoppen. Helaas deed hij dat zonder enige motivatie of oprichting van de schouders en stapte naast de bal (wat ligt dat stomme ding hier steeds in de weg?) om zijn snoep te komen halen. Toen hij dat niet kreeg, liep hij weg. Het snoep was het niet waard! Zo grappig, maar ook frustrerend. Helaas, dit werkte dus niet. Als ik hem mee leidde, dan schopte hij er wel tegen, maar nog steeds zonder de verwachte houding aan te nemen.

Ik had er niet meer aan gedacht, en er zelfs ook niet meer over geschreven tot gisteren. Gisteren gingen we met de koets de Lange Raarberg op. Het was mooi te zien hoe het zou moeten: hals erop, schouders moesten wel en duwen met die achterbenen! Ik realiseerde me toen dat we het al heel goed voor elkaar hebben om hem zijn rug te laten gebruiken. Doordat de connectie bij hem gebroken is, die er bij andere paarden voor zorgt dat als het bekken kantelt, de schouders opkomen (probeer het ook zelf eens op handen en knieën!?!), krijgen we zijn rug wel aan het werk, maar zijn hals (nog) niet.

Gelukkig heb ik laatst een artikel gelezen over heuveltraining. Zo proberen of we zijn hals in de goede houding kunnen krijgen en zijn schouders omhoog. Ook ben ik nu veel met de lange lijnen aan het werk en dat gaat ook best goed (hij heeft een flinke wond op zijn rug waardoor er geen zadel op kan). De rug heeft ongeveer een jaar geduurd, nu de hals nog en dan hebben we een gebalanceerd paard J. Zo kan hij jaren mee!

Weer blij

2011-12-05T13:47:00.001+01:00

Mijn paardje zit weer beter in zijn vel. Het glanst weer en er zit weer wat leven in hem. Ik heb het idee dat hij eindelijk gewend is aan zijn nieuwe plek.

Geen nieuws, goed nieuws?

2011-11-26T10:23:00.000+01:00

Al bijna twee weken niet meer geschreven.... niet dat er niks te melden valt, het kwam er gewoon niet van.

Het gaat op dit moment best goed met hem. Vorig weekend en de dagen erna had hij weer een dip en at slecht van het hooi. Dan is het wat drukker op het betonstuk en dan durft hij niet. De energie neemt dan af en ik wil hem toch zijn beweging geven. Dan zakt hij in en wil niet meer. Begin van de week heb ik hem dan weer "apart" gezet om hooi te geven. "Apart" omdat het een stukje achter de rijbak is waar twee voerbakken staan. Hij kan er zelf in en uit. Daar kan hij ongestoord eten, mits de andere paarden niet merken dat daar hooi ligt. Donderdag stond hij te eten aan een hooiruif toen ik kwam en later stond hij ernaast te slapen. Dan zal hij de buik wel vol hebben! Gisteren had hij zelfs de ruif voor zich alleen. Je merkt dan meteen dat hij brutaler is. Met longeren dreigde hij zelfs even met bokken :). (Dat ik daar al blij mee zou zijn!! Er zit léven in!)

De dip deze week ging ook samen met een vieze wond op zijn rug. Ik wilde de haren weghalen, maar ze zaten vast aan een lap losse huid die ik zo kon optillen. Getsie. Weer maar de wondzalf gepakt en terwijl ik mezelf probeerde af te leiden mijn hand daarin gestopt om de zalf erop te doen. Dus weer een paar weken geen zadel op zijn rug; ik heb de lange lijnen uit het stof gehaald.

Dierentolk

2011-11-14T13:02:00.000+01:00

Uit nieuwsgierigheid en de richting een beetje kwijt, heb ik een dierentolk ingeschakeld om Lightning te vragen of ik goed voor hem zorg en of hij weer wil verhuizen en op stal wil staan.

De gedachte is dat dieren beelden doorgeven, zonder toekomst of verleden, zonder interpretatie. Herinneringen kunnen wel voorkomen, maar zijn niet tijdsgebonden. De dierentolk beschijft die beelden dan voor mij. Sommige dingen waren herkenbaar, sommige dingen totaal niet. En soms wordt je weer op signalen gewezen die je hebt leren negeren, soms denk je iets te zien waar hij geen last van heeft.

Wat gaf hij door?

- vos paardje

- gepaste plek in de kudde

- jagen en gejaagd worden

- achteruit lopen

- dekken

- nieuwe paden

- koets + vrijheid

- overdreven lichtrijdend meisje

- spanning bij rijden

- aanhoudende buikpijn

- banaan

- voorhoeven pijn

- over de kop in de sloot

- niet zielig

Wat me opvalt is dat er geen paardenvrienden uit zijn verleden naar boven komen en ook geen andere mensen buiten mijzelf. Hij laat Klavier niet zien, en ook geen andere weiden. Het vosje kan Furi zijn, zijn nieuwe vriendin, hoeft natuurlijk niet. Het overdreven lichtrijdende meisje ben ik waarschijnlijk zelf en het is geen nieuws dat rijden geen vrolijke bezigheid is voor hem. Mijn spanning en onvermogen om fatsoenlijk mee te bewegen verbeteren maar heel langzaam. Wel fijn om te horen dat hij koetsen zo fijn vindt als ik dacht.

Van die buikpijn schrok ik zelf wel even. Ik kwam naast haar en hem staan toen ze dat zij, raakte hem aan en kreeg zelf een golf van misselijkheid over me heen. Later toen ik terugdacht, heb ik daar een tijd geleden de DA voor laten komen. Hij had steeds zo’n kramp. Volgens de DA was het niks. Het is ontstaan na ontwormen met Moxidectine. Hij had al jaren last van diaree (ook geen ramp volgens de DA, kwam door kuilvoer), en toen ik een keer op wormen heb getest kwam eruit dat hij een hoge besmetting van Strongyliden had. Normaal ontwormde ik altijd met Ivermectine, en dat doodt de spoelworm zelf wel maar de larve niet. Sinds die ontworming heeft hij geen diarree meer gehad, maar had hij wel steeds kramp. Omdat de DA zei dat het niks was, heb ik het verder genegeerd. Met het slechte eten werd het wel weer erger. Nu heb ik een licht verteerbare brok gekocht. Baat het niet…. Verder zal het helpen als hij gewoon beter gaat eten en daar dan 24h de kans voor krijgt. En die banaan heb ik voor hem gekocht, maar die werd direct uitgespugd zoals ik verwacht had. LOL.

Bij de pijn in de voorhoeven kan ik me zelf niks voorstellen. Kan evt. zijn gevoeligheid op stenen aangeven, maar hij draagt hoefschoenen als hij gereden wordt en hij is nooit bevangen geweest (klop-klop).

Ook het over de kop in de sloot is bij mijn weten nooit gebeurd…. Hij viel vroeger wel regelmatig, maar in een sloot?? Het was het beeld wat ze doorkreeg toen ik naar een trauma vroeg dat me kan vertellen hóe hij zijn nek gebroken heeft. Het was voor mijn tijd zei ze. In een vorig leven dan zeker? I.i.g. kan ik deze niet verklaren.

En niet zielig? Kom maar op, stoer paard! Laat maar zien wie je bent. Aangezien ik van verhuizen wel een gewoonte heb gemaakt (nieuwe paden), ga ik proberen hem in Raar te laten. Het vergt aanpassing van zijn kant, en loslaten van de mijne. Of ik hem er een plezier mee doe, weet ik niet, maar hij kan zo i.i.g. natuurlijker leven en hij heeft even geen verhuisstress.

Ik moest nog het meest lachen om het wevende paard... dat doet er inderdaad een!

De tolk schreef zelf ook een verslag. Lees het hier (ik ben trouwens Silvia ;)).

Route van vandaag

2011-11-13T17:20:00.001+01:00

Grotere kaart weergeven

Ik heb een beetje geknuddeld in Google maps. Wij konden op plaatsen wel door waar Google denkt van niet, dus her en der zitten er cirkels in die we niet gereden hebben. Ik hoop dat het ongeveer klopt, want ik was geregeld de weg kwijt.

"Ik wil ook op de foto". Hij hinnikte op Lala toen hij haar weer zag. Onderweg was hij erg langzaam in stap, maar in draf en galop liep hij gewoon normaal. Hij lijkt niet veel van zijn kracht verloren te zijn.

Het was rustig op de paddock, een heerlijk tafereel. Er was bijna niemand op stal en de mist leek een geluidsdemper. Het enige dat ik hoorde was het kauwen van de paarden.

Gezellig samen eten

2011-11-12T17:55:00.001+01:00

Vanmorgen twijfelde ik weer even. Gisteren heb ik hem niet zien eten, maar was hij wel actief en fit genoeg. Vanmorgen stond hij te slapen in de wei, maar leek leeg en had volgens mij geen voer in zijn darmen. We zijn een stuk gaan wandelen, maar erna had hij geen zin in brokjes. Hooi hoefde hij ook niet, eventjes maar tot hij werd weggejaagd. Toen liep hij de wei in en ging mest ruiken. Tja, hij kan zelf kiezen. Dan moet ik ook leren vertouwen dat hij eet als hij honger heeft. Van de wei eten de paarden momenteel niet. Er wordt zeer regelmatig mest gesleept, dus ik vermoed dat bij gebrek aan regen, het gras permanent naar mest ruikt...
Deze foto kreeg ik vanavond doorgestuurd. Het is Furi natuurlijk, waar hij samen mee staat. Hij is zooooo lief met zijn vriendinnetje!

Hij begint het te snappen...

2011-11-09T18:42:00.000+01:00

Sinds een paar dagen ben ik hem aan het wijzen hoe hij aan de ruif moet eten. Ik zoek dan lege plekken voor hem op en wijs hem de weg. De beloning is makkelijk: hooi. Als hij echter meteen weer wordt weggejaagd, geeft hij op. De kudde zegt dat hij niet mag eten en aangezien hij het laagst in rang staat, doet hij dat ook niet. Wij vinden dat zielig, maar het werkt zo bij paarden. Toch gaan wij ons daar niet bij neerleggen. Hij kan immers geen plek voor zichzelf zoeken.

Maandag hebben ze twee hooibakken naar de zandpaddock verplaatst. Dat maakt een enorm verschil. Het is nu veel rustiger rond de hooiplaatsen. Ook is een nieuwe weide open. Dan krijgt hij al iets langer de kans om te eten. Ze hadden ook een stuk voor hem afgezet waar hij apart kon eten. Zonder energie zou hij helemaal niet meer durven.

Gisteren was er ineens een doorbraak. Hij stond suf te kijken toen ik kwam en ik ging weer wijzen, want het was best rustig en er was voldoende plaats. Het duurde even, maar hij heeft toen een half uur samen met een ander paard uit een ruif staan eten. Hij werd weer weggejaagd, en ik heb hem naar een andere ruif geleid. Ook had ik meer hooiplaatsen gemaakt waardoor de dominante paarden daar stonden. Uiteindelijk ben ik weggegaan na 2 uur en hem aan de ruif laten staan. Hij stond er tussen 5 andere paarden waaronder zijn vriendinnetje Furi. 's Avonds kreeg ik nog een bericht en een foto dat hij er nog steeds stond.

Vanmorgen kreeg ik weer een foto dat hij stond te eten.

Toen ik vanmiddag daar kwam, hadden ze hem toch weer even apart gezet, hem zelfs bij een ruif weggehaald. Na het rijden was de betonplaats verlaten, en maakte hij dankbaar van de gelegenheid gebruik.

Buitenrit

2011-11-06T17:36:00.000+01:00

Vandaag zijn we nog eens buiten gaan rijden. Vooraf gevoerd, dus het zou moeten gaan. De route liep door het bos, best spannend (voor mij): bruggetje (ik werd een beetje bleek), smalle paadjes bergop en -af onder takken door, versperd door omgevallen bomen en voorzien van een afgrond. "Vroeger ging ik hier altijd crossen", zei iemand. Ikke niet!

Maar wat hebben we van de omgeving genoten met alle mooie herfstkleuren.

Buikje vol gegeten

2011-11-06T17:28:00.002+01:00

Clinic Natuurlijke rijkunst

2011-11-05T22:20:00.000+01:00

De clinic begon met een theorie gedeelte over waarom we onze paarden niet in de krul moesten trekken. Dat doet op onze stal zowieso niemand, dus er werd instemmend meegeknikt. Ze legde ook uit hoe het ideale plaatje eruit zag en waarom (welke spieren zijn nodig en hoe werkt het mechanisch) en welke oefeningen je daarvoor moest doen. Zij kwam tot de conclusie dat de juiste houding vanzelf komt bij de juiste gymnastisering. Precies de "oude" dressuurgedachte en de wetenschap van Andrew McLean. De manier waarop ze de paarden de oefeningen liet doen, was wat minder wetenschappelijk onderbouwd. De mens diende hier als snoepautomaat! Ach, als het maar werkt. In zo'n clinic is dat natuurlijk ideaal, omdat je snel resultaat krijgt. Uiteindelijk zul je toch met druk en loslaten moeten werken, en dat deed ze (misschien onbewust) ook.

Lighting en ik deden ook mee aan het praktijkgedeelte. Ik was er niet helemaal bij door alle "magere-paard-stress", dus we hielden het bij één oefening om hem te leren zijn bovenste nekspier beter te gebruiken, waardoor hij zijn rug op de juiste manier omhoog zou moeten brengen en zijn achterhand onder. We hebben niet lang gewerkt, maar hij viel nog tijdens de clinic in slaap. De oefening is niet heel inspannend, dus we gaan er morgen mee verder.

Mager

2011-11-05T22:07:00.000+01:00

Lightning valt elke dag een beetje meer af. Hij durft niet te eten als er andere paarden in de buurt staan. Dat geldt op de verharde plaats, maar ook op de wei. Als hij een mens ziet, komt hij hoopvol aan om te kijken of hij gevoerd wordt. Dat is, denk ik, het hele probleem. Hij is 10 jaar lang gewend geweest dat hem zijn eten gebracht werd, nu moet hij het zelf gaan halen. En als hij dat probeert, wordt hij weggejaagd. Ik heb de hoeveelheid krachtvoer al opgevoerd, maar hij is nooit zo'n krachtvoereter geweest en hij eet het in kleine beetjes met lange tanden op. En die pluk hooi die ik hem dagelijks geef is niet voldoende. Ik kan er moeilijk 15 uur per dag naast gaan staan. En het is nog niet eens slecht weer. Als het 's nachts kouder wordt, dan zal hij nòg meer moeten eten. Werken wil hij al helemaal niet meer. Van stal mag ik hem in een stuk apart zetten. Ik moet dan wel anderen op stal gaan vragen of ze me daarbij willen helpen. Dat betekent erin zetten met een ander paard, hooi gaan brengen en hem er na een uurtje of twee weer uithalen. Je kan hem daar ook niet laten staan, weg van de kudde, zonder beschutting. We gaan het proberen!

Soms denk ik "ik ga maar weer verhuizen en een andere stal zoeken", maar iets zegt me geduld te hebben en het te proberen. Hij is in ieder geval een stuk soepeler en beweegt zijn nek veel gemakkelijker. Ook heeft hij geen last van zijn rug meer gehad sinds hij daar is. Buiten het apatische gedrag omdat hij geen energie heeft, heeft hij waarschijnlijk geen pijn meer.

Gezellige foto

2011-11-01T22:09:00.000+01:00

Deze foto kreeg ik van een stalgenoot. Hij staat hier o.a. met zijn merries Fury (deken) en Petit (zwarte pony vooraan).

Hooi eten

2011-10-31T20:28:00.000+01:00

Deze foto kreeg ik net van stal doorgestuurd. Lief hè? Overigens is de merrie waar hij mee samen staat er een waar weinig anderen bij in de buurt mogen komen.

Menles

2011-10-30T16:11:00.000+01:00

Vandaag had ik menles omdat hij altijd zo scheef voor de koets loopt en ik dat niet opgelost kreeg. Kai Nicolaes kwam. Eerst bekeken we de koets. Dat had ik natuurlijk zelf ook kunnen doen, want het was overduidelijk dat de lamoen hartstikke scheef was: uit het lood naar voren toe en ook ongelijk. Ik was er zo van overtuigd dat het aan zijn eigen scheefheid lag (al had Eron die er echt wel uitgereden) en/of aan mijn besturing.

Er stond nog een koets op stal (een sjieke grote familiewagen) die ik mocht lenen en de les kon toch doorgaan. In het begin vond hij dat maar zwaar, maar we hadden de mogelijkheid om alleen op het vlakke rijden. Al heel snel ging hij toch weer scheef lopen en kregen we de kans om te oefenen. Hij deed voor hoe het moest (en reet hem niet naar achteren zoals de andere menners die hem wel eens vast hebben gehad) en dat werkte. Na 3 keer proberen ging het mij ook steeds beter af en na 10 keer ging hij uit zichzelf al veel rechter lopen. Ik liet hem o.a. veel te veel en ook te abrupt los. Nageven is niet losgooien! Oh ja.... Zacht contact maken, meebewegen en toegeven. Bij het contact heeft hij wel de neiging om langzamer te gaan lopen. Dat is ook logisch want dat is normaal de rem. Maar als ik netjes meebeweeg is dat ook veel minder. Concentreren!

De stijl van Kai beviel me ook goed. Het kwam erg paardvriendelijk over en daar hou ik (natuurlijk!) wel erg van. Hij praatte aan een stuk door en af en toe moest ik wel vragen om het nog eens te zeggen. Ik kan helaas maar een ding tegelijk als ik op moet letten. Uiteindelijk zijn we een heel stuk verder gekomen. Nu nog een nieuwe lamoen en dan kunnen we verder!

Gelukkig had ik hem vooraf ook nog wat brok gevoerd zodat hij tenminste een beetje zou lopen. Dat werkte goed. Zodra we terug waren ging hij in een wei staan slapen.

Hooi

2011-10-29T19:48:00.001+02:00

Deze week heb ik drie keer gereden. Vandaag zou ik dan lekker buiten gaan rijden en morgen heb ik menles. Echter met rijden was hij deze week niet vooruit te branden! Het werd alleen maar erger. Hij krijgt niet genoeg energie binnen en ik ben daarom ook niet geweest. "Hij is niet te mager", zeggen mijn medestalgenoten. Daar gaat het ook niet om. Hij valt af en de winter is nog niet eens begonnen. En hij wil niet meer lopen. Zijn hoofd hangt op half 7 van pure vermoeidheid. Ja, hij moet nu 24h bezig zijn, maar dan nog. Er is nu gewoon niet genoeg hooi voor iedereen. Er zijn 2-3 bakken hooi (de rest bevat stro) en als de dominantere paarden klaar zijn met eten, dan is het hooi ook op. "Dan heeft hij niet genoeg honger" opperde iemand. Dus de dominante paarden hebben wel genoeg honger? Bovendien zijn paarden gemaakt om 15-20h per dag te eten, dus ze hebben geen honger vergelijkbaar met mensen. Hij scharrelt wat restjes bij elkaar en verder heeft hij pech. Het moet toch niet zo zijn dat je alleen paarden die nauwelijks in conditie hoeven te blijven "natuurlijk" kunt houden? Een sportpaard (nou ja...) moet toch ook paard kunnen zijn? Ik vind dat ik die keuze niet zou hoeven maken en dat mijn paard de gelegenheid moet hebben om ruim voldoende te eten. Ik kreeg wel 100 tips en meningen wat ik anders moet doen. Het enige dat hij nodig heeft is voldoende hooi, niet 100 redenen waarom hij géén hooi nodig zou hebben.
Maar de afspraak is dat alle bakken met hooi vol komen en dat er 10 kilo hooi per paard per dag beschikbaar is vanaf november. Dat is het pas volgende week, dus ik vertrouw erop dat het goed komt. Ik had het er vandaag gewoon even mee gehad.

Kant A en kant B

2011-10-27T19:48:00.000+02:00

Weer begonnen met rijden

2011-10-25T13:29:00.001+02:00

Osteopaat

2011-10-23T09:02:00.000+02:00

Gisteren kwam er een leerling osteopaat naar stal. Omdat ik weer wil beginnen met rijden na de valpartij, maak ik van de gelegenheid gebruik om hem snel even te laten nakijken. Buiten een achterbeen dat niet wil strekken en het ander dat niet wil buigen, zit alles nog los. Gelukkig! de vele beweging doet hem blijkbaar goed, want het is de eerste keer dat hij zo los is. Ik merk wel dat zijn nek nu vaster zit, maar daar kan niemand iets aan doen. Hij had ook koude zones op zijn lijf door slechte doorbloeding door de nek. Hij struikelt ook soms weer. Ik zal snel merken als hij weer moet werken of het minder wordt.

Er is nu ook hooi op de paddock, dus ik had een paard vol krassen verwacht. Ook dat was gelukkig niet zo. Volgens anderen had hij er rustig van staan eten voordat ik aankwam.

Paardengedrag

2011-10-18T15:19:00.000+02:00

Gisteren kwam ik op stal toen Lightning net kwam aangewandeld. Van de wei, over het pad, door de zand/rolplaats (even pauze) en door over het beton naar het stro. Het was stil op het betonstuk en hij weet dat precies.

Zoals het in de natuur ook gebeurt bij een hengst zonder eigen kudde, staat hij meestal alleen als er geen merries hengstig zijn. Soms speelt hij met een van de jonge ruinen. Zo ook nu. Ik pak hem toch even, ondanks dat ik zo kan genieten van dit gedrag en hem dan eigenlijk niet wil storen. Maar hij kan 22-23 uur per dag paard zijn en nu is het mijn beurt. Ik heb zijn wonden verzorgd en zet hem terug. Omdat het betonstuk nu druk is en er een aantal paarden staan die hem wegjagen, zet ik hem op het pad. Hij gaat even spelen met "baby" Henson (foto), maar blijft wel op het zand. Boos paard komt langs en wil hem wegjagen, maar ik ga ertussen staan. Lightning loopt weer richting betonstuk zo van "die is weg!". Dan komen er weer twee boze paarden aan en hij komt weer achter me staan totdat ze langs zijn. Ik weet dat het nu velig is en loop voor hem uit. Hij volgt (en dat zal hij normaal niet snel doen uit zichzelf!) en zoekt zijn stroplekje weer op. Ik begin de paardentaal steeds beter te leren. Nederlands, dialect, Engels, Duits, kattentaal en paardentaal....

Het viel me ook op dat hij eindelijk lekker wollig begint te worden. Ik ben er blij mee, dan heeft hij tenminste een goede bescherming tegen weer en wind. Andere paardenbezitters raken vast in paniek bij de gedachte aan het uitstappen van bezwete paarden het het verwijderen van modder uit de lange haren.
Ook een goed teken dat hij al twee dagen geen nieuwe wonden heeft. Als dat een week goed gaat, verhuis ik mijn kast (aka zadelkamer)!

Doe ik er goed aan?

2011-10-13T18:08:00.001+02:00

Die vraag stel ik me dagelijks. Vele paardeneigenaren zullen het herkennen, al heb ik het tot kunst verheven! Nu vond ik hem alleen in zijn weitje: Petit was uitgebroken, alle weiden waren open en aan de modder op zijn benen te zien waren ze onrustig geweest. Dan kon ik hem net zo goed terug in de kudde zetten. Of zouden ze hem weer plagen of zou hij hek doen zodat alles weer open gaat?

Weer buiten

2011-10-12T13:30:00.002+02:00

Lightning en nieuwe Shet vriendin Petit vonden het samen wel gezellig op stal. Ze gingen zelfs liggen (getuige de mestvlekken). Natuurlijk is ze hengstig geworden.

Vanmorgen kwam de dierenarts het verband wisselen. Het zag er goed uit, maar het moet nu opdrogen. Van binnen was het allemaal netjes dichtgegroeid. Terug in de kudde was wat veel van het goede, maar met nog natte en bloedende wonden in de mest gaan staan, was ook geen goed plan. Nu hebben ze samen een stukje dat apart is afgezet. Zo kan hij toch bewegen, maar blijft het wel schoon en kan het opdrogen.

Bruggetje

2011-10-09T18:50:00.000+02:00

Het was een smal bruggetje, ergens in het bos in Waterval. We hadden al een flink stuk gelopen door Vogelzang, Schietekoven, Meerssen en weer terug. Ik probeerde even door het kleine beekje te gaan, maar hij vindt dat niks en wil liever over de brug. Mijn medewandelaarster vond de brug te gevaarlijk en ging er wel langs. Om te voorkomen dat hij vanuit het beekje op de brug zou springen, ging ik wel over de brug. Achter me hoorde ik hem glijden....

Er gaat vanalles door me heen sinds het gebeurde. Het meest voorkomende is dat ik mijn paard verwond heb. En dat ik nooit over dat gladde bruggetje had moeten gaan. Hij staat nu noodgedwongen op stal, dankzij de hulp van de mensen van stal. In principe hebben ze daar namelijk geen stallen, maar voor hem werd de schuur uitgeruimd en een brave kleine pony van de wei geplukt die het nu zonder haar vaste vriend moet stellen. Ik probeer niet te denken aan de rekening van de dierenarts.

Eigenlijk mag ik nog blij zijn met deze afloop. Het zal weer helen. Het had veel erger kunnen aflopen. Gek genoeg is zijn linker been het meest beschadigd aan de binnenkant, terwijl hij rechts naast het bruggetje is beland. Het gebeurde achter me, dus ik kon het niet goed zien. Leermoment: ga nooit over een bruggetje als het zo smal is dat je niet naast hem kunt. Zeker niet als het spekglad is. Zou je niet zeggen dat iemand die zo voorzichtig is als ik, zulke stomme fouten maakt!

Combi pony

2011-10-08T18:03:00.000+02:00

Vandaag mocht ik een dressuurzadel lenen. Mijn eigen zadel stoot namelijk tegen zijn heupwond aan. Dat geneest nu goed, maar je kan er niet op gaan zitten.... Zo kan ik toch zijn conditie een beetje op peil houden.

Op een dressuurzadel rijden stond op mijn wensenlijstje. Dat had ik nog nooit gedaan. Het zat heerlijk, moet ik toegeven. Heel veel steun aan die lange kniewrongen en een normale rechte positie. Alleen heb je niks voor je. Dat dwong me om meer naar achteren te zitten. en het opstappen is een kunst op zich. Ik vind het toch een stuk lastiger dan mijn westernzadel. Voor Lightning lijkt het wel alsof hij makkelijker loopt zonder al die ballast op zijn rug.

Mijn eigen Engels zadel ligt in een tweedehands winkel. Daar kon ik echt niet op rijden. Het is een veelzijdigheidszadel, en ik vind het niet lekker zitten (lees: ik kieper ernaast!).

Furi

2011-10-08T14:09:00.000+02:00

Furi, ik heb een bloemetje voor je meegebracht

Deze foto kreeg ik van de pensionhouder: LIEFDE IS: samen schuilen onder een boom.

Gisteravond was de eigenaar van Furi er ook en gingen ze tegelijk terug de paddock in. Als het niet tè druk is, zet ik hem altijd direct op het verharde stuk waar het water en gerstestro ligt. Daar blijft hij dan meestal even hangen voor hij terug naar de weide loopt. Nu was Furi er dus ook bij en stonden ze samen gezellig stro te eten.

Lightning, ga je mee?

2011-10-06T21:16:00.000+02:00

Gelukkig begint Lightning een beetje te leren wie wel te vertrouwen is en wie niet. Deze lieve, zeer ongevaarlijke en tikje brutale jaarling, pakte zo het touw van mij af. Ik moest wel erg lachen om dit tafereel.

Voorstellen

2011-10-05T21:45:00.000+02:00

Furi

Milka, de Henson merrie

Bailey, de KWPN merrie

Vandaag was hij al zijn vriendinnen weer kwijt. Hij stond wel te roepen en over de mest heen te plassen en valt zichbaar af van alle inspanningen.

Vandaag

2011-10-04T22:45:00.000+02:00

Even kort: vandaag geen wonden (klop - klop), wel een balk uit de rijbak gesloopt... (ruzie met een ruin).
Hij heeft een nieuwe vriendin: een bruine KWPN merrie. Lijkt er meer op.

Wonden van de dag

2011-10-03T19:48:00.011+02:00

Vanmorgen een redelijk diepe kras op zijn zij en vanavond twee hoefafdrukken op zijn billen.

Toen zijn merrie Furi naar binnen ging om te eten, moest hij er wel achteraan. De anderen die volgden werden op afstand gehouden. Hij weert zich dus wel. Van de ijzeren hekken rond de bomen heb ik de uitstekende pinnen met een hamer en tang naar binnen gebogen. Wel zo veilig en al een ding minder waaraan hij zich kan bezeren.

Nieuwe wond

2011-10-02T13:04:00.000+02:00

Vanmorgen vond ik hem samen met een van zijn nieuwe merries, gewond aan zijn achterbenen. Het lijkt op prikkeldraad. Daar zit wel gewone (stroom) draad voor, maar dan kan je een onderdanige pony natuurlijk makkelijk door duwen. Aan de binnenkant van het spronggewricht hing een lap huid naar beneden. Ik had er eerst een bandage omgedaan om het bijelkaar te houden, maar dat bleef niet zitten. Gewoon betadine en hopen op het beste. De wond op zijn heup begint langzaam te genezen.

Het gedrag dat hij vertoont is prachtig om te zien. Gisteren liep hij de weide in en zocht het looppad naar beneden (er zit een steile helling in de wei). Hij ging langs de rand af en toen hij het gevonden had zag je zo'n "aha" beweging en hij galoppeerde naar beneden.
Toen ik hem vanmorgen terug in de wei zette, liep hij naar het hoogste punt om te kijken waar de dames waren. Toen hij ze niet zag, liep hij al hinnikend terug naar het verharde en ging bij ze staan: gevonden! Een van de twee liep weg en je zag hem van de een naar de ander kijken "wat moet ik nu doen"? Hij liep er toch maar achteraan en de andere volgde hem.

Een van de dames heet Queenie en is een struise vos die hem niet accepteert. De ander is een oude arabische merrie, ook vos, Furi. Hij vindt nog een Henson merrie leuk, maar ook dat is niet wederzijds. Hij roept op haar als ze in de bak gereden wordt. Gisterochtend vond ik hem bij het leidende koppel van de kudde. Ter bescherming misschien. Later vond ik hem bij Furi.

Ik hoop dat hij van de gevechten geen dagelijkse gewoonte van gaat maken. Hij amuseert zich wel met zijn meiden, maar twee keer per week hechten vind ik ook geen optie. Ook maak ik me zorgen dat hij zich eerdaags nog erger verwondt. Hij is natuurlijk weer verliefd en is zijn eigen kudde aan het verzamelen. Laten we maar hopen dat hij daar gauw mee klaar is. Lastig hoor, een ruin met zoveel hormonen die dan ook nog eens erg onderdanig is. Hij pakt zich de merries en wordt vervolgens in een hoek geschopt. Het zijn toch een stuk of 20 paarden die hij te ontwijken heeft...Het zou zo mooi zijn als hij er kan wennen.

Hoe lang blijft dit zitten?

2011-09-30T12:08:00.001+02:00

Gewond

2011-09-29T20:27:00.002+02:00

Ik was voorzichtig blij dat het zo goed ging en hij niet de macho uithing in deze grote groep. Vandaag vond ik hem zo toegetakeld. Ik liep de wei in en vroeg me af waarom hij daar zo achteraf stond. Toen ik dichterbij kwam zag ik dat hij àchter de omheining stond. Je weet dan meteen dat het mis is en dat hij er ergens doorheen is gegaan. Dat gaat zelden zonder krassen.

Het is lastig om precies te achterhalen wat er gebeurd is. Hij is door de draad gegaan of geduwd (de omheining was stuk), maar de wonden zien eruit alsof ze hem achteruit in de prikkeldraad geduwd hebben. Daar is het dan te hoog voor. Of misschien zelfs in het glas gerold? Zal wel niet, maar dit schoot me net te binnen.

Ik kon aan deze wond niet veel doen. De huid is door, maar het bloedde niet (meer). Het was ook niet gezwollen en hij liep er niet mank van. De wonden op zijn billen en linkervoorbeen heb ik met betadine ingesmeerd.

Toen ik hem terugzette in de wei bleek waarom hij ruzie had gemaakt: hij is verliefd. Hij bleef wachten op een van de merries die nog binnen stond en riep om haar. Toen ze buiten kwam, ging hij achter haar aan naar de wei. Daar mocht hij echter van de anderen niet in. Om het hoekje stond nog een merrie hengstig te zijn.... Het is weer zover, de dames vallen voor hem maar hij mag niet! Nu maar weer hopen dat hij zich leert in te houden en het niet voor zichzelf verpest.

So far so good (deel 2)

2011-09-28T22:01:00.001+02:00

Maandag en dinsdag in de bak gereden, vandaag een dag pauze. Het was er nog best druk steeds, ik was iig niet alleen. Bij de vorige stal was ik dat meestal wel, maar daar reed iedereen binnen. Hij was fijn soepel na de koetsrit met 3 man op de wagen, maar niet vooruit te branden. Tijdelijk maar wat meer krachtvoer geven. Ik was weer terug naar 1 kilo gegaan, maar in deze spannende tijd is dat blijkbaar te weinig. Tot nu toe zijn er steeds best veel mensen bij hun paard en is het best gezellig. Vanuit de bak is er een prachtig uitzicht en kunnen we mooie zonsondergangen bewonderen tijdens het rijden. Lightning drinkt sinds dinsdag ook zelf (huidplooitest), al maakt hij van mijn hulp gebruik na het rijden om rustig te kunnen drinken. Hij verkent dan ook even het betonnen stuk.
Maandag vond ik zelf wel veel flinke stukken glas in een van de weides. Blijkbaar heeft daar vroeger een kas gestaan die is afgebroken zonder het glas op te ruimen. Ik heb een hoop stukken verwijderd, maar het was onbegonnen werk. Ik heb toen met iemand samen de paarden uit de weide gedreven en afgesloten. Vandaag was die weer open, dus ik hoop dat ze hebben opgeruimd...

Koets halen

2011-09-25T21:44:00.000+02:00

Vandaag hebben we de koets verhuisd naar Raar. Ik heb hem naar Hulsberg gereden en hij was heel kalm. Drinken doet hij nog niet zelf en hij is nog erg druk met ontdekken. Energie heeft hij niet over voor zijn werk. Op de terugweg met de koets was hij ook erg rustig en ik had behoorlijk wat overtuiging nodig om hem in galop te krijgen. Ook is het zo warm voor de tijd van het jaar, en toen we terug waren wilde hij wel drinken.

We liepen op het laatste stuk ook achter een ander paard van stal aan die ook voor de koets liep. De oortjes vooruit!

Hij durfde zich zelfs te rollen! (Ik hield de anderen op afstand)

So far so good

2011-09-24T12:01:00.000+02:00

De verhuizing is goed gegaan. Ze jagen hem nog weg, maar al niet meer zo erg als gisteren. Hij stelde zich onderdanig op en probeerde niet de macho uit te hangen in deze enorme groep van 27 paarden. Afwachten of hij voldoende rust en gelegenheid tot drinken krijgt/neemt.

Eerste kennismaking

Hey, wie is die nieuwe?

Even rennen (dit duurde niet lang)

Gras is toch interessanter

Hij probeerde zich iets te snel bij de groep te voegen - "Weg jij!"

"Ik vind jou wel ok, laten we kennismaken"

Laatste keer

2011-09-21T21:38:00.001+02:00

Vandaag heb ik de laatste les gehad bij Eron voor de verhuis. Daarna nog even het bos in voor de (voorlopig) laatste keer. Hij liep goed en ontspannen, maar je merkt dat we iets in te halen hebben en hij spierkracht kwijt is.

Drie stappen voorwaarts, twee stappen terug

2011-09-17T20:28:00.000+02:00

Ons avontuur naar Kreuth en het NK heeft zijn tol geëist. Ik had het zelf in Kreuth al gemerkt. Hij laat zijn rug doorhangen als hij zich niet lekker voelt en krijgt dan van die kuilen boven zijn ogen. Ook toen ik hem daar reed was hij niet zichzelf. In de week erna was hij met rijden ook moeilijk. Hij plast dan gek (schuimende, kleverige, groen/gele urine) en toont een bloedbeeld van spierafbraak. Wat is er dan toch met die trailer dat hij daar zo heftig op reageert?
De osteopaat maar weer gebeld en die merkte dat hij in zijn schoft, schouder en bekken vast zat. Dat werd losgemaakt waarbij je Lightning ziet ontspannen. Hij slaakte een zucht van verlichting toen zijn bekken gekraakt werd! Daarna ging hij lekker in zijn wei staan slapen. Vanaf dat moment plaste hij ook weer normaal en kon ik hem ook weer redelijk normaal rijden. Zou hij dan op die pijn van de blokkade zo heftig reageren dat hij er spontaan spierafbraak van krijgt?? En zou hij dan van de trailer zo geblokkeerd raken? De tip van de osteopaat is om hem iets kalmerends te geven op de trailer en oefeningen te doen zodra hij eraf komt. We zullen het proberen!

NK Westernriding 2011

2011-09-16T18:06:00.000+02:00

Lightning had andere ideeën dan ik na het wassen. Ik heb hem daar niet neergezet... en hij wilde gaan rollen!

Mijn caravan in 's Gravenzande :)

Paardenpension Zee & Duin in 's-Gravenzande

Paardje ingepakt in stal

Gewonnen!

Bewijs!

Meervoudig (!!) NL kampioen

Horsey pronkt met de veren van het grote paard :)

Meervoudig NL kampioen

2011-09-15T14:33:00.001+02:00

Dat mogen wij ons nu noemen!

Les

2011-09-11T08:43:00.000+02:00

Vijdag had ik weer les. Woensdag was hij nog gereden maar donderdag niet. Hij was weer zo fris! Het regende en Eron nam er een paraplu bij. Die was eng! Nog nooit in 10 jaar heeft hij naar een paraplu omgekeken. De les ging verder wel goed en hij liep lekker.
Gisteren ben ik dan ook maar gaan rijden. Het was heel warm, dus we hebben het rustig aan gedaan. Vast wat showmanship voor het NK geoefend en daarna rustig een half uurtje gereden. Hij was zijn goede oude ik weer!
Ik heb Eron wel gevraagd om zijn krachtvoer te gaan verminderen. Vijf kilo per dag vind ik echt te veel.

Showbloes

2011-09-11T08:16:00.000+02:00

Als ik niet beter wist, zou ik zeggen dat er een vloek op rust. Toen ik de bloes bestelde vond de post het nodig om er 5 dagen over te doen. Toen was de bloes te klein. Nieuwe besteld met de juiste maten (speciaal voor mij gemaakt) in de USA. Dinsdag kwam die aan en vrijdag bij mij. Tijd genoeg voor het NK zou je denken. Ik doe 'm aan en wat denk je? Véééééél te groot. "Oh nee", dacht ik, "ze hebben de maten verkeerd doorgevoed". De schouders alleen al waren 10cm breder dan mijn opgave. De armen te wijd, te lang, echt enorm. Dus ik meteen de lokale naaister gebeld, maar die was te druk. Toen belde de eigenaresse van de winkel en wat bleek nu: ik had de verkeerde gekregen! Die van mij was blijkbaar nog onderweg (vanuit de USA). Aangezien zij unieke stukken produceert, had ik dit niet zien aankomen. Ze komt ook naar het NK, dus dan zou ze de te kleine bloes weer meenemen die ik op het EK heb aangehad.

Video EPHC Showmanship at Halter Novice Amateur

2011-09-09T23:00:00.000+02:00

Video EPHC Showmanship at Halter Amateur

2011-09-09T22:59:00.000+02:00

Foto voorproefje

2011-09-07T21:48:00.000+02:00

Europees Kampioenschap Paint Horses in Kreuth

2011-09-07T21:13:00.001+02:00

Het zou slecht weer zijn op de dag van vertrek (zondag). ’s Morgens regende het ook licht, maar dat hield al snel op. We hadden de trailer al buiten het terrein geparkeerd dus hoefden alleen het paard nog maar op te laden. De reis verliep vlot en het werd steeds warmer en zonniger. Toen we achter Frankfurt in de file kwamen in 30 graden (er was iemand van de brug gereden), ben ik zijn deken maar gaan afdoen. We hebben vaak gestopt en hem water geboden, maar hij hoefde het niet. Wel stond hij erg relaxed op de trailer.

Na 9 uur rijden kwamen we ter plaatse.
Wat een enorm terrein! We moesten al 10 minuten met de auto rijden om bij de “Meldestelle” te komen. Dankzij de plattegrond had ik snel zijn stalgebouw gevonden (er waren er zeker 10), pal tegenover de rijhal. Dat had ik toevallig goed gekozen bij de inschrijving. Ik besloot brutaal te zijn en hem meteen erin te zetten. Daarna aanmelden. Daar stond een lange rijd, dus vriend er geparkeerd! Ondertussen zelf water etc. in orde gemaakt en de boel een beetje verkend. Hij moest nog eens gewassen en ik wilde met hem nog even oefenen in de bak. Bij het aanmelden bleek het computersysteem kapot waardoor het lang duurde. Veel mensen hadden hun inschrijving niet op orde, dus we hebben in de rij afgewisseld en koffie gedronken. Ik stond naast een dame uit Dortmund, niet zo ver van hier. Zij deed all around incl. showmanship en had een merrie. Zij stond tegenover ons in de stal. Ze had geen hooi meegebracht en ik veel te veel, dus dat ging al meteen goed.

Er heerst echt een gemoedelijke sfeer op Paint Shows en veel mensen helpen elkaar. Sommigen niet, maar daar werd ook regelmatig iets van gezegd. Ik heb het zelf niet kunnen laten om een opmerking te maken naar een meisje dat haar verlies op haar paard botvierde met de ketting en leren leiband.

Het hotel was comfortabel, maar toch sliep ik (natuurlijk) slecht – de zenuwen kwamen opzetten. De dag van de wedstrijd hadden we redelijk veel tijd en hebben rustig ontbeten. Jammer genoeg regende het. Paard nog even met de billen onder de douche (hij weet die altijd zorgvuldig zwart te maken) en we stonden ruim van de voren klaar. Tegen de tijd dat we eindelijk moesten was hij in slaap gevallen. We stonden klaar rond 11 uur en de klasse was pas na 3-en klaar! Ik deed mee in de Novice Amateur Showmanship en de Amateur Showmanship. Hij deed het heel goed en we hebben onszelf overtroffen. Beter had op dit moment niet gekund. De Novice ging heel soepel, al was ik wel erg nerveus. Bij de Amateur kwam ik klem te zitten bij een pion en duurde het vrij lang voor hij vierkant stond. Wel was ik niet meer nerveus. Er waren 5 jury’s en van ze allemaal krijg je resultaten. Opgeteld maakt dan het EK.

Resultaten:

NOVICE AMATEUR SHOWMANSHIP

Één 3e plaats, een 6e plaats en geen plaatsing bij de andere juryleden

Overall: 7^e plaats EK

AMATEUR SHOWMANSHIP

Één 3^e plaats en geen plaatsing bij de andere juryleden.

Overall geen plaatsing in het EK (alleen eerste 10)

Met deze resultaten heb ik 5 novice en 4 amateur performance punten voor de APHA verdiend. Er waren 19 en 21 deelnemers in de klassen. Best veel…

Scoresheets:

Tijdens de prijsuitreiking was Lightning weer in slaap gevallen. Toen waren we klaar en heb ik hem op stal gezet en ben zelf gaan eten. ’s Avonds nog lekker in de sauna in het hotel en de buurt een beetje verkend. Het was een hele mooie omgeving en we besloten dat ik dinsdagochtend eerst nog zou rijden terwijl mijn vriend foto’s zou maken.

Bij het rijden dinsdag was hij behoorlijk fris en ik reed eerst maar in de grote buitenbak. Toen de omgeving in. Hij was niet braaf en wilde totaal niet luisteren of nageven. Hij wilde alleen maar terug naar stal. We hebben een paar mooie foto’s gemaakt als we van stal weggingen. Ik trok mij niks aan van zijn maf gedoe en reed gewoon. Toen we bijna terug waren vond hij twee paarden aan de hand zo bedreigend dat hij er vandoor ging. Toen ik hem op een kleine cirkel trok, werd ik getrakteerd op rodeo. Ik denk dat hij iets teveel krachtvoer krijgt op dit moment…

Daarna zijn we terug naar huis gegaan. Het was weer erg warm geworden en mooi zonnig weer. Weer file gehad in een baustelle stuk waar ook nog een brandweerauto met sirene door moest. Och, heeft hij dat ook weer meegemaakt. Onderweg zakte de temperatuur en namen de wolken toe. Eenmaal thuis regende het pijpenstelen.

In mijn mailbox vond ik een bericht dat mijn showbloes is aangekomen. Net op tijd voor het NK! Om de spanning voor mezelf een beetje op te voeren, ben ik het paardenpaspoort in Beieren vergeten. Laat ik dat nu nodig hebben voor het NK….

Vieren

2011-09-05T22:49:00.001+02:00

We hebben een 7e plaats gehaald in de novice amateur. Geen internet hier, dus het verhaal volgt later.

Wassen, wassen en nog eens wassen

2011-09-04T22:45:00.001+02:00

Alleen hier al zijn 5 wasplaatsen en dan nog in elk stalgebouw. Dat zijn er zoveel dat ik ze nog niet geteld heb. Het is hier enorm!
We hebben dik 9 uur gereden en het was 30 graden. Verder alles ok, het is hier heel mooi.

We zijn vertrokken

2011-09-04T09:41:00.001+02:00

Paard klaar!

2011-09-03T17:54:00.001+02:00

Z'n hoofd en benen zijn nog nooit zó wit geweest! Hij staat opgesloten in een schone stal met betonnen uitloop. De gezondheidsverklaring is in orde. Alleen de auto nog inpakken. De zenuwen vallen goed mee nu. We zijn er klaar voor :-D

Geduld...

2011-09-02T21:56:00.000+02:00

De hoed is opgehaald en de linker draai zit er redelijk in, hij reageert vlotter bij wegstappen/draven en het stallenoverzicht staat op de website van de EPHA en hij hééft een stal - dat beschouw ik dan maar als een bevestiging.

Nu alleen de gezondheids verklaring en het pakje nog. Het pakje is er nog steeds niet en morgen moet ik nog met Lightning naar de dierenarts, dus ik heb ook geen tijd om het te gaan halen - mocht het onverhoopt nog aankomen (in Putten). Waarom ik met hem naar de dierenarts moet?? *Zennnnnnnnnnn*..... de DA van het ministerie stond op het afgesproken tijdstip voor de deur van stal. Echter, niemand deed open en de honden zaten voor de poort. Ik zat zelf in vergadering op mijn werk.... Toch de telefoon meegenomen en geprobeerd de eigenaresse te pakken te krijgen. Dat lukte na 3 kwartier, maar toen was die man alweer weg. Normaal moet je dan opnieuw aanvragen, maar het was al na 12h dus dat was ook geen optie. Ik kon wel nog morgen naar hem toe komen. Dus morgenvroeg maar een ritje maken van 1,5h op de trailer om de stempel te gaan halen.

Dan nog wassen, inpakken en we zijn er redelijk klaar voor.

Ik zal zo nog even de link online zetten voor de live streaming voor de liefhebber.

Update

2011-08-31T09:10:00.000+02:00

Sinds vrijdag zijn we niet veel verder gekomen.... de gezondheidsverlaring laat op zich wachten omdat het blijkbaar een lastige opgave is om de aanvraag te faxen. Verder zit ik als Nederlandse met een paard dat in België woont, toevallig ook een Belgisch paspoort heeft, mijn adres is NL en de voertuigcombinatie ook. Ben benieuwd of de aanvraag daar iets mee kan...

De draai naar links blijkt lastig om te leren. Hij doet het wel, maar alleen heel langzaam. Bij het kleinste beetje tempo zwaait hij zijn heupen uit. Ook moet ik nog meer op mijn eigen houding letten en mag het wegstappen/draven nog iets vloeiender.

Ook mijn pakje blijft spannend, het is er nog steeds niet. Ik heb een alternatief, maar dat is natuurlijk minder gewenst. Straks de broek en hoed nog ophalen.
Kleine ergernis: de organisatie vertikt het om een bevestiging te sturen... Geen idee waarom, ze antwoorden gewoon niet op de emails.

Het wordt steeds makkelijker

2011-08-26T22:11:00.000+02:00

Vandaag weer showmanship geoefend. Hij begint echt netjes vierkant te staan nu, wat heeft dat lang geduurd! Hij kon het wel redelijk, maar de stap naar perfect (EK waardig) was blijkbaar heel moeilijk. Met de nodige koekjes en geduld, lukt het dan nu eindelijk steeds vaker. 9 van de 10 is een hele verbetering!

De patterns zijn bekend voor het EK en er zit een draai naar links in. Dat moeten we dus nog even oefenen. Verder geen gekke dingen, behalve ongelukkige plaatsingen van de pionnen en een set up vrijwel in het begin. Na de set up wegstappen. Ook makkelijker, dan hoeft hij niet zo wakker te blijven. En niet te veel oefenen want de Novice en Amateur lijken heel veel op elkaar!

Oh, het pakje hou ik nog even geheim.... het zal spannend worden omdat het voor mij gemaakt is, maar nog ergens boven de oceaan zweeft... duim maar mee dat het op tijd hier is, want het is ontzettend mooi.
Verder moet ik nog gezondheidsverklaringen van het ministerie en dierenarts (B en C) in orde maken. De hoed wordt geshaped en het geleende halster hangt aan de kast. Hotel is geboekt. Bijna alles is klaar :D

Vanmorgen tijdens de zoveelste onweersbui van de afgelopen weken even op Raarhof gaan kijken. Daar stonden 25 paarden met de kont tegen de regen in. Geen enkel paard stond onder het afdak. Soms twijfel ik wel of het niet te veel van het goede is. Ik kom er steeds weer op terug dat ik toch echt het paard aan huis wil hebben.

Showmanship klik

2011-08-22T19:34:00.001+02:00

:-D

Lala op bezoek

2011-08-19T20:57:00.001+02:00

Lightning was erg blij haar weer te zien en hij heeft haar een rondleiding gegeven door de bossen en over de terril.

De hoed

2011-08-17T20:08:00.001+02:00

De manen zijn er alvast af

2011-08-17T20:06:00.000+02:00

Dat scheelt wassen!

EK, het aftellen is begonnen...

2011-08-17T09:07:00.000+02:00

... en het stressen ook!
Iedere keer als ik op stal kom, hoor ik iets wat nog moet:
- je moet een nieuwe outfit, want die je hebt is niet Europees waardig
- hij moet meer eten krijgen
- hij moet een supplement voor spieropbouw krijgen want hij is te mager
- hij moet een deken op
- hij moet geschoren worden, want zijn haren zijn te lang
- hij moet nu al regelmatig gewassen worden

Is het zo goed, of komt er nog meer? Met nog drie weken te gaan, begint te tijd te dringen. Daarom laat ik hem niet scheren. Stel je voor dat dat niet overal helemaal gelijk is? Of hij er zo'n vaal kleurtje van krijgt? Het is dit jaar niet zo warm geweest, dus is zijn vacht niet zo dun als normaal. Zijn benen scheren we wel. Ondertussen krijgt hij 4 supplementen, een granenmix, luzerne, spelt, slobber en (gelukkig toch nog) hooi. Hij is ook nog wat mager geworden, de eerste week is hij ziek geweest, maar nu begint het langzaam beter te gaan. Hij moet ook wennen aan minder hooi en meer granen.

Een nieuwe outfit is besteld: met Track&Trace kan ik het volgen. Het is vrijdag op de post gedaan (in NL) en zou zaterdag theoretisch geleverd moeten worden... Gisteren ging het pas de route in, helaas de verkeerde. Ik hoop dat het snel komt, want als het niet past/staat, dan moet ik in de USA iets gaan bestellen!

Aan de ene kant ben ik erg blij met al deze dingen, Eron helpt me enorm en geeft het geheel een kans van slagen. Aan de andere kant denk ik: "arm paard!". Het is ook leuk om veel met hem bezig te zijn, en hij geniet daar ook van. Hij vindt het gefriemel momenteel helemaal niet erg en komt naar het hek als iemand hem komt halen. Hij wordt 1-2 keer per dag gewerkt en heeft echt iets te doen. Ik merk dat dat hem goed doet. Het paard zijn schiet er een beetje bij in, maar dat komt wel goed.

Nu moet ik alleen nog een nieuwe hoed, slik (€€€€!)

Even van het mooie weer genieten

2011-08-15T21:07:00.000+02:00

Hij had wel weer zo'n extreem voorwaartse dag. Ik heb het genegeerd en we hebben voornamelijk gestapt. Door het zand, zodat hij zijn voeten goed moest optillen.

Showmanship

2011-08-10T21:09:00.000+02:00

Vandaag had ik les. Eerst een half uurtje rijden en toen een half uurtje showmanship ter voorbereiding op het EK. Dan moet alles toch wel perfect zijn.

Met rijden was het de bedoeling zijn galop te verbeteren. Ik moest two-track doen (3 beat) en vandaaruit een draai maken met stelling naar binnen en in galop aanspringen. De two-track lukte niet goed zonder sporen, dus die deed ik dan maar aan. Eron draagt ze ook en het is me nooit goed gelukt om zijn heup om te krijgen zonder hard duwen. Accuut nerveus natuurlijk, Lightning ook "oh nee, het mens heeft sporen om"! Ik voel me simpelweg niet goed genoeg ervoor. Ik vond het heel lastig, maar na een tijdje ging het best. Als ik alleen ga rijden, laat ik de sporen af, maar bij de les kan ik dat meteen ook leren.

Showmanship had Eron me nog nooit zien doen, alleen vorig jaar een keer met haar merrie om me tips te geven. Voor het EK mag het nog ietsje beter gaan, maar Lightning doet dat gewoon erg goed. Hij hoeft alleen maar te luisteren, zonder moeilijke mensen op zijn rug en geen moeilijke verzameling of oefeningen. Het vierkant staan moet beter gaan, vind ik zelf ook. Eron liet zich aan het einde verbaasd ontvallen dat hij het zo goed deed. Dat mag ook wel, we doen dit al 10 jaar en we zijn niet voor niks NL kampioen. Het is echt ons ding. Ik kan me wel voorstellen als je me ziet worstelen met rijden dat dit bijzonder is om te zien. Er moeten wel nog wat puntjes op de i, zoals een deken voor de vacht en wat meer spieropbouw (dan valt het uit elkaar vallen niet zo op).

Rustig aan?

2011-08-07T20:42:00.000+02:00

Vandaag wilde ik weer het bos in. De zandpaden opzoeken waar de fiets gisteren moeilijk door zou komen. Hij begon goed, maar al snel dook de "raket" Lightning weer op. Waar komt dat toch vandaan? Zolang ik bleef stappen was het goed, maar zodra ik verzameling vroeg of draf/galop was het protest en steeds versnellen. Zo'n enorm contrast met gisteren.

Eron gaf me een tip i.v.m. de rugpijn en stijfheid na trailer rijden. Dat kwam door verzuring van de spieren. Zou dit gedrag daar dan ook vandaan komen? Bij Lightning (mijn overtuiging is àlle paarden) is maf gedrag altijd ongemak of pijn. Je kunt er iets tegen geven, dus dat ga ik doen als hij veel/lang gelopen heeft. Als het helpt weet ik wat het is.

Wel heb ik een paar foto's gemaakt van het enorm variërende landschap.

5 minuten van huis, net voor je het dennenbos induikt

net voorbij een suk heide ligt een enorme vijver achter de bossen verscholen

nog weer een stuk dennenbos

het middenstuk tussen de heide/dennenbos en de Zwarberg
ik zag een hert, maar dat is op de foto niet te zien

zandpad langs een stuk heide

hier konden we gelukkig om heen

Al dit moois tijdens een rit van een uurtje....

Ride & cycle

2011-08-06T20:27:00.001+02:00

Deze keer gingen we in de bossen van het Nationaal Park de Hoge Kempen, vanuit As. een prachtige streek die ik kende als mijn broekzak. Dat is echter alweer enkele jaren geleden... Bovendien ging ik toen meestal te voet, omdat Lightning nog niet onder zadel was. Dat gaat een stuk minder snel en ver... en in 5 jaar kan er veel veranderen. De Heide wordt steeds minder heide en de Zwartberg steeds minder kaal. Afgelopen zondag waren we er al gaan wandelen, een wandeling die iets langer duurde dan gepland. Dat gebeurt me geen twee keer! Met fiets en paard besloten we om de Zwartberg heen te rijden. Een beetje uit de buurt van de vervelende insecten en lekker in de wind. Paard liep super. Lekker verzameld, de training duidelijk voelbaar. Rustige overgangen en tempo houdend. Echt fijn. We hebben 2 uur gereden en hadden het meeste wel gezien. Ook de parkeerplaats van het voetbalstadion in Genk, oooops, even stukje terug!

Foto's ben ik helemaal vergeten te maken, zo heb ik om me heen gekeken. Sorry!

PS Lightning drinkt weer als vanouds en voelde zich prima!

niet drinken

2011-08-03T14:53:00.000+02:00

Na mijn vakantie bleek dat Lightning zich niet op zijn gemak had gevoeld: hij wilde niet drinken. Hij zag er niet goed uit. Dit is helemaal niks voor hem, normaal drinkt hij tot wel 60 liter per dag (hij heeft een emmer, geen automatische bak). Ook dat krampen van de buik waar ik een paar weken geleden de DA voor heb laten komen, blijft hij houden.
Om hem wat beter te laten voelen en aan het drinken te krijgen, heb ik electrolyten gehaald, zijn eigen drinkbak gebracht en hem gezelschap gegeven. Alleen staan is ècht niks voor hem. Eron heeft hem vervolgens flink in het zweet gereden, met het voornemen om de DA te bellen als dat niet zou helpen. Gelukkig hielp het allemaal en drinkt hij weer. Nu heeft hij weer diarree...
Het is niet zijn favoriete stek :(

Een dag te laat...

2011-07-22T10:14:00.000+02:00

Woensdag heb ik Lightning naar Eron gebracht, en gisteren (donderdag) belde zowel Raarhof als stal Wiertz op dat er per direct plaats was! En nu dan? Ik hàd een plan - weg plan.

Nu moet ik een beslissing nemen: zet ik Lightning voor de winter al 24h buiten in een grote kudde? De twijfel slaat toe…

Is hij niet te macho voor in de groep? Bij twee eerdere pogingen trapte hij de ruinen de wei uit of werd zelf de wei uit getrapt omdat hij er met de merries vandoor ging. Nu is er blijkbaar genoeg ruimte, maar krijgt hij dan voldoende rust? Mede door de eerste reden zie ik het gebeuren dat hij uren lang bezig kan zijn met het bij elkaar houden en verdedigen van zijn merries. Het is zeker natuurlijk gedrag, maar ik wil graag onnatuurlijke dingen doen zoals op hem rijden.

Het alternatief (Wiertz) is een gewone stal waar ze ’s nachts binnen staan. Hij is dan op zijn gemak, maar kan zijn eigen omgeving niet beïnvloeden. Dat veroorzaakt stress (is wetenschappelijk onderzocht en ik merk dat ook). Bovendien vind ik altijd dat ze te weinig buiten staan (en dan is dat bij Wiertz nog zoveel mogelijk). Tot nu toe is hij wel erg op zijn gemak in een stal en op de wei met maar een ander paard. Dat is voor hem een zorg minder.

Ik had me voorgenomen om het te proberen in de groep, maar dan pas vanaf het voorjaar vanwege het weer en omdat ze dan ook de weiden hebben (meer plaats). Als ik het uitstel moet hij het zowieso twee keer verhuizen. En voor hetzelfde geld gaat het super. Ik zou het fantastisch vinden!

Oh en had ik al gezegd dat ik zo op vakantie vertrek? En dat ik met Eron het heldere plan heb opgevat om hem op het Europees Kampioenschap uit te gaan brengen (Showmanship èn Horsemanship)?

Training

2011-07-20T11:59:00.000+02:00

Omdat Lightning zondag tijdens de rit zo'n drama maakte, besloot ik gisteren om een deel van de route nogmaals te rijden. De oorspronkelijke route was overigens geen 22, maar 26 km.

Ik was best gespannen omdat hij weer bij zijn merrie weg moest (maandag was dat drama!) en omdat hij zondag niet echt controleerbaar was. Ik dacht "ik probeer het gewoon, en als het niet gaat stap ik af". Hij riep wel wat toen we weggingen, maar deed verder niks. Al snel was hij ze vergeten en stapte hij ontspannen door. Ik reed het stuk van de Kattevennen, dat erg drassig is. Gelukkig glijdt drassige zandgrond veel minder erg dan modderige klei, zeker op blote voeten. Ik heb hem ook wat kunnen laten draven om voor het donker thuis te zijn! De route was ongeveer 10 km. Gek genoeg was hij heerlijk om te rijden, dat had ik totaal niet verwacht. Hij liet zich gemakkelijk sturen, tempo op de zit en ontspannen. Mijn spanning gleed ook zo weg, en ik betrapte me er op dat ik zat te zingen. Ik heb ook maar een paar foto's gemaakt onderweg. Er staan namelijk op dat stuk veel eventing hindernissen. Leuk om naar te kijken, en daar laten we het dan maar bij.

Ik kwam zelfs langs het stuk waar hij zondag op hol sloeg. Dat zag er al lang niet meer zo eng uit als toen, maar toch besloot ik om af te stappen en aan de hand naar boven te gaan. Er was helemaal geen reden toe en volgende keer blijf ik er op! Zeker op de foto zie je de diepte niet :)

De route leidt ook langs de golfbaan Spiegelven:

En toen mocht hij weer bij zijn meisje:

Één twee hop!

2011-07-19T19:38:00.001+02:00

Nieuwe liefde

2011-07-18T22:47:00.000+02:00

Onze Cassanova winkelt aan beide kanten van de grens! Deze 3 jarige dame is nu zijn nieuwe vlam. Zijn kudde wordt steeds groter. Ze mag zelfs van zijn hooi eten. Dat kreeg Kavier na een jaar nog niet voor elkaar.
Hij had ook de draad al gebroken omdat ze ook verdedigd moet worden tegen de buren! Kijk dan maar eens dat je hem mee krijgt om te gaan wandelen. Hoe leer je je paard hinnikken af?

Rit Pachtershof

2011-07-17T22:09:00.000+02:00

Blijkbaar waren we een van de laatsten die vertrokken, want andere ruiters hebben we niet gezien. Toch deden er 16 combinaties (of ruiters?) mee. De rit voerde door het Nationaal Park de Hoge Kempen in Belgisch Limburg. We volgden een aantal aaneengesloten ruiterroutes waardoor verdwalen lastig was. Alles leek op elkaar en ik betrapte me regelmatig op "was ik hier nou al eerder?" Het was een circel, bleek achteraf toen ik thuis op de kaart keek.

s' Morgens was Lightning redelijk op zijn gemak. Het was immers zijn nieuwe stalling voor een paar dagen. Helaas merkte ik al snel dat de waterbak in zijn stal het niet deed.... nee hè, ik was er nog geen dag! Even gemeld en het werd meteen gemaakt.

Galen arriveerde snel nadat ik alle modder had verwijderd en gezadeld had en we konden vertrekken. Lightning was eerst kalm en Galen stapte rustig achter hem aan. Al vrij snel wilde Lightning echter overgaan in de "laag vliegen" modus en wilde helemaal niet naar mij luisteren. Helemaal de controle kwijt. Een stuk stilstaan hielp niet (hij begon zelfs te hopsen) en ernaast lopen ook niet. Normaal krijg ik hem zo kalm als het aan mij mocht liggen. Na een klein stukje berg af en weer bergop, ging hij er zelfs echt even vandoor! Ik hield hem al tegen omdat hij de laatste tijd denkt dat hij berg op moet springen als een berggeit, maar hij pakte zich bijeen en sprong in blinde paniek naar boven. Galen's ruiter herinnerde me aan de "one-rein-stop". Dankjewel!! Dat hielp me later twee keer toen andere paarden voor ons in galop of draf weggingen. Daar moest en zou hij ook achteraan.
Nadeel is ook nog dat hij zo leert dat hij niet hoeft te luisteren, ik hou me maar vast aan de wetenschap dat een gestrest paard niks leert. Maar de angst onthouden doen ze wel! Ik heb het natuurlijk overgeanalyseerd, maar kan niet bedenken wat er nu was. Ik kwam dus te voet en Galen wel rustig bij de eerste opdracht. We kregen 6 stops met opdrachten en vragen.

De eerste was croquet met een stok van amper een halve meter, een piepklein balletje in het gras en mini poortjes. Te paard uit te voeren natuurlijk. Dat mocht Galen doen! Hij deed dat heel aardig. Zeker omdat hij ook nog wel eens bang kan zijn.
Lightning werd helaas niet kalmer. Weer verder naar de tweede stop, waar ik nog steeds met hem in gevecht was om stil te staan. Dus Galen moest weer aan de bak; dit keer met een ei op een lepel door een krappe slalom. Dat deed hij ook super. De derde stop was lunch en daar begonnen we ons wel op te verheugen. We besloten om een beetje meer door te rijden want we waren nog niet op de helft en waren al 2 uur onderweg. Opeens voelde ik de spanning wegglijden en had ik mijn paard weer terug. Hij reageerde weer zoals normaal en ik kon hem op de zit tussen bomen door op een kronkelig pad laten draven. Daarna konden we ook even galopperen.

Toen kreeg Galen het op de zenuwen en begon met zijn hoofd te zwaaien en soms gewoon te galopperen terwijl Lightning draafde. We kwamen na 3 uur op het lunchpunt aan waar we een raadsel kregen. De paarden mochten ook even grazen.
We waren net weer op weg toen Galen zich jammer genoeg verstapte en we in stap verder moesten. Hij mankte echt erg, maar met de rustige beweging ging het snel beter.
Stop 4 was "spijkerpoepen". Dat heb ik dan gedaan, dit was een naast het paard opdracht. Stop 5 was hoefijzerwerpen en deed ik ook. Vanaf toen was het niet meer ver en hebben we er samen naast gelopen. Eenmaal aan de finish was er de laatste opdracht: kerstboom optuigen. Eerst even kijken of hij niet bang was voor een witte kerstboom in de rijbak, maar die zag hij niet staan. Dat was best leuk om te doen en we kregen redelijk wat opmerkingen over zijn kalm karakter.

Omdat we pas tegen 6 uur aankwamen was iedereen al naar huis. De prijzen waren ook al vergeven...

Lightning vond het niet leuk dat Galen weer wegging, maar daarna mocht Lightning in de wei met een nieuw maatje. Dat was een merrie, dus dat ging meteen goed.

Nieuwe foto's online

2011-07-13T15:36:00.001+02:00

Onder het motto "beter laat dan nooit" staan nu de foto's online van de PRAB wedstrijd van 17 april.

Fotoalbum

Puzzelstukjes

2011-07-09T15:10:00.001+02:00

Vrijdagochtend ben ik weer naar Zutendaal gereden, dit keer voor een andere stal: Pachtershof. Deze stal was me aanbevolen voor Paardencoachnatuurlijk, een natuurlijke stal ook in Zutendaal die echter geen pensionstalling meer doen. Zij hebben 3 mogelijkheden: in een kleine kudde altijd buiten, een privé paddock met stalletje of een privé paddock en ’s nachts binnen. Een privé paddock vind ik niks en er was ook geen gras te bekennen. Een paddock stond vol met St. Jacobs kruiskruid. In de kudde leek me wel wat vooral omdat die zo klein was. Ze hadden ook een buitenbak (40x40) en de Kempen met het Nationaal Park is het mooiste gebied in Limburg om te rijden. Ook het proberen waard. Zij organiseren een rit op de 17e, dus voor dat weekend gaat hij daar sowieso heen.

Door een tip over een western kennismakingdag, kwam ik aan het mailen met de ruitervereniging in Houtem. Zij gaven vrijdagavond westernlessen en ik wilde wel eens gaan kijken. Toevallig kreeg ik een mail terug van iemand die ik ook van Bokt en PRAB wedstrijden kende. Toen ik aankwam bij de les, was er iemand anders aan het rijden die ik ook kende: diegene die op de Raarhof stond. Mooi, dacht ik, kan ik haar zo uithoren over die stal. Ze stond er nog steeds, zei ze, sterker nog, uit haar verhaal bleek al snel dat zij nu de schoondochter was en ze het met haar vriend van zijn ouders had overgenomen! Wat een leuk toeval! En wat kan er veel veranderen op een jaar tijd… Ik ken haar als een overtuigd natuurlijk paardenmens en was meteen een stuk geruster over de stalling. Ze vertelde dat ze een stuk verhard gingen maken voor de winter, meer schuilmogelijkheden, maar hooi- en drinkplaatsen en een rolplek. Ze hadden ook poetsplaatsen en een rijbak. Zaterdag mocht ik komen kijken. Zo liet ze me alles zien en ze waren ook daadwerkelijk al aan het bouwen. Te mooi om waar te zijn en ik kreeg spontaan vlinders in mijn buik. Nu zitten ze vol, maar volgend jaar maken ze nog een groep met alle bijbehorende voorzieningen. Daar sta ik nu dus ook op de wachtlijst!

De enige zorg die ik nog heb, is dat de groep te groot is om voldoende rust te geven aan de individuele paarden. Dat is een kwestie van uitproberen.
Ik heb dus een PLAN!!! (inclusief alternatieven)
1. weekend Pachtershof in Zutendaal voor de rit
2. een maand (ongeveer) naar Eron voor training tijdens mijn vakantie
3. dan na overleg bij Eron blijven of naar Pachtershof, zien hoe het gaat en dan daar blijven of….
4. ….naar Wiertz als daar plaats komt voor de winter
5. Wiertz te vriend houden ;)
6. volgend jaar in de nieuwe groep op Raarhof met Wiertz als back up voor het geval het niet mocht lukken

Stalkijkdag nr. 2

2011-07-06T23:59:00.018+02:00

’s Morgens eerst naar Zutendaal bij stal Crijbohoeve. Aan de telefoon beloofden ze dagelijkse weidegang. Hoelang precies, heb ik door schade en schande leren vragen. Toen ik daar was, hing er een prettige sfeer en de paarden stonden tevreden te grazen in hun privé weide. Dagelijkse weidegang was van 10 tot ongeveer 16h en in de winter alleen tijdens het mesten. Bij slecht weer kwamen ze ook naar binnen. Helaas houdt het dan voor mij al op. De stallen waren ruim, licht en luchtig en werden dagelijks opgestrooid. Ze hadden een rijbak die tevens als paddock gebruikt werd. De mensen waren verder erg aardig.

Toen door naar Susteren (Luxor stables) waar ik afgesproken had met iemand van Bokt. Als Lightning in de groep kon, dan was er 24/7 weidegang mogelijk in de zomer, anders kwamen ze ’s nachts op stal. In de praktijk betekende dat dat ze om 13h naar binnen moesten als de eigenaresse weg moest (3x per week). In de winter was er 1 paddock voor 30 paarden… Ze waren ook erg vriendelijk en ik kreeg zelfs iets te drinken. Die weidegang is voor mij/paard echter een absolute voorwaarde, dus houdt dat ook op.

Ik had ook gehoord van een boer in Raar (Meerssen, camping Raarhof) die 24/7 weidegang had, ook in de winter. Dat klonk me teveel van het goede omdat ze ook droog moeten kunnen staan en aan hun hooi/water kunnen. Lightning stond op een vorige stal ooit in een loopstal, maar daar lieten de andere paarden hem niet aan het eten en drinken. Na 2 maanden was hij mager en depressief. Lopen wilde hij al helemaal niet meer. Ik ken ook iemand die in Raar stond die er toen redelijk tevreden was, maar toch niet helemaal. Ben toch gaan kijken en vond inderdaad alleen een paddock met een overkapping en een wei met wel 20 paarden erin. In mijn ogen kwam de winter langs en stonden ze allemaal tot hun enkels in de prut elkaar te pesten. Ik zag geen bak, geen poetsplaats en geen stalling voor de koets. De boer melde me wel nog dat ik zijn zoon/schoondochter maar even moest bellen, want die namen het over.

Hou deze even vast, want hier komt een leuk “puzzelstukjes” vervolg op!

Na de les met Mia nog in Retersbeek gaan kijken op stal Equi Libre. De eigenaresse had de juiste instelling, maar jammer genoeg te weinig weide en ook pas open na 10h. Er was iemand dressuur aan het rijden op een heel nette manier, dus dat was een pré.
Overal voor- en nadelen!
Als klap op de vuurpijl nog even naar Vijlen naar stal Wiertz. Zij hebben vergelijkbare service met mijn huidige stal. Bij daglicht buiten en ’s nachts binnen. In het weekend zelf doen. Enige nadeel is dat het een half uur rijden is. Als je in het weekend dan 2x per dag moet gaan, ben je al 2 uur kwijt zonder dat je paardgereden hebt. Na veel stallen gezien te hebben, blijft deze favoriet. De eigenaar is ook erg vriendelijk en open. Zijn hond bijt vreemden, maar ik mocht blijkbaar wel binnen komen! Er zijn ook veel faciliteiten inclusief paddocks aan sommige stallen. Er is een binnen- en buitenbak + round pen en je kunt er prachtig uit rijden. De weiden zijn steeds voor 2 paarden samen en grenzen allemaal aan elkaar. Er is geen beschutting, maar er zijn wel bomen aangeplant. Ik heb me op de wachtlijst laten zetten.

Les op Lightning

2011-07-06T17:56:00.001+02:00

Dit zijn foto's van haar 3e les en ze kan al aardig zelf sturen.

Gevaarlijk paard

2011-07-05T23:58:00.001+02:00

Ik ben deze avond vrij lang op stal geweest. Toch had hij nog geen enkele keer gemest. Hij was wat stijf met rijden en wilde niet van mijn been af. Ik heb ook nog ruim 1,5h staan praten (ik heb nogal wat aanspraak op stal op het moment). Toen ik hem weer op stal zette, viel hij aan op zijn hooi en kreeg meteen kramp. Beetje laten eten, weer eruit en wandelen. Hij bleef er zelf kalm onder, maar zijn buik zag eruit alsof hij buiten adem was. Het was al na tienen, dus ik vroeg me af wat ik zou doen: DA bellen of nachtrust inleveren? Hem zo alleen laten, durfde ik niet. Toch de DA maar gebeld. Hij laat zich alle onderzoek ed. gewoon doen waarop de DA hem dan steeds "gevaarlijk paard" noemt. De spuit haalde niet veel uit, maar hij had niks ernstigs, dus ik heb hem toch maar alleen gelaten. De volgende dag was het beter, maar niet helemaal weg. Ondertussen wel, maar hij heeft echt een paar dagen met een kramp buik gegeten.

Hartverwarmend

2011-07-04T21:26:00.001+02:00

Blijkbaar heeft de staleigenaar al bij meerdere mensen gedreigd om ze buiten te gooien. En maakt hij regelmatig ruzie. Niet dat mij dat helpt, maar de reacties van de stalgenoten zijn echt leuk. Iedereen leeft me en mijn telefoon staat roodgloeiend. Ik mag niet weg! Een enkeling is verbaasd omdat hij voor hun blijkbaar wel aardig is, maar dan is er steeds wel iets. Een speciale wederdienst of iemand die nooit klaagt. Dat krijg ik met mijn temperament t.o.v. mijn paard niet klaar. Ik kan en wil dat niet loslaten. De stal kan het zich ook permiteren, voor mij 10 anderen. Misschien zeurt de volgende niet. Voor mij is afspraak, afspraak. Anderen meten met meer maten. Als je 85 klanten hebt, dan raak je de draad kwijt.

Stalzoekdag

2011-07-03T22:57:00.003+02:00

Stal 1: Im Pferden Tal in Horbach (Aachen)
Volpension, maar zelf buiten in binnen zetten. Valt daarom al af.
Half open binnenbak en twee buitenbakken.

Stal 2: Heihof in Landgraaf
1,5 tot 2h weidegang in de zomer, stoffige binnenbak. Ideaal voor de binnenzitters onder ons!
Er zijn dus toch nog veel mensen die het normaal vinden om hun dier hele dagen op te hokken voor hun eigen plezier.

Stal 3: Rodebach
In de winter geen weidegang (dat gaat toch zeker niet?).

Stal 4: Dressuurstal in Landgraaf
Niemand aanwezig, alle paarden binnen

Stal 5: particulier in Meerssen
Leuk (je kan je eigen ding doen), maar geen plaats om te rijden, koets of trailer of kast neer te zetten.

Stal 6: Oensel
Mooi en netjes met binnen en buitenbak. Buiten en binnen zetten zelf doen, open van 10-22h. Met werk lukt dat dus ook niet. Daar trof ik nog een oud stalgenoot die het ook niet ideaal vond en mensen die op mijn huidige stal ook buiten gegooid waren. Hmmm...

De stallen rond Landgraaf heb ik gezien dankzij een stalgenootje dat zo lief was om mee te gaan. 's Avonds was ik bekaf. Wat een stress -"ik vind nooit wat" gevoel...

Vertrekken

2011-07-02T16:37:00.001+02:00

Vanmorgen kwam de staleigenaar naar me toe om me te melden dat ik toch echt weg moest. Hij wilde er niet meer over praten en ook niet zeggen waarom. Vanwege een ruzie kan dat toch niet zijn? We zijn toch zeker geen kinderen meer? Geen waarschuwing, geen reden, geen opzegtermijn, geen kans meer, gewoon weg. Dat vind ik toch echt wel heel erg jammer. Lightning en Klavier hebben het er zo naar hun zin samen. Kan ik me weer die stress op de hals halen om een nieuwe stal te zoeken. En dat arme dier is weer de dupe. Geen enkele stal doet wat ze belooft en over twee weken gaan we op vakantie.
Ik moest ook meteen weg. Ja, daaaaaaaaaaaaaaaaaàg! Tis geen hamster! Geen auto ter beschikking en een zadelkast van 200 kilo.... zie je het voor je?
Dat zijn van die momenten waarop ik denk "hij gaat met pensioen, ik ben het gez**k beu!".

Nesten

2011-06-29T20:31:00.001+02:00

Ik heb me weer eens in de nesten gewerkt; ik heb ruzie gemaakt met de staleigenaar. Nu zegt hij dat ik weg moet. Dat zou wel heel erg jammer zijn. Vooral omdat ik terecht boos was. Ze stonden namelijk nog binnen toen ik om 17h op stal kwam. Vergeten, zei hij simpel. Het was echter al de 6e keer. Ook moet ik bidden en smeken om water op de weide te krijgen en vergeet hij ze ook soms te voeren. Ik moet eens vergeten te betalen?! Ik verzon het allemaal volgens hem en er volgde nog meer dat ik hier maar niet schrijf. Ik was natuurlijk ook niet vriendelijk! Wat doe je als iemand Oost-Indisch doof blijkt? Weggaan heeft niet zoveel zin omdat er overal wel iets is. En ik ben er best tevreden, zeker omdat ik er kan doen wat ik wil.

rit Blauwe Steen

2011-06-26T20:19:00.003+02:00

De eerste orientatierit van dit jaar. We waren met z'n drieën, Lightning veruit de traagste... Uiteindelijk hebben we zelfs een prijs gewonnen. De route ging door Weustenrade en Nuth.

Les op Lightning

2011-06-20T13:36:00.001+02:00

Deze keer stond ik er echter naast. Lightning werd gereden door een klein meisje van 4. Dat vindt hij fijn. Zijn ogen gaan op half 7 en zijn hoofd gaat omlaag. Het meisje wil per sé leren rijden en is verliefd op Lightning. Lightning is op zijn beurt weer verliefd op Beau, het paard van haar moeder. Maar dat komt later...

Ik daarentegen, vind het wel spannend. Ervaring met spruiten van 4 heb ik niet en het is ook mijn talent niet. Ik kan de mensen die me kennen al horen lachen. Maar ja, paard vindt het leuk, meisje ook en ik ben weer een ervaring rijker.

Ze heeft al vaker op hem gezeten, maar nu zou ze aan de longeerlijn gaan en mama maakte zich uit de voeten. Aangezien hij de laatste tijd best wakker kan zijn èn hij met Beau op de wei had gestaan, wilde ik hem zelf even laten lopen vooraf. De ergste energie ging er snel af, al een zorg minder. Toen moest Beau naar binnen en kwam langs de rijbak. Normaal gezien reden genoeg om eens flink te roepen. Gelukkig begon het te regenen en ben ik met ze naar de binnenbak verhuisd om drama's te voorkomen.

De les ging op zich goed. Ik leer haar ook poetsen, ook al komt ze er nog niet bij. Ze mag met longeren zelf voorwaarts gaan en hij reageert goed op haar benen. Hij wil wel liefst stilstaan, maar dat laat ze niet toe. Stoppen heb ik haar ook geleerd en met sturen hebben we een begin gemaakt. Dat lukt voorlopig alleen nog uit stilstand. Zo merk ik met uitleggen en voordoen dat zo'n kind een heel ander referentiekader heeft dan ik. Neemt heel letterlijk wat ik zeg. En links en rechts zit er nog niet helemaal in. Door veel grondwerk kan ik met mijn houding veel beïnvloeden zonder dat ze meteen doorheeft dat ik dat doe.

Doordat ze zo klein is, heeft ze echter totaal geen grip op hem en met draven gleed ze ervan af. Gelukkig hield ze de teugels vast waardoor ze als Tarzan naar de grond zeilde en op haar voeten landde. Lightning vond dat even niet leuk, maar bleef wel staan en zo deed ze zich geen pijn. Maar echt leren rijden gaat nog even duren. Ze is er simpelweg nog tè klein voor. Haar benen komen niet eens onder het zadel uit. We gaan wel met voltigesingel en ponyzadel proberen.

En ze is natuurlijk snel afgeleid. Moet ik daar iets mee? Of maar gewoon laten? En wanneer is de les lang genoeg geweest? Als ik bekaf ben? Het was een hele ervaring en het meisje was ook een hoop indrukken rijker.

Rondje uitdagingen

2011-06-13T14:10:00.000+02:00

Eigenlijk was het de bedoeling om vandaag met de Enjoy the Ride van de Meinweg mee te doen. Het zou alleen zoveel tijd in beslag nemen en daarom gingen we gisteren maar een stukje. Dat stukje werd 30km door de halve provincie (ik overdrijf graag een beetje, maar zo voelde het wel!).

Eerst Lala opgehaald in Valkenburg en toen naar Schin op Geul. Daar speelde de fanfare, dus maar een stukje omgereden tot bij kasteel Schaloen. Er was processie, dus alles hing vol met vlaggen en bloemen op de grond. We moesten een smal bruggetje over waar ze net de vlaggen af aan het halen waren. Onderweg daarheen kwamen we op een smal pad ook al vele wandelaars en fietsers tegen. Èn een bevriend paard.
We wilden net de weg oversteken richting Sibbe toen we schoten hoorden. Daar stond de fanfare net waar wij langs moesten. Maar weer een stukje terug en gewacht tot ze weg waren. Eindelijk konden we een stukje doorrijden tot aan onze pauze plaats bij 't Rooth in Bemelen/Margraten! Daar stonden een paar herten die het leuk vonden om de paarden de stuipen op het lijf te jagen. Jammer want zo werd de pauze wel gestressed. Snel weer door richting Bemelen door het bos. Ook erg druk met wandelaars. Verder langs de camping, de grote (drukke) weg over, langs de molen (weer een bruggetje) en richting de kermis in Houtem. Het was overal zo druk dat je echt dacht dat iedereen buiten was. In Houtem was de nieuwe rotonde afgesloten zodat we er zelfs met de paarden niet door konden en over de grote weg in Valkenburg moesten. Ook allemaal overleefd! Het was echt zo'n "geen minuut rust" rit, maar onze paarden waren wel heerlijk rustig onder dat alles.
Al met al bijna 6 uur onderweg geweest... oef... Vandaag even niks!

Rondje uitdagingen

2011-06-12T20:16:00.007+02:00

Grotere kaart weergeven

Bokken naar de baas

2011-06-11T23:45:00.001+02:00

Vrijdag regende het en zag Lightning weer mooi effen bruin. Nog maar eens longeren? Dat is echter zijn hobby niet en hij uitte dat door eerst zijn ogen weg te draaien en toen ik daar niet van onder de indruk was, maar eens flink in mijn richting te bokken. Ik heb dat zo een rondje of twee aangezien en hem toen maar omgetrokken. Door zijn gebrek aan balans, heeft dat wel effect en is het gedonder meteen afgelopen. Ik vind het best om naar het paard te luisteren, maar dan zegt hij toch echt "laat mij maar in de wei bij mijn maatje en mijn gras"!

Zaterdag mocht hij weer met Beau mee naar buiten. Beau begint het langzaam te leren en uit te proberen wat wel en niet hoeft in een andere omgeving. Wegkruipen achter Lightning bevoorbeeld. Als ze dan achter hem uit moet, wil ze niet meer! Iets om aan te werken.
De laatste paar keren buiten had Lightning zelf ook ontdekt dat hij kon (proberen) om om te draaien en weg te wezen. Alsof hij ineens ontdekt had dat er enge dingen zijn. Daar begon hij weer mee. Toen ben ik even iets daadkrachtiger geweest en het was over. Hij is echt een paard waar je af en toe even boos op moet worden. Bij sommigen werkt dat niet, en bij hem is het andersom. Hij gaat steeds minder goed luisteren als je het alleen netjes vraagt.